Armoede bestaat in ons land. Ik ben op zoek naar nieuwe oplossingen. Niet de oplossing van dit kabinet. Verlaging van de uitkering, het prediken van eigen verantwoordelijkheid en verder niets. Misschien moet je het zelf hebben ervaren om het te zien. De schaamte van het niet rond kunnen komen. De frustratie bij ouders die het beste willen voor hun kind, maar hun een bijdrage moeten vragen voor het huishouden. De energie die het dag in dag uit kost de eindjes aan elkaar te knopen, maar ook de trots wanneer dit lukt.

Beleid en praktijk liggen soms ver uit elkaar en de brug is niet altijd makkelijk te slaan. Er gebeurt veel op het terrein van burger- en cliëntenparticipatie om zo mensen te betrekken bij de beleidsvorming en –uitvoering. We zien creatieve vormen van burgerparticipatie ontstaan die proberen om de kloof te overbruggen. Maar lukt dat eigenlijk wel? Alertheid is geboden bleek deze maand weer. De anekdote die mijn collega vertelde na het Wmo-congres was voor mij de scherpe piep die je altijd hoort in de Londense metro: ‘Mind the gap’.

In den lande kun je momenteel elke dag van de week aanschuiven bij een protest of discussie tegen bezuinigingen. Of het nu gaat over cultuur, welzijn of sport, voor de neutrale toeschouwer zijn het mooie bijeenkomsten. Mensen die jarenlang in een donker hol onder de grond hebben gezeten, komen ineens naar buiten. Rode konen, slecht zittende colberts, geknipper tegen het daglicht. Maar vol vuur brengen ze de boodschap: ‘wij zijn goed en u bent fout.’ Kostelijk.

Het einde van het welzijnsbestel. Voorbij Welzijn Nieuwe Stijl. Van de afhankelijkheid van professionele instellingen worden mensen niet gelukkig. Met retoriek als deze presenteerden Jos van der Lans en Nico de Boer de afgelopen weken hun essay ‘Burgerkracht. De toekomst van sociaal werk in Nederland’.

Werken in de zorg is plezierig, het is nuttig, geeft voldoening maar is ook zwaar. Niet alleen lichamelijk kan het werk belastend zijn, ook emotioneel hakt het er soms in. Zeker wanneer het gaat over leven of dood, ernstige ziekten of problemen en zeker ook door toenemende agressie naar gezondheidszorgers. NU’91 deed begin dit jaar onderzoek naar veiligheid. Veilig werken en om preciezer te zijn werd de vraag ‘Voelen thuiszorgmedewerkers die buiten de Randstad werken zich minder veilig dan medewerkers in de Randstad?’, beantwoord.

Als vervolg op mijn vorige blog waarin het stellen van prioriteiten aan de orde kwam wil, ik nu stilstaan bij het maken van keuzes in het algemeen. Ik bevind mij in een omgeving van twintigers die druk zijn met studeren. Afstuderen, nog een extra studie, of geld verdienen? Wat is wijsheid? Verder studeren is in mijn directe omgeving gebruikelijk en in de meeste gevallen ook mogelijk. Ik ben als een van de eersten gaan werken.

De WWB is het sluitstuk van de sociale zekerheid: een vangnet voor mensen die niet in eigen onderhoud kunnen voorzien. Voor het ontvangen van bijstand moet men in de toekomst echter wel de Nederlandse taal beheersen. De VVD wil de eisen voor het recht op bijstand verscherpen en heeft daarom een initiatiefwetsvoorstel ingediend. Het beheersen van de Nederlandse taal wordt daarin als vereiste voor het recht op bijstand opgenomen.

In mijn vorige blog schreef ik nog over de zuchtende, met de ogen rollende student die er bij voorbaat van uit lijkt te gaan dat kritiek niet mag en braaf moeten volgen wat ze aangeboden krijgen. Ik beschreef ook hoe graag ik zou willen dat dat verandert, zodat we kritische professionals krijgen die in het werkveld nodig zijn. Nou, ik creëerde direct na mijn vorige blog een pijnlijk voorval dat om zelfreflectie vraagt.

De afgelopen dagen heb ik een aantal artikelen gelezen over het schijnbaar toenemende narcisme bij jongeren. Uit onderzoek van TSN Nipo blijkt dat de helft van de jongeren zich speciaal vindt. So what?

Afgelopen maandag 16 mei was ik aanwezig bij een bijeenkomst voor studenten en ouders uit de Haagse regio, georganiseerd door de Raad van Bestuur van Hogeschool Inholland. U weet wellicht dat Inholland in zwaar weer verkeert (studenten hebben gefraudeerd met tentamens). Ik was uitgenodigd, omdat ik zitting heb in de Raad van Advies van deze Hogeschool voor de regio Haaglanden. Juist vanuit die rol volgde ik de afgelopen weken het nieuws rond Inholland nauwlettend.