Registreren Waarom moet u zich registreren voor deze site? Lees meer

Springplank voor het leven

Jongeren die om wat voor reden dan ook zijn vastgelopen in het onderwijs ontdekken bij Het Dagelijks Bestaan in Zutphen hun talenten en drijfveren. In deze kleinschalige leer- en ervaringsplek maken zij een pas op de plaats om uit te zoeken wat ze nu echt willen en welke opleiding of baan bij hen past. Moniek (19): ‘Ik doe hier elke dag wel iets wat ik nog nooit van mijn leven heb gedaan.’
Springplank voor het leven

Het zwart-witte bordje boven de voordeur verkondigt in sierlijke letters Het Dagelijks Bestaan. In de voormalige autogarage wordt niet meer aan auto’s gesleuteld, maar sleutelt een groep van vijftien jongeren aan zichzelf door het volgen van een leer- en ervaringstraject.
In de centrale ruimte is de groep net begonnen met het dagelijkse kringgesprek. De van oorsprong Belgische An de Cock (47) praat met passie over de droom die ze samen met haar man Karel Overbeek (48) tot leven heeft gewekt. De woningbouwvereniging bood hen vier jaar geleden een voormalig garagepand aan nabij het centrum van Zutphen.Wat het echtpaar aantrof, was niet meer dan vier muren, maar precies wat ze zochten. ‘Een spannende plek. Het was kinderboekenschrijver Guus Kuyer die ooit zei: jonge mensen horen thuis op de boerderij, in een tent of laboratorium, toch stoppen we hen in grijze leerfabrieken. Hier konden de jongeren op allerlei manieren aan de slag. Alles wat je ziet, is samen met de jongeren opgebouwd tot wat het nu is. Onder begeleiding van vakmensen zijn de muren gestuct of betegeld, is elektriciteit en verwarming aangelegd, geschilderd en de tuin ingericht.’

Fragiel netwerk
Vanuit hun twintig jaar ervaring in het onderwijs, hij als kunstdocent en zij als gegradueerde in de orthopedagogie, viel het An de Cock en Karel Overbeek op dat een groeiende groep jongeren geen aansluiting meer kon vinden bij het reguliere onderwijs. ‘De grootschaligheid, gebrek aan persoonlijk contact en de overwegend cognitieve wijze van lesgeven, daar kan niet elk kind mee uit de voeten. Sommigen raken gedemotiveerd, spijbelen en komen vervolgens helemaal niet meer opdagen. Die groep komt bij ons terecht. Dat zijn niet alleen jongeren met gedragsproblemen, maar vooral gevoelige jongeren die op een of andere manier overbelast zijn. In de afgelopen twintig jaar is de sociale omgeving van de jeugd sterk veranderd. De binding met een buurt of kerk is in onze individualistische maatschappij grotendeels verdwenen. Behalve op school komen kinderen weinig in contact met andere milieus. Ook de toename van eenoudergezinnen speelt een rol. Het sociale netwerk van kinderen kan heel fragiel zijn.’

Lees verder in Zorg + Welzijn Magazine nr 12, december 2011.

Wilma Vorselman/fotografie Koos Groenewold

Gerelateerde tags

Of registreer je om te kunnen reageren.

Zorgwelzijn is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden