Met het programma Welzijn Nieuwe Stijl kan de sector het sociaal werk opnieuw op de kaart zetten. Maar wat levert dat nu eigenlijk op?
Zelden zal een niet verstuurde beleidsbrief zo veel invloed hebben gehad. Met haar nooit officieel verzonden brief aan de kamer zette oud-staatssecretaris Jet Bussemaker begin dit jaar de uitgangspunten op een rij. Die had ze ontwikkeld tijdens een rondgang langs goede praktijken en deskundigen. De titel: ‘En route voor Welzijn Nieuwe Stijl’. De brief is wel de sector rondgestuurd en met veel instemming begroet.
Bakens
Het programma Welzijn Nieuwe Stijl (WNS) heeft twee hoofddoelen: de kwaliteit van het welzijnswerk versterken en de relatie tussen opdrachtgever en -nemer verbeteren. De nieuwe stijl kenmerkt zich volgens Bussemaker door acht kwaliteiten, de zogeheten bakens: de professional is gericht op de vraag achter de vraag, gaat uit van de eigen kracht van de burger, gaat direct eropaf en brengt de formele en informele zorg in optimale verhouding. Ook werkt de professional meer collectief dan individueel, laat organisaties samenwerken en is resultaatgericht. Voor al die taken heeft de professional meer ruimte nodig.
Adviseurs
Het stimuleringsprogramma is in september van start gegaan. Zonder beleidsbrief weliswaar, maar met een brochure en regiobijeenkomsten voor gemeenten en welzijnsorganisaties. Het is een gezamenlijk initiatief van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG), MOgroep Welzijn & Maatschappelijke Dienstverlening en het ministerie van VWS. ‘Vooral gemeenten die nog niet zijn toegekomen aan het volledig uitvoeren van de Wmo hebben er baat bij’, aldus Aly van Beek, directeur van MOgroep W&MD, op de website van Zorg + Welzijn. In de praktijk kunnen gemeenten voor advies een beroep doen op een pool van adviseurs van organisaties als DSP, MOVISIE, CMO-net en Deloitte. ‘Eén van de hoofdonderdelen van WNS wordt het adviseren van individuele gemeenten en welzijnsorganisaties in het in “nieuwe stijl” inrichten van hun welzijnsfuncties. Voor deze adviestrajecten (zo’n 100) wordt een pool ingericht met senioradviseurs van de CMO’s, DSP-groep en MOVISIE’, aldus een recente nieuwsbrief van een landelijke overleggroep.
Feestje
Wordt Welzijn Nieuwe Stijl op die manier niet vooral een feestje voor consultants? Hans Zuiver, directeur van de Amsterdamse welzijnsorganisatie Combiwel, vreest van wel. ‘Aan die adviseurs hebben professionals op de werkvloer niet zoveel, want die richten zich vooral op de gemeenten. Ik betwijfel of adviesbureaus inhoudelijk zoveel te bieden hebben.’ Volgens onderzoeker Nico de Boer is de pool van adviseurs ‘bizar’. ‘Mij is nooit gevraagd om in de pool te zitten, maar ik verdien ook mijn brood met adviezen aan gemeenten. Mogen die gemeenten misschien zelf bepalen wie ze inschakelen?’
Ondernemer
Intussen reageert de sector enthousiast op het stimuleringsprogramma. ‘Alles moet anders’, vindt Zuiver. ‘We moeten ons niet meer gedragen als de onderaannemer van de lokale overheid, maar als een ondernemer die de klant bedient. Niet het productenboek van het stadsdeel of de gemeente is heilig, maar de ontwikkeling van mensen.’ Voor het zover is, moet er nog het nodige veranderen. Daniël Giltay Veth schrikt er telkens weer van hoe diep het aanbodgerichte denken bij professionals zit. ‘Neem een uitgangspunt als de vraag achter de vraag. Elke professional is onvoorstelbaar aanbodgericht opgeleid. In trainingen stinken ze er elke keer weer in: professionals zijn geneigd hulpvragen te interpreteren. Ze zijn niet goed in doorvragen, in achteroverleunen en juist niet een aanbod te formuleren. De vraag: “Hoe kunnen we hulp in de eigen omgeving inschakelen?” stellen ze vaak niet.’
Lees verder in Zorg + Welzijn Magazine nr 10, oktober 2010.
door
Alexandra Sweers
5 okt 2010
laatste update:6 okt 2010