Verhalen spreken tot de verbeelding en blijven daardoor veel makkelijker hangen. Bovendien: Verhalen inspireren. En inspiratie heb je nodig om tot actie over te gaan. Goede inspirerende verhalen schrijf je niet, maar moet je spotten, want ze bestaan al. En verhalen spotten is best moeilijk.

Wijkteams zijn hot! Daar lijkt het in ieder geval wel op. De nieuwe wijze van werken lijkt geboren, al is in de thuiszorg deze manier van werken al enige tijd aan de gang. Jos de Blok zette met Buurtzorg Nederland het wijkgericht werken weer op de kaart. Nu volgt de jeugdzorg en denken gemeenten de oplossing voor de transitie van de jeugdzorg in handen te hebben.

De maatschappelijke discussie rondom salarisplafonds is al weer enige tijd volop gaande. Recent vroeg minister Bussemaker aan topbestuurders of het wat minder kan. Maar is dit voldoende, of is er meer voor nodig om wezenlijke veranderingen te kunnen bewerkstelligen? De vraag stellen, is deze beantwoorden..

De nummer één energievreter in de zorgverlening is het EPD. De eerste zin uit de folder van een willekeurig EPD: ' ... is gebouwd vanuit de filosofie van procesondersteuning op basis van bronregistratie. Hiervoor leg je alle procesvariabelen vooraf in het systeem vast. Denk daarbij aan verrichtingen, tarieven en systeeminstellingen voor bijvoorbeeld indirecte tijd...'

Ergens op een niet nader te noemen plek in een niet nader te noemen plaats had ik op een bepaald moment een gesprek met iemand. Hij vertelde mij over de goede jeugdherinneringen aan het buurthuis. Goede films en lekker ongestoord biljarten, voetballen, kaarten en gesprekken voeren. Regelmatig organiseerden de medewerkers van het buurthuis excursies en een van die excursies bracht mijn gesprekspartner naar de Belgische Ardennen.

Het huis waarin ik woon, grenst aan een buurthuis. Dat werd beheerd door Cumulus, een welzijnsorganisatie in Utrecht. Op 1 augustus is het overgenomen door Podium Oost, een groep buurtbewoners die vol enthousiasme en optimisme willen bewijzen dat het buurthuis uit kan groeien tot een echt Podium Oost, een broedplaats voor nieuwe initiatieven en activiteiten.

Voor het jongerenwerk is een keurmerk of een kwaliteitscontrole soms een noodzakelijk kwaad om in aanmerking te komen voor financiering. Maar is het niet ook, of juist, een uiterst waardevol advies?

Via Gevangenenzorg bezoek ik iedere twee weken een gedetineerde. Onze gesprekken gaan over van alles en nog wat en bewijzen wat ik eigenlijk al wist: achter de tralies leven ook heel gewone mensen die alleen helaas in de verkeerde richting zijn gedwaald. Gelukkig zijn er altijd weer nieuwe zijwegen en ik help graag spoorzoeken.

Samenwerken is het sleutelwoord voor een gedegen jeugdstelsel. Het lijkt alleen alsof het een vraagstuk blijft waar nog niet echt iemand het antwoord op gevonden heeft. Elke dag opnieuw proberen bevlogen professionals elkaar te vinden, managers goede convenanten af te sluiten waarin samenwerking centraal staat en opdrachtgevers proberen beleid te schrijven waarin samenwerking vereist wordt.

Elementair aan het idee van wijk- en buurtteams, ongeacht de doelgroep en/of organisatievorm, is dat de gemeente de regie op zich neemt. Regie behelst het dragen van de verantwoordelijkheid en het hebben van de bijbehorende beslissingsbevoegdheid.