Zorg+Welzijn magazine

COLUMN Lieve begeleidsters

Veertien jaar werd Yaël, mijn baby en puber ineen. En om dat te vieren, fietste ik met taarten in mijn fietstassen naar haar dagbesteding. Ik had er een halfuurtje voor uitgetrokken; ik, de altijd wat gehaaste, werkende moeder. Dat was buiten de realiteit van de gehandicaptenzorg gerekend. Wie de gehandicaptenzorg betreedt, stapt een trage wereld binnen, een wereld die helemaal ingericht is op het tempo en de behoeften van de cliënten, zoals de gehandicapten zo keurig heten.

DILEMMA Wat zou jij doen?

Na een telefoontje van een buurvrouw die veel geluidsoverlast heeft van haar buurman, bezoek je als wijkteammedewerker een alleenstaande oudere man. Zijn huis staat boordevol spullen, de vuile afwas van minimaal een week staat op het aanrecht, hij ziet er onverzorgd uit en ruikt om tien uur 's morgens al naar alcohol. Tegen jou is hij duidelijk: hij is niet eenzaam, kan echt wel voor zichzelf zorgen, wil geen bemoeizuchtige hulpverleners in huis en is heus niemand tot last. Hoe reageer je?
Armoede en Schuldhulpverlening

COLUMN (te) Makkelijk in de schulden

Wat was ik blij! Na een half jaar in een Utrechts studentenhuis te hebben gewoond, had ik samen met een vriendin een huurappartementje gevonden in de chique wijk Witte Vrouwen. Zo snel als mogelijk verhuisden we onze spullen.

BOEK: ‘Het belangrijkste moet je niet uitstellen’

Eind augustus, 2016. Bas, de vriend van Geerteke van Lierop, komt niet thuis na een middag varen. Twee dagen later wordt hij gevonden tijdens een zoekactie van de politie. Hij leeft niet meer, is verdronken. Wat doe je als het lot zo onverwachts toeslaat?
Armoede en Schuldhulpverlening

DE TERRORCLIËNT ‘Ik gluur door de spleetjes, hier is meer aan de hand’

RIA VUIK (49) is maatschappelijk werker, zzp'er voor welzijnsorganisaties, instellingen en overheden. 'Hoeveel kansen geef je een cliënt?'
Jeugdhulp

BINNENKIJKEN ‘Datzelfde gemoedelijke sfeertje van vroeger zag ik hier ook’

Cyou is een jongerencentrum voor jongeren in Cuyk van 9 tot en met 18 jaar. In een oude pastorie wordt een veilige plek geboden voor jongeren om elkaar te ontmoeten en om van en met elkaar te leren. Fotograaf Thijs Wolzak beleefde er een déja vu.
LVB

COLUMN In het echt

Brian is dertien jaar. Zijn ouders zijn gescheiden en hebben hun kinderen verdeeld. Brian woont bij vader, moeder is verantwoordelijk voor de meervoudig beperkte Lucien die in een instelling verblijft. Brian en vader leven in een caravan op het terrein van een autosloperij. Ze hebben het niet slecht, maar ook niet goed.
LVB

THEMA ‘Met een lvb is het grotere plaatje zien heel moeilijk’

Mensen met een licht verstandelijke beperking (lvb) zijn vatbaarder voor verleidingen. Een zorgvuldige diagnostiek is daarom belangrijk, vindt gz-psycholoog en promovenda Femke Jonker. 'De druk van de maatschappij wordt voor hen steeds groter.'
LVB

THEMA De cliënt spreekt: ‘Mijn zusje woont als pleegkind bij mij in huis’

'Als kind had ik er geen idee van dat mijn ouders een verstandelijke beperking hadden. Natuurlijk merkte ik wel dat er iets niet klopte, maar tegelijkertijd wist ik niet beter. Er waren veel praktische problemen, op het gebied van financiën en hygiëne bijvoorbeeld. Mijn vader kon uit onmacht agressief zijn, mijn moeder kon niet erkennen dat haar beperking mijn opvoeding bemoeilijkte.'
LVB

THEMA ‘Werken aan een rustig leven’

Grote steden: een boel prikkels en veel verleidingen voor jongeren en volwassenen met een lvb. Voor hen is er LifeWise: met begeleiding werken aan eigen doelen. Bijvoorbeeld 'een rustig leven zoals mijn broer', waar Jayden naar streeft.