I am what I am van dame Shirley Bassey is het themalied van de Paralympics in London 2012. Het lied onthult op de openingsceremonie een reusachtig model van het controversiele, mooie beeld van de zwangere misvormde Alison Lapper, gemaakt door de beeldhouwer Marc Quinn. Het tekent de start van grensverleggende paralympics die gaan komen: Alison als een moderne Venus van Milo zonder armen, de wereld toeschreeuwend ‘Ik ben wat ik ben!’.

In het gebruiken van deze ‘hippe’ term schuilt een levensgroot gevaar: de kwetsbare burger bestaat namelijk helemaal niet! Dus een grote kans dat jij ze niet op jouw stoep zult aantreffen.

De 16-jarige Achi-Boy van de rap-groep Forza was de jongste deelnemer aan Diversity Day NL 2012 (#DivDayNL). Afgelopen zaterdag won hij in zijn eentje de finale rap. Zijn muziek is geëngageerd. Achi-Boy: ‘Diversiteit betekent voor mij respect. Dat vind je terug in mijn teksten. Mijn uitgangspunt: iedereen is gelijk.’

Een gesprek met een vrijwilligster van een zomeractiviteit in mijn wijk zette me aan het denken. Zij had een discussie gehad met de opbouwwerkster. Het ging over de activiteiten die vooral gericht zijn op achterstandsgroepen. Ze vroeg zich af waarom het opbouwwerk zich niet richtte op de tweeverdieners, met twee auto’s voor de deur en twee vakanties per jaar. Naar ik begreep had de opbouwwerkster hier niet echt een antwoord op. Het zette mij aan het denken over de rol van het opbouwwerk en de rol die mensen zelf kunnen nemen.

Als hij binnenkomt valt direct zijn vitale uitstraling op. In de wijk Oosterwei in Gouda liggen zijn wortels. Het is een wijk met goedkope huurflats in het centrum voor de nieuwkomers en ruime koopwoningen aan de randen voor de autochtonen.

Of het nu de achterstandswijken in Den Haag, Amsterdam, Utrecht, Londen, Manchester, New York, Los Angeles, Mexico City, Stockholm zijn, de banlieues van Parijs en Marseille, de favela’s van Rio. Ze hebben allemaal één ding gemeen; hoge werkloosheid onder de bewoners.

Vorige week was ik in mijn voortuintje de rozen aan het snoeien. Gewoon, niets bijzonders. Toen het klaar was en de tuin er weer even tegen kon, keek ik nog eens goed naar de zeven lijlinden die zich voor het huizenblok midden op het trottoir bevinden. Prachtige bomen en normaal gesproken goed onderhouden door de gemeente. Alleen nu even niet: aan de voet van de bomen waren inmiddels zoveel jonge scheuten ontstaan dat een gewoon mens niet meer over het trottoir kon lopen. Laat staan mijn buurvrouw met haar rollator of de jonge ouders even verderop met hun kinderwagen.

Een aantal weken geleden is er in een gemeente in den lande een actieweek uitgevoerd. Doel was de veiligheid in een gebied te verbeteren en met name een zwaar overlastgevende groep met criminele elementen bestaande uit jonge en oudere mannen, aan te pakken. Ik was de projectleider.

De voorbereidingen op de transitie van de AWBZ begeleiding naar de Wmo zijn sinds de val van het kabinet op een iets lager pitje komen te staan. In elk geval zal de transitie niet eerder dan 2014 plaatsvinden. En dat is, gezien het laatste onderzoek dat MOVISIE en de Koepel van Wmo-raden uitgevoerd hebben naar cliëntenparticipatie in de transitie, misschien maar goed ook.

‘Soms moet je kunnen verliezen, om te kunnen winnen’, zegt Henk Janissen in een gesprek over zijn jarenlange inzet voor de leefbaarheid in zijn Amsterdamse wijk. Als buurtmentor en actievoerder is hij een tacticus. Sommige dingen moet je laten lopen, om vervolgens strategisch toe te slaan op terreinen die wel een kans van slagen hebben.