Blog: Sociaal DOEmein: leren door te doen

Lokale sturing, de burger centraal en zelfredzaam. Dat zijn belangrijke uitgangspunten van de transitie in het sociaal domein. Dit vraagt om anders denken en doen van lokale beleidsmakers en uitvoerders. Dit gaat mij nog lang niet snel genoeg. Natuurlijk, het transformatieproces is geen gemakkelijke opgave: standaardrecepten en kant-en-klare oplossingen ontbreken. Dit brengt onzekerheid met zich mee. Maar toch kan het anders wat mij betreft.

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Christine Kuiper is adviseur Sociale Innovatie bij Movisie
Foto: Movisie

In de vorige Movisieblog vroeg Mellouki Cadat-Lampe zich af hoe je jongeren die buiten beeld zijn in beeld kunt krijgen >>

Vooral de beroepsgroepen die jaren beoordeeld zijn op het volgen van regels en procedures hebben steun nodig om vanuit de bedoeling van de transformatie te gaan werken. Ik vind het te makkelijk om van lokale professionals te verwachten dat zij meters maken als zij niet het gevoel hebben dat ze dit mogen. Hoe kunnen we hen toch ondersteunen bij het meer onorthodox, preventief en activerend werken? Of zoals Ernst Radius van Sociaal Werk Nederland het zo mooi noemt: ‘scharrelruimte geven om met de cliënten aan de slag te gaan en te zoeken naar alternatieve oplossingen.’

Triade

Het Triade gedragsmodel, in de jaren negentig ontwikkeld door prof. dr. Theo Poiesz, kan hier volgens mij bij helpen. Dit praktische model helpt bij het verklaren, voorspellen en beïnvloeden van gedrag. Het model gaat ervan uit dat alleen de motivatie om anders te handelen niet genoeg is. Sterker nog, capaciteit (mensen moeten zich capabel voelen) en gelegenheid hebben (de ruimte ervaren) zijn minstens zo belangrijk.

Stap 1

Vanuit dit model bezien, zie ik als stap één: ervoor zorgen dat professionals in het sociaal domein voelen dat zij mogen. Dat betekent dat zij met onorthodoxe voorstellen mogen komen en de ruimte krijgen iets uit te proberen, ook al is er vooraf misschien geen zekerheid of het gaat werken. En daarnaast: ondersteun hen bij het kunnen. Ofwel: help hen om in een onzeker proces te stappen, andere oplossingen te bedenken en uit te voeren, kritisch te reflecteren op de eigen overtuigingen en te handelen.

Dus?

Ouderwetse vormen van trainingen volstaan wat mij betreft niet meer. Laten we open en experimentele leeromgevingen creëren op lokaal niveau. Waar mensen gezamenlijk hun tanden zetten in vraagstukken als armoede en eenzaamheid. Alleen als we samen nieuwe kennis kunnen creëren door samen te leren, samen vraagstukken te agenderen en actief te werken aan oplossingsrichtingen kunnen we meters maken. Zo gaan we van sociaal domein naar sociaal DOEmein. Ik doe mee, jij ook?

Christine Kuiper is adviseur Sociale Innovatie bij Movisie.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.