‘Ggz-patiënten worden blootgesteld aan uiteenlopende therapieën, waarvan niet bekend is of ze überhaupt werken.’ Dat zegt prof. dr. Marc Verbraak, bijzonder hoogleraar Gezondheidszorgpsychologie aan de Faculteit der Sociale Wetenschappen van de Radboud Universiteit Nijmegen. 'De wetenschap wordt nog te beperkt geïntegreerd in de praktijk van de ggz-sector.'
Verbraak houdt donderdag zijn inaugurele rede met als titel: ‘Illusies van de psycholoog’. Daarmee begint hij officieel aan zijn bijzonder hoogleraarschap. Hij stelt in zijn rede ook dat de doorsnee psycholoog te weinig zicht heeft op zijn eigen presteren en er ten onrechte van overtuigd is dat er niet veel meer te verbeteren valt aan de kwaliteit van de ggz.
Uitzondering
De ggz-sector denkt dat wetenschap de psychologische praktijk te weinig te bieden heeft, meent Verbraak. De algemene opvatting is dat iedere psyche anders is en dus per definitie om een andere behandeling vraagt. De uitzondering wordt zo de regel, aldus de hoogleraar. ‘Het gebrek aan controle door bijvoorbeeld de overheid, maken dat de psychologen hun eigen gang kunnen gaan. Psychologen zijn wetenschappelijk opgeleid, maar zetten dit in de praktijk onvoldoende in. Liever gaan zij uit van hun ervaringen. Maar ervaringen zijn geen data.’
Kritisch
De hoogleraar pleit in zijn rede voor meer samenwerking tussen de wetenschap en de praktiserende psychologen. ‘Voor het vak en de cliënt is het van belang dat we onszelf kritisch blijven bekijken en eisen aan behandeltrajecten stellen. We moeten nu eens minder overtuigd zijn van onszelf en meer van onze wetenschappelijk gevalideerde psychologische middelen.’
Onderzoeken
Binnen zijn bijzonder hoogleraarschap wil Verbraak een viertal illusies onderzoeken: dat bewezen effectieve behandelingen slechts een beperkte betekenis zouden hebben voor de klinische praktijk. Het geloof van psychologen dat de methode of interventie nauwelijks iets bijdraagt aan de werkzaamheid van de behandeling. Dat met een gestandaardiseerde behandeling behandelen van ernstigere problematiek met meer co-morbiditeit (het tegelijkertijd hebben van twee of meer stoornissen of aandoenin gen) niet goed mogelijk zou zijn. En tot slot dat er niet meer zoveel te verbeteren valt aan de kwaliteit van de psycholoog.
door
Alexandra Sweers
7 jun 2012