Registreren Waarom moet u zich registreren voor deze site? Lees meer

Trots en ambitie

Vorige week las ik een klein bericht in het Algemeen Dagblad dat mij zeer verheugde. De minister van Onderwijs, Marja van Bijsterveldt-Vliegenthart en wethouder Karsten Klein van de Gemeente Den Haag slaan de handen ineen om laagopgeleide vrouwen (herintreedsters) te stimuleren economisch zelfstandig te worden. Het ministerie draagt 250.000 euro bij.
Trots en ambitie

Lees hier meer blogs van Dik Hooimeijer >>

Ik heb veel kritiek op het kabinetsbeleid en de nodige kritiek op het beleid van de Gemeente Den Haag, maar hier word ik heel blij van. Landelijk gaat het om een groep van één miljoen vrouwen. Dat is een enorm potentieel afgezet tegen de (zeer ernstig) dreigende tekorten op de arbeidsmarkt in de toekomst. In het bijzonder in de zorg, horeca, veiligheid en onderwijs (ondersteuning). Goed en zeer verstandig dat beide bestuurders tot samenwerking zijn gekomen.

Het toeval wil dat ik afgelopen donderdag 13 dames heb mogen toespreken die hun diploma hebben gehaald voor de opleiding Buurtconsulenten. Die opleiding bieden MOOI samen met het ROC Mondriaan al drie jaar aan. En met succes.

De kracht van de opleiding zit hem in de motivering, begeleiding en ondersteuning van de vrouwen. Daarnaast bieden wij de opleiding in de buurt aan in een vertrouwde omgeving. Het betreft een opleiding op MBO 1 niveau bestaande uit lesuren en praktijkstage.

Ik vond het geweldig om te zien hoe trots deze vrouwen waren op hun behaalde diploma. Voor de meesten hun eerste echte diploma. En met recht mogen ze trots zijn. Want doe het maar om op latere leeftijd, veelal met kinderen en huishouden, in een taal die de jouwe niet is, met nauwelijks opleidingsachtergrond, toch deze opleiding te volgen. ‘Kan ik het wel, ben ik niet te dom, wat vinden anderen ervan, ik spreek de taal niet goed, wat moet ik op zo’n stage’. Al die vragen hebben ze overwonnen. En dus zaten er ook 13 sterke vrouwen. Fantastisch om te zien.

Vijf dames gaan in ieder geval door voor een opleiding MBO 2. Eén had zelfs al een baan. Hieruit blijkt maar dat er een enorme potentie én ambitie in onze samenleving schuilt die we moeten activeren.

Juist voor deze groep is de samenwerking van lokaal welzijnswerk en het onderwijs heel belangrijk. Voor hen is het reguliere onderwijs aanbod nog té ver weg. Zijn de drempels nog te hoog. Maar we zien ze wel in wijkcentra, voorscholen, basisscholen en op straat. De voor hen vertrouwde plekken waar je het gesprek over ontwikkeling, leren en uiteindelijke economische onafhankelijkheid op gang kan brengen. Gesprekken waarin je als agoog wel je vertrouwen in haar kennis en kunde kan uitspreken, kan uitdagen en stimuleren. En als dat uiteindelijk allemaal is gelukt durven ze ook de stap naar onderwijs te maken.

En het cadeau dat je als agoog krijgt, zijn die trotste en krachtige lachende gezichten bij het in ontvangst nemen van hun diploma. Daarnaast dragen we bij aan de oplossing van een groot (toekomstig) probleem.

Daarom is het initiatief van het ministerie en de Gemeente Den Haag ook zo belangrijk. Dus nogmaals; proficiat bestuurders! 

Dik Hooimeijer (1954) is binnen Stichting MOOI, een welzijnsorganisatie in Den Haag en Zoetermeer, onder meer verantwoordelijk voor Marketing, Innovatie en Projecten. Sinds 1975 is hij werkzaam in de welzijnssector. Hij noemt zichzelf een absoluut welzijnsdier, maar is ook een oprecht criticaster. Naar zijn oordeel is welzijn te weinig innovatief en speelt het niet in op de tijdgeest.


Dik Hooimeijer

Gerelateerde tags

Of registreer je om te kunnen reageren.

Zorgwelzijn is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden