Het Openbaar Ministerie heeft onlangs een man veroordeeld tot een voorwaardelijke celstraf, 180 uur werkstraf en schadevergoeding voor het mishandelen van een verpleegkundige. De man viel van zijn fiets, en werd als gevolg daarvan met een ambulance naar het ziekenhuis vervoerd. Vanaf het moment dat de eerste hulpverleners bij hem waren scheen de man al extreem agressief te zijn.

Met pijn in het hart zie ik hoe professionals in de zorg- en welzijnssector heen en weer worden geslingerd door een onzeker en onstabiel perspectief, waardoor hun functioneren in dorpen en steden meer en meer onder druk komt te staan. En dat in een tijd waarin van hen gevraagd wordt om alles uit de kast te halen.

Een dramatisch tekort aan zorgpersoneel. Te weinig handen aan het bed. Er wordt al jaren geroepen dat er meer personeel in de zorg nodig is. Daarnaast is er ook nog eens sprake van een hoge werkdruk. Er is geen tijd meer om in het verpleeghuis rustig een kopje koffie te drinken met de cliënt of een wandeling te maken. De overheid heeft al veel maatregelen voorgesteld om het tekort aan personeel en de werkdruk tegen te gaan. Er wordt echter nauwelijks een relatie gelegd met de mogelijkheden die het bedrijfsleven kan bieden. Dat is jammer, want een belangrijke kans wordt hierdoor gemist.

Een update van de eerder op deze pagina gepubliceerde reeks over mijn moeder. Op haar vijfenvijfstigste (acht jaar geleden) werd aan haar een foto getoond waarop te zien was dat een groot deel van haar cellen in de frontaalkwab was verdwenen: alzheimer/dementie.