HET RUGZAKJE ‘Ik gaf mezelf een laatste levensjaar’

Als kind was Marjolijn van Kooten een enorme durfal en tegenwoordig trekt ze volle zalen als cabaretier. Jarenlang legden angst en depressie haar lam. 'Ik begreep er niks van: hoe kon ík nou zo bang zijn?'

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan

Hoe was jij als klein meisje?

‘Als het gevroren had, was ik de eerste die het ijs op ging. Om er vervolgens doorheen te zakken. Ik had altijd wat. Ik liep met een pleister op mijn bril voor een lui oog en had structureel een lichaamsdeel in het gips. Klom ik in een boom, viel ik eruit. Zei mijn moeder nog zo dat ik niet binnendoor naar school moest lopen omdat er ijs lag en het glad was, ging ik stiekem toch binnendoor en brak ik mijn pols. Ik speelde met poppen, maar zat ook op voetbal en was op

0
354

Wil je dit premium artikel verder lezen?

Sluit eenvoudig een gratis proefmaand af of neem een abonnement om dit artikel en alle andere premium berichten onbeperkt te lezen. Wil je dit?

Ben je al abonnee? Log dan in en lees verder

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.