Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Reacties0

Column: Teststraat of huisarts, dat was onze vraag

Marcel Kolder
Kanteldenker. Organisaties en de publieke ruimte opschudden. Social entrepeneur. En vader van Mayim. Een ernstig vrolijk en gehandicapt jonge dame.
Een dag voor het weekend krijgt onze gehandicapte dochter Mayim last van haar keel en lichte koorts. We zijn vanwege haar chronische aandoeningen aan hart, immuun- en zenuwstelsel voorzichtig in verband met besmettingen. We hebben voor de zekerheid een hepa-filtersysteem aangeschaft, tenslotte werken die dingen ook in vliegtuigen. Deze plotselinge koorts overvalt ons een beetje.
Marcel Kolder is blogger bij Zorg+Welzijn

We checken snel de testmogelijkheden. In Almere is die pas over twee dagen in een gemeentelijke teststraat. We vinden dat eigenlijk geen optie omdat onze dochter zich niet makkelijk een wattenstaafje in haar neus laat boren, zelfs niet door een huisarts. De Covid-wasstraat is ook niet echt bevorderlijk voor haar gemoed. Ze heeft al moeite in een echte wasstraat.

Besmettingsgevaar

We bellen de huisartsenpraktijk en vertellen onze zorgen. Of we meteen kunnen komen, natuurlijk, maar wel via de achteringang in verband met besmettingsgevaar. Daar aangekomen zien we een trappetje van een paar treden, onmogelijk te betreden met haar elektrische rolstoel. Arts gebeld.

‘Lukt niet … trappetje.’

‘Kunt u het niet alsnog proberen,’ vraagt hij.

‘Nou nee, niet echt. Er zitten geen rupswielen onder. Komt u maar naar buiten, de zon schijnt tenslotte.’

Marsmannetje

Uit de achterdeur van de praktijk komt een marsmannetje (zoals Mayim dat later vertelde) in een geel doorschijnende overall en met spatscherm gemaskerd met twee uitgestoken wattenstaafjes in zijn handen. Hij stapt het trapje af doet de test. Wandelaars kijken verbaast naar de scène. Zich kort omdraaiend bij de deur belooft hij: ‘U wordt gebeld, dit weekend nog.’

Bellen

We houden onze dochter en onszelf veilig binnen de dagen daarna, want dat zijn de afspraken met Hugo en Mark. De koorts gaat weg en de keelpijn is zondag al over.

We worden maandag niet gebeld. We bellen maar zelf.

‘Nee, de uitslag is nog niet binnen.’

We bellen dinsdag.

‘Nee, de uitslag is nog niet binnen. Ik zie niets in het systeem.’

We bellen woensdag.

‘We bellen vanmiddag terug. We kunnen nergens de uitslag vinden.’

Extra hulp

Ondertussen regelen we voor de derde dag extra hulp voor onze dochter voor thuis, want we moeten aan het werk.

We worden gebeld door de huisartsassistente: ‘Het is terecht. De test is negatief.’

Mayim luistert mee en juicht: ‘Geen corona! Yesssss!’

Het zat de assistente erg dwars.

‘De reden?,’ vroeg ik nieuwsgierig.

Het antwoord: ‘Het testmateriaal lag vrijdag, het weekend en maandag nog in de koelkast en ging pas daarna naar het lab. Daarom weten we het pas vandaag.’

De volgende keer gaan we toch die Covid-wasstraat proberen. Ik hang wel een bloemetjesgordijntje in onze gehandicaptenbus. Haar oudere broer die wel die teststraat aandeed, zes dagen geleden, kreeg dezelfde avond al uitslag.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.