Registreren Waarom moet u zich registreren voor deze site? Lees meer

‘Ik zoek altijd de identiteit van de gemeenschap’

Ben Koenen omschrijft zichzelf als sociaal projectontwikkelaar die samenlevingsproblemen helpt oplossen. Als professional in de samenlevingsopbouw gaat hij uit van de talenten van bewoners en de identiteit van de gemeenschap waarin hij werkt. Een van zijn projecten is dit jaar genomineerd voor de Hein Roethofprijs.
‘Ik zoek altijd de identiteit van de gemeenschap’

Koenen verzon termen als ‘de Schatkistmethode’, ’Flatkracht99’ en ‘Overdinkel Generator’. Wat is het geheim van deze specialist die naam maakte met aansprekende opbouwwerkprocessen? ‘Meestal krijg ik mensen enthousiast door een goede metafoor, een positieve insteek die inspireert.’ Typerend voor het werk van Ben Koenen (53) als sociaal projectontwikkelaar is zijn creativiteit met termen en slogans. Daarbij zoekt hij met zijn plannen ook nog handig aansluiting bij de actuele beleidstaal.

‘Tegenwoordig gaat het steeds vaker over burgerkracht en bewonerskracht, maar in de praktijk is er nog wel een slag te maken. Je ziet een terugtrekkende beweging, bij de overheid maar ook organisaties raken steeds meer naar binnen gekeerd. Ondanks alle golfbewegingen in het beleid heb ik altijd geloofd in de ambities van bewoners. Ik treed de bewoners met een open mind tegemoet, zonder een eigen agenda.’

Opbouw
In 2007 raakte Ben Koenen betrokken bij het opbouwproces van de flat in de Zwolse achterstandswijk Holtenbroek, toen nog als interim opbouwwerker. Het moest een 55+ flat worden, er kwam groot onderhoud aan en de woningstichting wilde ook in de sociale kant investeren. Op 8 november viert de bewonersvereniging Wanningstate de successen die ze samen met Koenen boekte met een landelijke conferentie, getiteld ‘Het zal mij een zorg zijn’.

Koenen: ‘De sfeer was destijds heel naargeestig. Drugspanden, prostitutie in de flat, sterke scheiding tussen autochtoon en allochtoon, sociale problemen. Het was heel spannend of ik de bewoners meekreeg. Mijn opdracht werd toen: samen met bewoners focus en visie ontwikkelen op de toekomst van de flat.’

Koenen ging aan de slag met een voorhoede van bewoners en wierf elf zogenoemde ‘etageregisseurs’, vrijwilligers die optraden als contactpersoon. De focus werd: samen werken aan een sociale, veilige en leefbare flat. Hij zegt: ‘We kwamen op de metafoor van ‘Wanningflat TV’, waarbij ‘TV’ stond voor ‘toekomstvisie’. We deden onderzoek bij de 99 huishoudens in de flat, en noemden dat de 99 kanalen, in de metafoor van de televisie. De bedoeling was dat alle bewoners hun eigen programma’s konden maken en uitvoeren.’

Lees verder in Zorg + Welzijn Magazine nr 11, november 2012.

Martin Zuithof/fotografie Eut van Berkum

Gerelateerde tags

Eén reactie

  • no-profile-image

    Cor Loos

    Het is exact zo als Koenen weergeeft. Hij heeft, daar kwam ik werkende weg achter, geen eigen (verborgen) agenda.
    Zijn methodiek snijdt hout, nee, zij vormt (groepjes van) bewoners. Die vormen dan weer de voorhoede van actieve bewoners voor de eigen naaste omgeving.

Of registreer je om te kunnen reageren.

Zorgwelzijn is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden