Registreren Waarom moet u zich registreren voor deze site? Lees meer

4808 traptreden met een rolstoel

Deze zomer werden we voor gek verklaard. Gaan jullie naar Venetië? Dat kan helemaal niet. Daar heb je enkel bruggetjes met onmogelijke trappetjes. Je komt nergens. ‘Onzin’, roepen we in koor. Ons gezin laat zich niet tegenhouden. We houden wel van een uitdaging.
4808 traptreden met een rolstoel

De vorige keer blogde Marcel over de rolstoeltoegankelijkheid van musea >>

Ik had mijn zinnen gezet op de Architectuur Biënnale in Venetië met als curator Rem Koolhaas. Mijn vrouw op een heerlijke culturele en zonnige vakantie en onze dochter Mayim op lekker zwemmen. Voor Machiel, onze 18-jarige zoon het moment om zijn vriend mee te vragen. Onze held. 'Pap, mam, we tillen Mayim wel over die bruggen'. We hadden geluk met twee keien van mantelzorgers. Jongens met spierballen. In die paar dagen Venetië hebben ze welgeteld 53 bruggen en dus 2.120 traptreden overwonnen.

Maar dat was nog niet alles. Er waren meer trappen te overwinnen. Ons was bevestigd dat het vakantie-appartement een lift heeft: 'Nessun problema, abbiamo in Italia anche impianti di risalita.' Die was er dus, maar om dat hokje een lift te noemen? Het was eenpersoonslift met een toegangsdeur die 58 cm breed was, met een vergelijkbare diepte. De rolstoel van onze dochter was 70 cm. Met geen mogelijkheid kon ze in de lift komen. Dat betekende voor ons en de powerboys dat we 14 dagen maal 8 maal per dag 24 treden extra moesten tillen. Dat maakt het totaal op 4.808 Italiaans traptreden. Man, wat een spierballen kregen we! Mayim vond het fantastisch, voor haar was het net een attractie op een kermis. Met de twee 'Rocky Balboa's' aan haar zij al helemaal.

We neurieden dan ook elke keer de themasong uit de eerste film van Silvester Stallone: Gonna Fly now.

Of registreer je om te kunnen reageren.

Zorgwelzijn is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden