18 jun 2026
Opslaan

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Reacties0

Susan Wijdemans (32) geeft een inkijkje in haar neurodiverse brein

Op mijn 29e kreeg ik de diagnose ADHD type C, wat betekent dat ik kenmerken heb van zowel ADHD als ADD.
Jarenlang dacht ik dat ik simpelweg incapabel was, omdat ik voortdurend faalde op allerlei vlakken. Inmiddels ben ik beter bevriend met mijn neurodiverse brein. Het label bracht erkenning, maar een leven met ADHD blijft uitdagend.
Susan Wijdemans (32) geeft een inkijkje in haar neurodiverse brein
Julie Attallah
In oude schoolrapporten stond al dat ik vaak zat te dagdromen en dat mijn lades en schriften rommelig waren. Intrusieve gedachten voerde ik vaak uit, wat ertoe leidde dat anderen mij vreemd vonden en ik gepest werd. Waar ‘hoe lang durf ik te fietsen met mijn ogen dicht?’ nog als stoer kon doorgaan, viel ‘wat als ik nu ineens een dansje doe?’ al snel in de categorie ‘gek’.
Het werd uiteindelijk mijn levensmissie om wél leuk gevonden te worden en alles wél goed te doen. Een missie waarvan ik toen niet wist dat die onhaalbaar was. Ik vergat kleding te retourneren, kreeg boetes, liet eten aanbranden en liep vast in mijn werk. Vooral dat laatste werd een keerpunt.
Bij een vorige baan vergat ik regelmatig mijn werkdag netjes af te sluiten in de chat, en floepte ik eens iets eruit over een vergeten btw-aangifte. Na verloop van tijd werd ik gezien als onprofessioneel en werd ik op non-actief gezet. Een collega vroeg: “Heb jij misschien ADHD?” Online, op TikTok, vond ik vooral oppervlakkige lijstjes waardoor iedereen ineens neurodivers leek. Pas toen ik de DSM-5 raadpleegde, herkende ik mezelf volledig. Mijn huisarts regelde een doorverwijzing.

De eerste organisatie waar ik terechtkwam, vond mijn casus te complex. Door beperkte uren vanuit de zorgverzekeraar durfden ze geen diagnosetraject aan. Gelukkig schakelde mijn huisarts snel, en bij een andere instelling werd ik wél onderzocht.
Tijdens dat traject doken we terug in mijn schooltijd en werden mijn ouders en partner betrokken. Uiteindelijk kreeg ik de diagnose ADHD-C. Het bracht rust en een verklaring voor mijn ‘falen’. De daaropvolgende begeleiding was prettig: ik kon kiezen tussen (groeps)therapie en medicatie, en besloot beide te proberen. In therapie leerde ik mezelf beter begrijpen en accepteren. Maar een beschadigd zelfbeeld herstellen na gepest te worden en jarenlang horen dat je niet ‘gewoon’ doet? Dat is een langzaam proces.

Wat wél lukt, is beter omgaan met mijn ADHD. Ik plan extra ruime reistijd in voor een afspraak, leg ongezonde snacks buiten mijn zicht zodat ik hun bestaan vergeet, en zet werkelijk alles in mijn agenda. Betekent dit dat alles nu goed gaat? Zeker niet. Maar wanneer het misgaat, ben ik in ieder geval minder hard voor mezelf dan vroeger.

Susan Wijdemans
Susan Wijdemans

SUSAN WIJDEMANS (32)
heeft de diagnose ADHD-C. Ze werkt onder andere als social media redacteur voor vakblad Zorg+Welzijn.

Neurodiversity Celebration Week 2026

In het kader van de neurodiversiteitsweek hebben wij de 3 beste artikelen over neurodiversiteit op een rij gezet.

Rigiditeit bij autisme: dit is de functie en zo doorbreek je de denkpatronen

Iemand die vastloopt in (negatieve) denkpatronen, die niet lijkt mee te bewegen met logische adviezen of in paniek raakt als een routine wijzigt. Rigiditeit is voor een deel van de mensen met autisme een noodzakelijk overlevingsmechanisme, maar voor hulpverleners soms lastig te begrijpen. Hoogleraar klinische neuropsychologie Hilde Geurts maakt het inzichtelijk.

‘Voor jongeren met autisme is suïcide vaak meer een praktische dan een emotionele kwestie’

Van 28 maart tot en met 4 april is het Autismeweek. Preventie van suïcide bij jongeren met autisme is vaak heel ingewikkeld voor sociaal werker. Patrick Zoomermeijer, coördinator van een autismecentrum, deelt ervaringen en lessen. ‘Voor deze doelgroep lijkt suïcide soms de meest praktische oplossing voor een probleem.’

De geschiedenis leert ons veel over de toename van ADHD-diagnoses

Is ADHD een hersenziekte of niet? Deze discussie wordt momenteel fel gevoerd. Wie de geschiedenis induikt, komt nog veel meer ziektebeelden tegen die aan ADHD doen denken. En zo’n historische blik geeft belangrijke inzichten, ook over de toename van het aantal ADHD-diagnoses.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.