In de zaak-Savanna werd de jeugdbescherming een schreeuwend gebrek aan professionaliteit verweten. Maar dat is de individuele werknemer niet aan te rekenen, zegt Joke de Vries, hoofdinspecteur van de Inspectie jeugdzorg. Ze pleit voor een kwaliteitszorgsysteem in elke jeugdzorgorganisatie en een regierol voor de gemeente. ‘Daarnaast staat een gebrek aan vertrouwen in elkaars professionaliteit de noodzakelijke samenwerking in de weg.'

Ze gaat van computer, naar gameboy naar de televisie en weer naar de computer. De generatie M (van multimedia) maakt intensief gebruik van digitale communicatie. Ouders, leerkrachten en hulpverleners krijgen maar geen grip op de risico’s van misbruik via internet. De anonimiteit van internetters leidt steeds vaker tot extreem gedrag. ‘Ik zie jongens soms via de webcam aan een meisje vragen om haar borsten te laten zien,’ vertelt een jongerenwerker. ‘Die meiden doén dat gewoon.’

De Inspectie voor de Gezondheidszorg wil protocollen in de verpleeghuiszorg om minimale zorg te garanderen. Maar wat vinden de manager, het personeel en de cliëntenraad een basis voor goede zorg? Zorg + Welzijn ging op zoek naar wat nodig is voor goede zorg, vanuit de invalshoek van de manager, het personeel en de cliëntenraad. Volgens hen moet niet het budget, niet de protocollen, maar een duidelijke en door iedereen gedragen visie op zorg centraal staan.

De school is politiek en maatschappelijk gebombardeerd tot de vindplaats van problemen bij kinderen. Slechts vijftien procent van het huidige aantal meldingen van kindermishandeling komt uit het onderwijs. Zijn de juffen en meesters wel goed uitgerust om de signalen van mishandeling en verwaarlozing op te pikken en er iets mee te doen? ‘Angst speelt een grote rol. Leerkrachten zijn bang voor het gezin, voor de naam van de school, voor de gevolgen en voor hun eigen onmacht.’

Het vertrouwen in kinderopvang is gedaald. De taakverdeling binnen het gezin is nauwelijks veranderd. En allochtone gezinnen missen de aansluiting met de Nederlandse samenleving. Een jaar na het begin van het Jaar van het Gezin, door de Verenigde Naties uitgeroepen, maakt Erna Hooghiemstra van de Nederlandse Gezinsraad de balans op. De discussie over de maatschappelijke behoeften van het gezin is aangezwengeld, maar er is nog weinig bereikt.