Registreren Waarom moet u zich registreren voor deze site? Lees meer

Het vergeten kind, wie heeft het gezien?

Ik ben nooit goed geweest in loslaten. Zeker niet het meest kwetsbare wat ik bezit. Mijn kinderen. De afgelopen week was de Week van het Vergeten Kind. Ik speur door de kranten, volg het tv nieuws en de sociale media op zoek naar het kind dat aan mijn aandacht dreigt te ontsnappen.
Het vergeten kind, wie heeft het gezien?

Een verhitte discussie vindt plaats op Facebook. De eigenaar van het appartementencomplex, waar een 16-jarig meisje is geprostitueerd, vertelt dat de verhuur lijdt onder de stroom aan negatieve publiciteit. De reacties op haar klacht zijn fors. Had ze niet door dat er iets gaande was wat niet door de beugel kon? Was het niet opgevallen dat er tientallen mannen per dag het appartement binnengingen... auto's die kort geparkeerd staan ... Kortom had deze eigenaar niet aan de bel moeten trekken?

Op het journaal oppert een politicus dat mannen die gebruik maken van de diensten van minderjarige meisjes alert moeten zijn en misbruik moeten melden. Dat lijkt me eerlijk gezegd nogal veel gevraagd.

Daniëlle Koster, CDA-raadslid en -fractievoorzitter in Den Haag, kopt in de krant dat vrijwilligers een grotere rol moeten krijgen bij de signalering van huiselijk geweld en kindermishandeling. Immers vrijwilligers komen bij mensen thuis en zien veel. Wel moeten de vrijwilligers dan eerst een cursus volgen om de signalen van huiselijk geweld en kindermishandeling beter te herkennen.

Zou dat dan toch een oplossing zijn... het woord vrijwilliger kun je breed interpreteren. Het opzetten van een signaleringscursus voor eigenaren van appartementengebouwen en hoerenlopers is niet meer dan logisch, toch?

Het begeleidingsprogramma "VoorZorg" voor laag opgeleide, jonge zwangere vrouwen voorkomt kindermishandeling. Dat is de conclusie uit het promotieonderzoek van gezondheidswetenschapper Jamila Mejdoubi aan het VUmc. Lees hier meer >>

Dan volgt een bericht uit Rotterdam, waar de gemeente de Inspectie Jeugdzorg verzoekt om onderzoek te doen naar de hulpverlening rond een overleden baby. Het jongetje van tien maanden overleed na mishandeling. De NOS meldde op basis van een uitgelekte mail dat het gezin alleen hulp kreeg van bureau Frontlijn. Dit bureau werkt voornamelijk met studenten. De studenten zouden geen andere hulpverleners hebben ingeschakeld en signalen van huiselijk geweld gemist. Hadden deze studenten geen signaleringscursus gevolgd of ontbreekt het hen aan de nodige vlieguren?

Ik stel me gerust met een volgend mailbericht: de Kinderombudsman gaat in 2015 onderzoeken of kinderen de zorg krijgen waar zij recht op hebben. Jeugdigen uit heel het land worden bevraagd. De Kinderombudsman staat achter de visie en uitgangspunten van nieuwe Jeugdwet, maar signaleert tegelijkertijd ook risico's: tempo invoering, bezuinigingen en zorgen over toegang en kwaliteit. Dit onderzoek zorgt ervoor dat de Kinderombudsman vinger aan de pols kan houden. Mooi toch?

En die laatste zin laat me dan weer in vertwijfeling achter... de vinger aan de pols... klinkt toch een beetje wrang, is een vinger aan de pols genoeg?

Vorige week was de Week van het Vergeten Kind, waarin kinderen die om wat voor reden niet meer thuis kunnen wonen centraal staan. Het gaat om kinderen met soms onzichtbare littekens. Daarom aan 'ons' de taak hun stem te laten horen. Maar is één week genoeg? Mijn dochter nestelt zich warm op de bank en mijn zoon zucht boven zijn studieboeken, de eerste maand van het nieuwe jaar is nog maar net verstreken...nog genoeg te doen.

Betty Vervoort is werkzaam als adviseur bij K2 Brabants Kenniscentrum Jeugd. Haar belangrijkste werkterrein ligt op kennistransfer en het initiëren van samenwerking tussen mensen en instellingen in het sociaal domein.

K2

Of registreer je om te kunnen reageren.

Zorgwelzijn is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden