Als ‘taakverantwoordelijke internationalisering’ in ons team van Saxion-docenten had ik in Enschede een gesprek over de toekomst van sociaal werk. Internationalisering is wellicht de oplossing voor de afnemende vraag naar social work in Nederland, maar de werkelijkheid is weerbarstig. Studenten Social Work willen helemaal niet internationaal werken. Een enkeling gaat voor een korte stage naar het buitenland (Finland, Zweden, Groot Brittannië, Zuid Afrika), maar ook die student wil uiteindelijk in Nederland zijn vak uitoefenen.

De loopbaan van Anne Tuk als projectleidster van het WEP (Wijk en Psychiatrie) in Amersfoort, begon ver van huis. Na een studie creatief/educatief werk deed ze in Bolivia ervaring op in de psychiatrie. Van moderne inzichten was daar echter geen sprake. Het riep eerder een beeld op van de Middeleeuwen. Anne begon te pionieren met groepswerk voor Indiaanse vrouwen, waarbij ze gebruik maakte van onder meer creatieve therapie en dans. Daarmee werd de basis gelegd voor haar huidige werk.