Zelfredzaamheid

Zelfredzaamheid
Westland toont durf in de Week van de Alfabetisering

Westland toont durf in de Week van de Alfabetisering

Naar schatting hebben 2,5 miljoen volwassenen moeite met lezen, schrijven en/of rekenen. Vaak zijn ook digitale vaardigheden en de omgang met de e-overheid een probleem. En de stap naar een lees- of schrijfcursus is ook niet zomaar gezet. ‘Durf toch naar school te gaan als je moeite hebt met lezen en schrijven. Want als je dat durft, krijg je een hoop zelfvertrouwen.’
E-health
digitaal informatiepunt

Zelfs de staatssecretaris vindt de online overheid onnodig ingewikkeld

Staatssecretaris Raymond Knops heeft in de bibliotheek van Venlo het Informatiepunt Digitale Overheid geopend. Doel daarvan is dat iedereen, ook burgers die extra hulp nodig hebben, mee kan doen in de digitale samenleving. Knops: ‘Als ik een website van de overheid bezoek, valt zelfs mij geregeld op dat zaken erg onduidelijk en ingewikkeld zijn opgeschreven.'
Zelfredzaamheid
Anne Heinsbroek is directeur en mede-oprichter VoorleesExpress

Blog: Laaggeletterdheid aanpakken: het begint met voorlezen!

Tijdens de Week van de Alfabetisering willen we ook aandacht vragen voor de oorsprong van laaggeletterdheid. Want het komt niet uit de lucht vallen. Iedere laaggeletterde volwassene is ooit een kind geweest. Een kind dat weinig is gestimuleerd om te lezen, waarmee weinig gepraat is, dat nooit heeft meegekregen dat lezen en schrijven leuk kan zijn.
Zelfredzaamheid
Matthijs Terpstra van Movisie maakt zich hard voor 'natuurlijk welzijn'

Blog: Vanzelfsprekend – moeilijk woord

Nu ik me sinds een tijd bezig houd met laaggeletterdheid, valt me op van hoeveel kanten er aandacht komt voor dit thema. Er is zelfs een prinses betrokken als ambassadeur. Maar na de ‘Week van’ wordt het altijd weer een beetje stil. Dus dacht ik: als ik hier nou eens een blog over maak?

Over zelfredzaamheid

Zelfredzaamheid zorgt voor dilemma's

‘Wanneer de overheid vasthoudt aan zelfredzaamheid als norm, worden drempels opgeworpen waardoor mensen worden uitgesloten van voorzieningen.' Dat zegt de Nationale ombudsman in zijn jaarverslag 2016. Ook onder professionals is er een levendige discussie over hoe ver zelfredzaamheid moet gaan en voor welke cliënt. Langer thuis wonen stelt ouderen en zorgverleners bijvoorbeeld dagelijks voor dilemma’s over zelfredzaamheid.

Lees meer

Wanneer is je cliënt zelfredzaam? Wanneer hij of zij het vermogen heeft om zichzelf te redden op alle levensterreinen, met zo min mogelijk professionele ondersteuning. Dat is de formulering in de zorg voor ouderen. Het idee is dat door behoud en/of versterking van zelfredzaamheid de – extra – zorg kan worden voorkomen of uitgesteld. Maar zelfredzaamheid gaat verder. Het gaat ook over het vermogen om jezelf te redden met behulp van vrienden, buren, familie en vrijwilligers.

Beperkingen

En niet alleen voor ouderen geldt dat professionals inzetten op zo groot mogelijke zelfredzaamheid. Ook in de schuldhulpverlening, zorg voor chronisch zieken en voor mensen met een beperking is zelfredzaamheid het devies. Het thema is een leidraad geworden in de hulpverlening, maar inmiddels lopen professionals ook tegen de beperkingen op. Want hoe ver kun je gaan met begeleiding van je cliënt met als uitgangspunt zo veel mogelijk zelfredzaam? Veel kwetsbare mensen kunnen niet zelfredzaam zijn, sommige mensen hebben altijd ondersteuning nodig.

De vraag werpt zich zo langzamerhand op of de – politieke – nadruk op zelfredzaamheid niet al te ver gaat. De nationale ombudsman uitte flinke kritiek in april 2017: ‘Wanneer de overheid vasthoudt aan zelfredzaamheid als norm, worden drempels opgeworpen waardoor mensen, burgers, worden uitgesloten van voorzieningen, overheidsdiensten en al het andere goede dat de samenleving heeft te bieden. Het stellen van eisen aan burgers waarvan vaststaat dat zij daar niet aan kunnen voldoen, is niet behoorlijk.’

Participeren

Maar de professionele nadruk of zelfredzaamheid heeft zeker ook geleid tot verbetering van de hulpverlening. Professionals zijn meer gaan denken en werken vanuit hun cliënt. Er zijn ook organisaties opgericht die zelfredzaamheid als basis hebben voor hun dienstverlening. Zoals de Stichting DeBroekriem, een organisatie die mensen helpt om in de maatschappij te participeren. De oprichters van de stichting geloven dat de zelfredzaamheid van burgers dankzij slimme verbindingen vergroot kan worden. En hun concept is succesvol, want volgens de oprichter heeft 61 procent van de vrijwilligers die zich aanmeldden bij DeBroekriem binnen een half jaar een baan, ook de mensen die daarvoor al langere tijd thuis zaten.

Schulden

Ook in de schuldhulpverlening is zelfredzaamheid niet alleen een doel, maar ook een middel om schulden kwijt te raken. De kans dat mensen terugvallen in schulden, nadat ze met succes een schuldentraject hebben doorlopen, is best groot. Vier jaar na afronding van het traject zijn er bovengemiddeld veel betalingsachterstanden. Om dit te voorkomen, zou er meer ingezet moeten worden op budgetbeheer. En mensen te leren zelf met hun budget om te gaan.

In dit dossier wordt het thema zelfredzaamheid in allerlei facetten belicht. Het blijft een leidraad in de hulpverlening, immers de beste motivatie is de eigen motivatie. De vraag is hoe ver je als professional kunt gaan in het niet helpen, om de zelfredzaamheid van de cliënt te bevorderen. Lees in dit dossier de artikelen over deze discussie en over de oplossingen die professionals vinden.

Uitgelicht congres

Congres Huiselijk Geweld

Gooiland

Congres Zorgmijders – Extra editie

ReeHorst

Congres Wijkteams – Extra editie

ReeHorst

Congres Omgaan met verslaving in het sociaal domein

ReeHorst

Jaarcongres Eenzaamheid

ReeHorst

Congres Zorgmijders

ReeHorst

Congres Wijkteams 2020

ReeHorst

Congres Armoede en Schulden

ReeHorst

Congres Mensen met verward gedrag in de wijk

ReeHorst

Lustrum: Dag van de sociaal werker

ReeHorst