Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Reacties0

Column: Als sociaal werker wil ik de mens zien voor wie hij of zij is

Jacqueline Schilling
Jacqueline Schilling (1965) is sociaal werker en heeft ervaring in het brede spectrum van het Sociaal Domein. Vanuit haar Masteropleiding Social Work heeft ze zich gespecialiseerd op het gebied van ouderschap en dan met name op het vlak van de preventieve waarde van ontmoetingsplekken. Momenteel is zij werkzaam als coördinator van een inloophuis. Zij gelooft in de waarde van ontmoeting en echt contact. Hieruit ontstaat verbinding. Vanuit haar functie wil ze in dit blog het reilen en zeilen binnen een inloophuis voor het voetlicht brengen, waarbij ook wordt gekeken naar de ontwikkelingen rond laagdrempelige ontmoetingsplekken binnen het sociaal domein.
Wat heb ik genoten afgelopen zomer. Voor het derde jaar organiseerden we de zomeractiviteiten. We organiseren deze workshops omdat veel andere activiteiten dan juist stilliggen. En niet iedereen gaat op vakantie of heeft de mogelijkheden om allerlei leuke uitstapjes te doen.

Kleinschalig lekker samen bezig zijn. Niet met als doel een zo mooi mogelijk bloemstuk of een zo ver mogelijke wandeling te maken, maar om elkaar als dorpsgenoten ontmoeten. En ook met als doel om gezelligheid te bieden, zo belangrijk in het sociaal werk zoals je in mijn vorige column kunt lezen.

Diversiteit

Zo zaten er tijdens de kruidenworkshop deelnemers in leeftijd variërend van 10 tot 75 jaar. Een workshop die overigens belangeloos door een dorpsgenoot werd gegeven die zo haar passie voor de geneeskrachtige werking van kruiden kon doorgeven. Aan tafel zaten mensen vanuit allerlei achtergronden. Of zoals met een geliefd woord in beleidsland: Een activiteit gericht op diversiteit.

Mensen met veel moeite in het leven, maar ook met minder. Mensen die alleen staan in het leven, maar ook mensen met een gezin. Mensen komend vanuit heel verschillende situaties dus, die deze ochtend samen op ontdekkingstocht gingen naar wat je met kruiden kunt doen.

Verbinding

Als coördinator word ik erg blij van dit soort bijeenkomsten. De verbinding tussen mensen zorgt voor begrip voor elkaar, ook al kom je vanuit een totaal verschillende situatie.

Inclusie en participatie op en top dus. In allerlei onderzoeken en beleidsstukken kun je teruglezen hoe belangrijk dit is. Maar voor wie waren deze activiteiten nu eigenlijk? Op welke doelgroep waren ze gericht?

Subsidieaanvraag

Sociale activiteiten waar iedereen bij kan aansluiten klinkt mooi. Maar je komt er niet mee weg bij het aanvragen van subsidie of het verantwoorden van het belang van het werk. Kunnen melden voor welke doelgroep een project is bedoeld blijkt vaak heel belangrijk voor de aanvraag.

Neem nu onze zomeractiviteiten, waar we overigens geen aparte subsidie voor nodig hadden. Hoe had ik de doelgroep moeten omschrijven?

Zo kwamen tijdens de verschillende activiteiten allerlei vertegenwoordigers van doelgroepen langs. Ouderen die eenzaam zijn, ouderen die niet eenzaam zijn. Kinderen met een diagnose, kinderen zonder diagnose, veertigers die van natuur houden, alleenstaanden of juist met een druk gezin. Mensen vanuit diverse culturele achtergronden, mensen die te maken hebben met armoede….

Als sociaal werker wil ik de mens zien voor wie hij of zij is, niet als onderdeel van één of andere doelgroep. Door de manier waarop onze systeemwereld is ingericht moet ik toch stickertjes plakken. In ieder geval op het aanvraagformulier. Dat voelt vaak niet prettig.

Hokjesdenken loslaten

Ik kan hier nog mooie theoretische onderbouwingen schrijven over het belang van een mix aan deelnemers of bezoekers. Dan gaat het over sociaal kapitaal en over presentie. Juist dat samenbrengen van mensen die elkaar anders niet snel zouden ontmoeten is toch een belangrijke  taak van het sociaal werk?

Laten we dat belangrijke werk dan niet lastiger maken door zo aan hokjesdenken vast te houden. Maar juist de overstijging te waarderen. Zodat mensen uit hun hokjes komen en echt samen gaan leven.

Jacqueline Schilling
Jacqueline Schilling (1965) is sociaal werker en heeft ervaring in het brede spectrum van het Sociaal Domein. Vanuit haar Masteropleiding Social Work heeft ze zich gespecialiseerd op het gebied van ouderschap en dan met name op het vlak van de preventieve waarde van ontmoetingsplekken. Momenteel is zij werkzaam als coördinator van een inloophuis. Zij gelooft in de waarde van ontmoeting en echt contact. Hieruit ontstaat verbinding. Vanuit haar functie wil ze in dit blog het reilen en zeilen binnen een inloophuis voor het voetlicht brengen, waarbij ook wordt gekeken naar de ontwikkelingen rond laagdrempelige ontmoetingsplekken binnen het sociaal domein.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.