Registreren Waarom moet u zich registreren voor deze site? Lees meer

Zorg eens voor de Zorg

Aan de vooravond van Prinsjesdag is het niet zo moeilijk onderwerpen te bedenken voor een blog. Terugkijkend op de ambities van vorig jaar moet ik constateren dat er nog weinig terecht is gekomen van de plannen van dit kabinet om de gezondheidszorg nieuwe impulsen te geven. Althans als je onder nieuwe impulsen verstaat dat het met nog minder moet.
Zorg eens voor de Zorg

Lees hier meer blogs van Monique Kempff >>

De beloofde extra banen - weet u het nog 12.000 voor de langdurige zorg - worden nu via een convenant voor de komende drie jaar geregeld. Vergeten wordt dat een opleiding tot gezondheidszorger minimaal twee jaar duurt, er jaarlijks vele gezondheidszorgers het vak verlaten en er een groot percentage studenten de eindstreep niet haalt.

Daarnaast worden de oplossingen vooral gericht op de ouderenzorg (brancheorganisatie ActiZ tekende het convenant) en in mindere mate op de gehandicaptenzorg, geestelijke gezondheidszorg en chronisch zieken. We kunnen onze ogen er niet voor sluiten dat ook daar extra handen aan het bed hard nodig zijn. Vooral wanneer men besluit het pgb af te schaffen. Wie moet dan de zorg leveren als de mantelzorger dit niet meer doet? Juist, de professional.

Volgens mij komen we dan eerder in de min, dan dat er handen aan het bed bij komen. Overigens vind ik 'meer handen aan het bed' een onvolledige weergave van wat er in de zorg moet gebeuren. Liever spreek ik over 'de 3 H’s'. 'Handen, Hoofd en Hart'. Naast handvaardigheid is immers ook professionele (hoofd) en passievolle (hart) zorg nodig. En vind dan maar eens voldoende mensen met die combinatie in zich. Bijzonder is het dat het convenant niet met werknemersorganisaties tot stand is gekomen.

Ondanks de goede initiatieven en ideeën vanuit de werkvloer, kiest VWS voor een werkgeversthema. Uit het project 'Van verspiltijd naar patiëntentijd' waar NU’91 mee langs zorgorganisaties trekt, komen namelijk vele goede ideeën van gezondheidszorgers zelf om hun werk efficiënter te doen. Uit de pilot blijkt dat 'wachten' en 'zoeken' veel tijd in beslag neemt. Wachten op artsen en zoeken naar spullen worden als voorbeelden genoemd. Dat gezondheidszorgers daar zelf wat aan kunnen doen, blijkt ook uit de pilot. Vaak zijn oplossingen uit de praktijk eenvoudig en praktisch toepasbaar en komen ten goede aan de patiënt. En dat is altijd beter dan van achter een bureau een convenant schrijven.

Monique Kempff (1961) is sinds juli 2007 voorzitter van NU’91. Kempff deed een opleiding tot psychiatrisch verpleegkundige in Psychiatrische Ziekenhuis Schakenbosch te Leidschendam. Daarna volgden veel inhoudelijke en managementopleidingen. Van het primaire proces tot aan de directietafel, zowel in de GGZ, ziekenhuizen en VVT. Kempff heeft ook internationaal ervaring opgedaan in de gezondheidszorg. 

Monique Kempff

Of registreer je om te kunnen reageren.

Zorgwelzijn is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden