Registreren Waarom moet u zich registreren voor deze site? Lees meer

Social Wars

Binnenkort, wanneer ik voldoende moed heb verzameld, ga ik de acht bakens van Welzijn Nieuwe Stijl op mijn borst laten tatoeëren. In spiegelbeeld. Zodat ik ze elke ochtend tijdens het tanden poetsen even kan inprenten. Ik twijfel nog over de versieringen bij de tekst. Een vrouwe justitia die verdacht veel lijkt op Jet Bussemaker? Of toch Jos van der Lans met in zijn ene hand een Kalashnikov en in de andere de canon sociaal werk?
Social Wars

Lees hier meer blogs van Teun Hofmeijer >>

Ik ben een fervent voorstander van de vooruitgangsgedachte die Welzijn Nieuwe Stijl uitademt. Ik wil die nieuwe werker zijn. Een alleskunner die achteloos de zaken empowert. Mensen verbindt alsof het niets is. Iemand die vol overtuiging eropaf gaat. Nee, beter, iemand die overal allang is. Die door slechts zijn aanwezigheid de gemeenschap in een positieve richting weet te sturen. Een zenmeester. Jedi van het sociaal werk. God, wat wil ik dat graag.

In de praktijk lijkt het alsof het merendeel van de spelers in welzijnsland helemaal niet op zenmeesters zit te wachten. Want bij elke stap die ik zet richting het profiel van de nieuwe werker, groeit de tegenstand om mij heen. Bij elke geslaagde bewonersactie, analyse die hout snijdt of burger die zijn kracht hervindt, neemt het verzet bij de kantoormensen toe. Urenverantwoordingen die steeds belangrijker worden, ambtenaren die ineens moeilijk bereikbaar zijn, rare verhalen over jou in de wandelgangen.

Hoe zichtbaarder je bent, hoe vaker bobo’s jouw naam noemen, hoe meer een onzichtbare kracht zich schrap zet om jou klein te houden. Je te smoren. Je te breken. Als een grijnzend gezicht langs de zijlijn, dat wacht op een goed moment je pootje te lichten.
Het brengt je als werker in een vreemde spagaat. Besluit je het gekonkel te negeren en concentreer je op het werk, loop je het risico dat de veenbrandjes ontaarden in een vuurzee. Besluit je om zoveel mogelijk te blussen, houdt dit je letterlijk van de straat.

Maar het meest venijnige van de onzichtbare kracht is niet de energie die hij opslurpt. Veel dodelijker is de twijfel die hij zaait. Hoe meer schimmengevechten ik voer, hoe vaker ik mijzelf de vraag stel: 'als er zoveel weerstand is tegen mijn werk, waarom zou ik het dan nog doen?'

Het verzet. De twijfel. Is het een test? En zo ja, hoe slaag ik ervoor? Het geeft te denken over de richting die we met Welzijn Nieuwe Stijl aan het oprennen zijn. Massaal mensen opleiden tot zenmeester zal niet begeleid gaan door applaus. Het zal stuiten op massale weerstand. Is het voldoende om het verzet van de leemlaag van kantoortijgers te breken? Of organiseert het Ministerie met het nieuwe dogma de ‘uittocht van de laatste welzijnswerkers’? Mooie titel voor een film van George Lucas.

Natuurlijk geef ik mijn strijd niet op. Op een ochtend in de nabije toekomst zal ik voor de spiegel staan. En kijk ik trots naar mijn tatoeage. Ik weet nu al dat er niet acht, maar negen bakens in mijn huid zullen zijn gekerfd. De laatste is: ‘Beware of the dark side’

Teun Hofmeijer (1977) is opbouwwerker in Oldenzaal en bestuurslid van Code 2.0, beroepsvereniging voor opbouwwerkers en wijkontwikkelaars. Hiervoor was hij journalist in Zuidelijk Afrika, maar ook horecaportier, geluidstechnicus, fabrieksarbeider, secretaresse en marktkoopman bij de groente- en fruitmaffia. 'Opbouwwerk is een logisch vervolg. Een fantastisch vak waar je door tussen mensen te staan en naar hun verhalen te luisteren zicht krijgt op het organisme dat "de gemeenschap" heet.'

9 reacties

  • no-profile-image

    Frank Boerboom

    Meer informatie over ‘Manifest Eropaf! 2.0 Tien kernwaarden’ is te vinden op: www.eropaf.org

    Ik zou maar wat vet kweken, de kernwaarden zijn al uitgegroeid tot 10 (ik heb maar niet gekeken wat nu weer) Mijn moeder zei; schrijf maar op je buik, dan kan je het met je hemmetje uitvegen. Als dat zo doorgaat sta je met die kernwaarden voor lul

  • no-profile-image

    Tim

    Vooral voor de wat vastgeroeste oudere werknemer is WNS erg lastig te bevatten. Tuurlijk zitten haken en ogen aan maar ik denk dat iedereen ook eens naar voren moet kijken. Veel te veel mensen blijven in de 70's hangen.

  • no-profile-image

    Marco van Stralen

    Mooi geschreven. Teun luistert goed naar de verhalen die hij hoort op linkedingroep van CODE 2.0 (beroepsvereniging van opbouwwerkers en andere wijkontwikkelaars), waar gediscussieerd wordt door uitvoerders in het werk over hoe het verder zou moeten.

    Korting voor leden van die linkedingroep op de eerstvolgende dag georganiseerd door EROP AF!, 13 oktober a.s. bijwonen. Thema: EROPAF Laboratorium

    Meer informatie als je als werkers gratis lid wordt van CODE 2.0 door je daar aan te melden bij de groep.

  • no-profile-image

    Michiel Berculo

    Heel herkenbaar Teun die institutionele weerstand en stroperigheid. Ik zie het als iets van voorbijgaande aard. Vergeet niet, die manager/bestuurder moet voor een deel macht en invloed inleveren en dat gaat niet vanzelf dat kost tijd. Aan de andere kant moet die uitvoerende professional wat meer van zich afbijten, ruimte innemen. En mocht dat allemaal niks opleveren dan wordt jouw 9e tattoo, ' hasta la vista baby'

  • no-profile-image

    Maarten Rector

    Beste allen, mag ik jullie naar aanleiding van deze mooie column uitnodigen voor de kritische LinkedIngroep Burgerschap & burgerschapsvorming. http://tiny.cc/pu8b4.

    De discussiegroep Burgerschap & burgerschapsvorming is bedoeld voor professionals en studenten uit welzijn, zorg en onderwijs, beleidsmakers, wetenschappers en overige (professioneel) geïnteresseerden. In deze groep gaat het om de zin en onzin van initiatieven in naam van burgerschap en burgerschapsvorming met elkaar te bespreken en kennis over deze onderwerpen met elkaar te delen. Voor professionals is het belangrijk dat zij zoals deze column bewijst een kritische positie in kunnen nemen ten aanzien van; ontwikkelingen in de maatschappij die plaatsvinden in naam van burgerschap; het maatschappelijk appel dat daarbij op de maatschappij en de sociale sector wordt gedaan; de ontwikkeling van sociale beroepen en daarbij passende vormen van professionaliteit.

    Overigens is ook de volgende column van Fatima Lamkharrat de moeite waard om te lezen: http://www.socialevraagstukken.nl/site/?p=3121

    Hartelijke groet, Maarten Rector

  • no-profile-image

    wanda

    Wat mooi geschreven.. zeer herkenbaar jammer genoeg. Het doet mij momenteel twijfelen, al die hectiek . Moet ik niet eens totaal iets anders gaan doen dan opbouwwerk?

  • no-profile-image

    Donnie Greve

    Zeer herkenbaar Teun; het is oorlog in de frontlinie.........

  • no-profile-image

    andries de jong

    inderdaad, jij gaat nooit in iemands schaduw staan, zodat ze ook niet in jouw zon staan

  • no-profile-image

    Jos Boom

    Ik zou als 9e toch maar kiezen voor 'may the force be wtih you'

Of registreer je om te kunnen reageren.

Zorgwelzijn is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden