Blog: Luister je wel écht?

Mijn oudste: hij redt zich wel. Inmiddels is hij 29 en al 17 jaar in het bezit van een diagnose ADHD. Hij redt zich wel, ook zonder medicatie… Maar dat is niet de reden voor dit blog.

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Jacqueline Schilling is blogger bij Zorg+Welzijn

De vorige keer blogde Jacqueline over de ouderschapstheorie van dr. Alice van der Pas >>

Tijdens zijn laatste verhuizing kwam de  ADHD weer duidelijk naar voren (verliezen in details, bijzondere planning). En dat zette mij weer zeventien jaar terug in de tijd.

Hulpvraag

Deze verschijnselen horen bij hem, maar in groep acht zijn we toch maar naar het toenmalige RIAGG gestapt. Op de kleine basisschool wisten ze wel hoe het zat, maar misschien was een diagnose op papier voor de middelbare school toch niet zo’n gek idee. Iets met begrip enzo.

Ongevraagd recept

Die diagnose kregen we én tegelijk een recept voor Ritalin. Maar daar hadden we toch helemaal niet om gevraagd? Was dat wat hij nodig had volgens de kinderpsychiater? En daar gaat dit verhaal over: had de hulpverlener wel naar onze vraag geluisterd? We hebben het recept afgeslagen, maar ik kan me er nog steeds over verbazen dat dit het eerste ( en enige) was dat volgde op het stellen van de diagnose. Nu is dat natuurlijk zeventien jaar geleden en er is hopelijk wel wat veranderd. Al betwijfel ik of die verandering groot  is.

De echte vraag

Enige jaren geleden begeleidde ik namelijk een gezin waarvan het jongetje ADHD had en Ritalin gebruikte. Het leek alleen niet veel te helpen tegen zijn drukke gedrag. Ophoging na ophoging volgde vanuit de ADHD-poli. Dat was ook wel de vraag die moeder hen stelde. Maar was dat ook de echte vraag?

Wat is de echte vraag

Wat wil ik met dit verhaal nu zeggen? Dat is dit: luisteren wij als professionals wel goed naar de vraag van de ouders? Ik had als hulpvraag voor mijn zoon: ik wil graag een diagnose op papier waarmee ik in gesprek kan gaan met toekomstige docenten wanneer hij beoordeeld wordt op druk en chaotisch gedrag. Ik vroeg zeker niet om pillen. De moeder die ik begeleidde vroeg: zorg alsjeblieft dat mijn zoon rustiger wordt. Pillen hielpen niet, maar er werd niet verder gekeken hoe er een andere manier zou kunnen zijn om het drukke gedrag aan te pakken (en geloof me: die was er).

Maatwerk

Dus: neem de tijd om te luisteren. Luister naar wat de ouder en het kind écht vragen en leg niet gelijk jouw oplossing op tafel. Daarmee past de oplossing bij dit specifieke gezin en bied je als professional echt maatwerk.

0
146
Jacqueline Schilling
Jacqueline Schilling (1965) is sociaal werker en heeft ervaring in het brede spectrum van het Sociaal Domein. Vanuit haar Masteropleiding Social Work heeft ze zich gespecialiseerd op het gebied van ouderschap en dan met name op het vlak van de preventieve waarde van ontmoetingsplekken. Momenteel is zij werkzaam als coördinator van een inloophuis. Zij gelooft in de waarde van ontmoeting en echt contact. Hieruit ontstaat verbinding. Vanuit haar functie wil ze in dit blog het reilen en zeilen binnen een inloophuis voor het voetlicht brengen, waarbij ook wordt gekeken naar de ontwikkelingen rond laagdrempelige ontmoetingsplekken binnen het sociaal domein.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.