Als je niet een enorm botte lul bent, word jij degene bij wie de drempel laag genoeg is om een vraag te stellen.

Mijn eerste blog bijna een jaar geleden ging over een oudere, reislustige mevrouw. In bedekte termen liet zij vallen dat ze zich wel eens eenzaam voelde en behoefte had aan vrienden, vooral als ze niet in het buitenland verbleef. In dat stuk schreef ik dat ik me voor nam nog eens bij haar aan te bellen. Dat heb ik gedaan. Twee keer denk ik. Ze was niet thuis of deed niet open. Ook heb ik haar meerdere malen uitgenodigd voor een activiteit. Ze kwam niet.

Een smal straatje in Amsterdam. Een oudere mevrouw met rollator komt mij tegemoet. Ze loopt op straat. Op het trottoir is geen plaats voor haar door de fietsen, bloempotten en bankjes. Achter haar rijdt een bestelbusje die haar niet kan inhalen. Ik wijk uit met mijn fiets naar de stoep. Ik vind het heel dapper dat zij zich nog zo door de stad begeeft. En tegelijkertijd vind ik het raar dat ik dat dapper vind. De stad is van iedereen en zou voor iedereen toegankelijk en veilig moeten zijn.

Onlangs hadden wij het in een teamvergadering over hoe we rapporteren en hoe we onze uren verantwoorden. Mijn gemiddelde werkweek: twaalf uur flexibele begeleiding nieuwe buurtgroepen, drie uur informatie, vier uur begeleiding bestaande buurtgroepen, twee uur teamvergadering, één uur netwerk.

De speeltuin midden in de Amsterdamse Jordaan is nieuw en vormt samen met het schoolplein een ruime speelplaats voor de school- en de buurtkinderen. Door alle veranderingen is de speeltuinvereniging nog wel een vereniging, maar het is anders dan ‘vroeger’.

Het CAK, iedereen heeft er vast wel eens van gehoord maar wat doet ze eigenlijk? Centraal Administreren op een Kantoor, maar wat dan? Ik had me er nog nooit in verdiept. In mijn werk kom ik mensen tegen met onbegrijpelijke brieven over regelingen. En ik snap dat mensen het niet altijd snappen.

Een merkwaardige uitnodiging belande in mijn digitale postvakje: ‘Graag nodig ik je namens de opleiding Culturele en Maatschappelijke Vorming (CMV) Zwolle uit voor het symposium van 10 april.’ Het is een symposium over de actuele kracht van de CMV’er bezien vanuit historisch perspectief. Opening, lezing, stellingen. Tot zover geen problemen. Maar dan.