welzijnswerk
Zomerprogramma voor de jeugd draait met gesloten beurzen
Veel kinderen en jongeren gaan in deze bijzondere zomer niet of nauwelijks op vakantie. Verveling en overlast liggen op de loer. Net als sommige andere gemeenten biedt Breda daarom een actief en cultureel programma aan: SummerviBes. Dat gaat van kickboksen tot skateboarden en van drummen tot suppen. Uiteraard allemaal coronaproof, en met gesloten beurzen.
De Blue Whale Challenge: een hoax of keiharde realiteit?
Diverse media gaven afgelopen week aan dat de Blue Whale Challenge weer actief is op social media. Politie en jeugdzorgorganisaties waarschuwen hun medewerkers en jongeren voor de challenge. Maar hoe groot is het probleem in Nederland en hoe reëel is de kans dat jongeren hiermee te maken krijgen?
‘Het blijft altijd onrustig in de broekjes’
Dankzij corona kent het hele land het woord ‘huidhonger’. Veel mensen herontdekten de waarde van intimiteit, een aanraking, een knuffel. Toch blijkt het nog moeilijk voor professionals om het onderwerp met oudere cliënten bespreekbaar te maken. Noëlle Sant van Vilans heeft tips.
Column: Langer thuis is een wens maar niet altijd wenselijk
De wijk waar ik werk, gaat sterk vergrijzen. Als ik aan ouderen vraag wat ze willen, is dit vaak in de eigen omgeving ouder worden. Vertrouwd en bekend, liefst met genoeg mogelijkheden in de buurt om mee te blijven doen en te doen waar ze blij van worden. Toen ik een oudere mevrouw vroeg hoe ze dit voor zich ziet, zei ze glimlachend: ‘Als ik mijn huisje uit ga, hoop ik dat het tussen zes planken is.’
Z+W TV: ‘Het schot tussen de ggz en het sociaal domein houden we zelf in stand’
Er zijn allerlei redenen waarom de samenwerking tussen het sociaal domein en de ggz niet vanzelfsprekend is. Bijvoorbeeld andere vormen van financiering, andere regels en verantwoordelijkheden en issues rond privacy. ‘Maar de mensen om wie het gaat, de cliënten, zijn één. Voor hen is het van belang dat we wél echt gaan samenwerken. En die verandering kunnen we morgen al inzetten.’
Nederland zit gevangen in het ‘zorg-denken’
Veel ouderen zijn ongewenst alleenwonend. Ze zijn niet ziek (genoeg) voor een verpleeghuis, maar dreigen wel te vereenzamen. Voor deze ouderen ontwikkelde Jan Ruyten ‘Thuishuizen’. Een studentenhuis voor tussen de vijf á zeven ouderen en met welzijnswerk om hun netwerk te vergroten. Na veertien jaar zijn er vijf Thuishuizen gerealiseerd. ‘Als je geen zorg nodig hebt, is er geen geld.’
Column: Moedige sociaal werkers
Onze samenleving is opgeschud. Deze crisis loopt recht door het midden van alle harten. Het raakt ons allemaal. We hebben allemaal ons eigen coronaverhaal. Onze eigen angsten en triomfen. Hoe brengen we al die mensen met al die verhalen weer bij elkaar? Hoe bouwen we met al die verhalen als fundament een nieuwe gemeenschap?
‘Je bent in feite een onbetrouwbare werknemer’
De arbeidsparticipatie van mensen met ernstige psychische problemen blijft ver achter. Hoe komt dat? En hoe kan het beter? Dit vroeg het Trimbos-instituut aan ervaringsdeskundigen van het panel Psychisch Gezien. Meer kennis en begrip en meer begeleiding blijken belangrijke succesfactoren. ‘Niemand, behalve de psychiater, heeft zich echt in verdiept wat er met me aan de hand was.’
SOCIAAL ONDERNEMEN Moderne kloosterlingen zijn ‘goede buur en mantelzorger’
Sociale ondernemingen groeien in aantal en impact. Hun primaire doel is het leveren van een oplossing voor een maatschappelijk probleem - winst is een middel, geen doel. In deze serie gaat Zorg+Welzijn in gesprek over de missie, aanpak en rol van sociale ondernemingen. Aflevering 3: Kleiklooster & Brouwerij Kleiburg. 'Mensen kunnen hier een beetje op adem komen om vervolgens weer verder te gaan.'
Nibud: Huishoudens niet voorbereid op crisis
Huishoudens maken zich minder zorgen dan twee maanden geleden over hun financiële situatie. Ze lijken de coronacrisis nog niet te voelen. Alle signalen staan echter op rood, zegt het Nibud die sociaal professionals daarom adviseert ook goed door te vragen hoe het financieel met mensen gaat. ‘Als het je overvalt, ben je meestal te laat.’
