Hoe komen de 250 ondertekenaars van de Nashville verklaring toch tot hun standpunt? Wat bezielt hen om zich achter een Amerikaans manifest te scharen dat homoseksualiteit en transgender personen zo openlijk ontkent? En belangrijker nog: hoe gaan we hier mee om?

Net voor de kerst werd in Arnhem een twaalfjarige jongen door zijn vader om het leven gebracht. Dergelijke, even tragische als dramatische, gebeurtenissen leveren een standaard patroon aan reacties op. Veel giswerk, de nodige niet direct betrokken deskundigen die op basis van niet volledige informatie voor journalisten en publiek een inschatting maken.

Wat bekende Nederlanders (politici, opinieleiders, artiesten, wetenschappers, sporters, topmanagers) vinden en zeggen over mensen met een handicap zorgt voor versnelling of vertraging in de transitie naar een maatschappij waar mensen met een beperking kunnen meedoen.

Ook al is ieder mens uniek, we worden toch in- en uitgesloten op basis van stereotypen. Mensen met een verhoogde kwetsbaarheid kunnen daarover meepraten. Maar ook vrouwen, mannen, mensen met een andere dan een blanke kleur of westers uiterlijk en ga zo maar door.

De wijkteams zijn in 2015 opgezet om dichtbij de burgers oplossingen te creëren die aansluiten bij het gewone leven. Echter, dat gaat niet vanzelf. Want hoe sluit je aan bij het gewone leven van mensen? Hoe kun je creatieve oplossingen met bewoners creëren die passen bij hun dagelijks bestaan?

Ze is zelfstandig ondernemer en stuurt een team van zo’n tien mensen aan. Welk beeld heb je bij deze dertiger, als je dit weet? Ze heeft ook hbo pedagogiek gestudeerd. Zie je deze vrouw al een beetje voor je? Én ze is slachtoffer van verwaarlozing en misbruik in haar jeugd. Voel je hoe je beeld van haar meteen verandert?

Veel gemeenten zetten zich in om de toegankelijkheid voor mensen met een beperking te verbeteren. Goed om hier, op de Internationale dag van de mensenrechten, bij stil te staan. Wat gaat er goed en wat kan er beter?

Op ontdekdezorg.nl, de website bij de overheidscampagne ’Ik zorg’, vind je korte portretten van mensen die nu in de zorg werken. Hun verhalen gaan telkens weer over het bijzondere van het contact tussen zorgverlener en patiënt of cliënt. Je leest er niet over hun werkdruk, hun salaris, de bureaucratie, de regeltjes wat juist dat bijzondere onder druk zet.

Toen #SorryJohan trending werd, tweette ik mee en somde een paar van de voorbeelden op van discriminatie zoals ik die heb meegemaakt. Verbaasd was ik over de duizenden reacties op de tweet: mensen waren geschokt dat dit soort dingen in Nederland gebeuren én een heleboel twitteraars waren ervan overtuigd dat ik dit had verzonnen.

Het VPRO-programma Tegenlicht maakte onlangs nog eens helder dat data en artificial intelligence (AI) voor tech-bedrijven als Amazon het mogelijk maken om hun dienstverlening uit te breiden naar de gezondheidszorg. Het bedrijf is in staat gezondheid en het gebruik van zorg te voorspellen. En ontwikkelt nu eigen gezondheidsdiensten die ook in Europa / Nederland geleverd gaan worden. De vraag is hoe dit uit gaat pakken.