Ton Heerts, burgemeester van Apeldoorn, slaat nu namens de VNG (Vereniging van Nederlandse Gemeenten) alarm. Verwarde mensen terugplaatsen in de maatschappij, dat project is volgens hem mislukt. ‘De idealisten vinden dat mensen het recht hebben om terug te keren in de wijk, na een zorgbehandeling. Maar ik zie gewoon dat dat mislukt is’, meldt hij aan het Algemeen Dagblad.
Daar is niet iedereen het mee eens. Zo laat ggz-bestuurder Arnoud Jansen weten boos te zijn over de uitlatingen van de Apeldoornse burgemeester. Volgens hem schetsen de cijfers waar Heerts zijn conclusie op baseert een vertekend beeld.
Wat vinden sociaal werkers? Wij vroegen het aan onze volgers op LinkedIn. De uitkomst? 76 procent is het eens met Ton Heerts en vindt het terugplaatsen van verwarde personen in de wijk geen goed idee.
Toch lijkt dit in veel gevallen geen stellige nee en vraagt deze stelling stelling om gepaste nuance. Zo reageert iemand:
‘Dit is niet op voorhand een goed idee, dus daarom een “nee”. Het hangt van veel factoren af: leefde de persoon eerder als niet-problematisch in die wijk? Heeft hij/zij een steunend netwerk in de wijk? Wil de persoon zelf echt teruggeplaatst worden? Wonen eventuele slachtoffers ten gevolge van de verwardheid in de wijk? Hoe kijken zijn/haar directe buren er tegenaan? Is er een nooduitgang? Met andere woorden, gaat er ergens iets fout, is er dan een alternatief buiten de wijk? Als zoiets bij de een goed gaat en bij een ander niet, is er dan toch zoiets als precedentwerking, waar de persoon zelf of verwanten proberen rechten aan te ontlenen?’
En dat lijkt breder gedeeld. Zo kwam er uit een lezing bij Pakhuis de Zwijger naar voren dat er geen hapklare oplossing is voor dit complexe vraagstuk. Niet iedereen die onbegrepen gedrag vertoont is gevaarlijk, niet iedereen veroorzaakt overlast of zorgt voor problemen. Een conclusie die zij wel trekken: we moeten het samen doen.
Wil je jouw visie of ervaring delen? Stuur een bericht via LinkedIn of mail onze redactie op zorgenwelzijn@bsl.nl.
