Het gezin als hoeksteen van de samenleving binnen de eigen kracht . Klinkt allemaal prachtig en mooi, maar het lijkt alsof er geen rekening wordt gehouden met jongeren die deze situatie niet hebben of kennen.

Mijn laatste blog van het jaar: ik had me er op verheugd. Onderwerpen genoeg om over te schrijven: mijn persoonlijke ontwikkelingen, de veranderingen binnen het wijkcentrum, het rondetafelgesprek bij Movisie over professionalisering of mijn goede voornemens op werkgebied voor het komende jaar.

Hoe halen we mensen uit deze armoede en laten we ze weer op eigen benen staan?

Voor het wijkteam is het belangrijk om zo snel mogelijk contact te maken met de wijk en jezelf voor te stellen. Wacht niet te lang.

Creëeren sociale media sociaal kapitaal of vernietigen ze dit juist? Volgens voorstanders zijn sociale media een laagdrempelige manier om veel burgers te bereiken en zijn ze bij uitstek geschikt om spontaan maatschappelijke initiatieven te nemen. Anderen wijzen erop dat ze ook tot uitsluiting kunnen leiden.

Daar sta je dan, als beroepskracht in de startblokken voor de grote verandering van 1 januari. In principe zou je er klaar voor moeten zijn.

Schrijnende voorbeelden van falende ouderenzorg zijn de afgelopen tijd in de media verschenen en hebben geleid tot een politiek debat met staatssecretaris Van Rijn. Alleen roepen dat het anders moet, is te makkelijk.

Leonie (mijn vriendin) is een half jaar geleden een eigen praktijk begonnen. Het contrast tussen hoe zij te werk gaat en hoe in de organisaties die ik in mijn werk tegenkom gewerkt wordt is zo groot dat ik mij ben gaan afvragen hoe dat komt? Ik schets u graag een paar contrasten.

Werk houden en nieuw werk vinden is een onderwerp dat bijna iedereen in de sociale sector bezig zal houden. Als je een baan hebt staat die wellicht op de tocht. Als je geen werk hebt wil je graag snel weer aangenomen worden. Of je begint misschien voor jezelf? Hoe dan ook, die arbeidsmarkt is in beweging.

Ik schrijf samen met mijn gehandicapte dochter een roman. We hebben nu al 78 volle A-4tjes met ongeveer 37.000 woorden. We besloten te gaan schrijven om haar verhaal aan de wereld te vertellen. Steevast elke derde zondag in de maand maken we een hoofdstuk. Tenminste, ik interview haar een uur, en dan schrijf ik een paar pagina's. Dat doe ik nu bijna twee jaar. En het zal nog wel twee jaar duren voordat het af is.