De decentralisaties in het sociaal domein betekenen een enorme uitbreiding van het takenpakket van gemeenten. Ook de rol van gemeenteraadsleden wordt daarmee groter. In deze blog ga ik in op de belangrijkste veranderingen in het werk van een raadslid. Ik gebruik in mijn blog het fictieve personage van raadslid Janssen.

Er is een transformatie aan de gang die duurzaam moet zijn: hoe kunnen we door anders te werken, kind en gezin beter te helpen? Niet alleen nu, maar ook in de toekomst? Tegelijkertijd moet de hulp goedkoper. En niet zo’n beetje ook.

De reactie van onze nationale ombudsman Alex Brenninkmeijer op de ‘naïeve houding’ van Nederlanders op het gebied van spionage (lees afluisterschandaal Amerikaanse NSA), bracht me toch weer eens aan het denken over onze privacy.

Zelfredzaamheid is vanzelfsprekend zolang er niets aan de hand is. Maar als er iets niet goed gaat, voel je je opeens min of meer ontredderd. Dat zie ik aan mijn moeder, begin 90, die langzamerhand steeds minder voor zichzelf kan zorgen. Aan haar sociale netwerk ligt het niet. Als oudste en eerste bewoner in de straat kent zij veel mensen. Probleem is dat ze al een paar keer is gevallen. En dat ze de koelkast beschouwt als apparaat dat zuivel voor de eeuwigheid goed kan houden.

Ik hoor het je denken: prima plan als het 25 graden warmer is. Ook in de winter duik ik echter graag met jou de oceaan in. De Blue Ocean Strategy is een bedrijfsstrategie gebaseerd op het creëren van nieuwe kansen in een omgeving zonder belemmeringen.

Welzijnswerk is nog altijd een beroep van deskundigen, ondanks de toenemende inbreng en participatie van leken (cliënten, familie van cliënten, buren en kennissen). Het traditionele verschil tussen een deskundige en een leek is gelegen in opleiding.

Lieve lezer, vandaag schrijf ik mijn blog voor jou op Schiermonnikoog. Ik ben hier met man en moeder om een paar dagen uit te waaien. En dat is hard nodig. Ik heb namelijk het afgelopen weekend twee lange dagen geluisterd naar een keur aan Amerikaanse en Engelse sprekers op het National Achievers Congres in de RAI in Amsterdam.

Twee weken geleden ben ik een geïnterviewd door Eveline de Ruiter van Marketingtribune een website met alle ontwikkelingen op marketinggebied over marketing binnen Zorg en Welzijn. Tijdens dit gesprek spraken wij over de steeds groter wordende behoefte aan zorgmarketing, de beperkte financiële middelen en de argwaan omtrent zorgmarketing.

De afgelopen maanden ben ik weer wat wijzer geworden. Zo ben ik er achtergekomen dat de drie functies die we in politiek Den Haag hebben (de wetgevende, de controlerende en de volksvertegenwoordigende) helaas niet altijd werken zoals ze bedoeld zijn. Een stuitend voorbeeld is de al enige tijd draaiende soapserie rondom het wel en wee van tbs-kliniek Oldenkotte en co.

Mijn woord van het jaar 2013 is petitiemoeheid. Ik ben ervaringsdeskundig: ik lijd er zelf aan. De druppel is een verzoek van de kinderopvang van mijn kinderen. Of ik een petitie wil tekenen tegen de voorgenomen bezuinigingen in de kinderopvang. Bij het lezen van de oproep voel ik meteen de stress: nog meer bezuinigingen, de kinderopvang wordt voor mij onbetaalbaar, kan ik nog wel blijven werken?