Verward gedrag

Verward gedrag

Column: Inclusie is oké, maar niet tegen elke prijs

Dit is mijn laatste column op deze plek. Ik heb mijn stukjes steeds vanuit de blik van een wethouder Zorg geschreven. Deze keer schrijf ik als kandidaat kamerlid op een verkiesbare plaats. Dat betekent dat ik na 17 maart mogelijk in de positie kom om te werken aan de oplossingen voor problemen die ik eerder zelf adresseerde. En waar begin je dan?

Hulpkaart voor personen met verward gedrag

De Hulpkaart is een instrument voor preventie bij de sluitende aanpak voor mensen met verward gedrag. De kaart versterkt de eigen regie van de Hulpkaarthouder en voorkomt escalatie. Op verschillende plekken in Nederland zijn Hulpkaarten succesvol geïmplementeerd en nog veel meer gemeenten kunnen hiermee starten.
Verward gedrag

Van nachtopvang wordt niemand beter

Eind 2019 heeft branchevereniging Valente onderzoek gedaan naar de nachtopvang voor dakloze mensen. Nachtopvang in zijn meest elementaire vorm betekent brood, bad en een stapelbed op een slaapzaal. Dat blijkt niet effectief te zijn als oplossing voor dakloosheid. De laatste jaren stijgt het aantal nachtopvanggebruikers en ook het aantal bedden.

De Hulpkaart brengt de inclusieve samenleving een stap dichterbij

De Hulpkaart is een papieren, opvouwbaar kaartje, zo groot als een bankpas, dat past in een portemonnee. Hij is er voor alle mensen die in een situatie kunnen komen waarin ze de regie kwijt zijn of geen woorden kunnen geven aan wat zij willen. De Hulpkaart kan helpen om de inclusieve samenleving een stap dichterbij te brengen.
Verward gedrag

Verward gedrag en een niet-Nederlandse afkomst

Er is al lange tijd terecht veel aandacht voor personen met verward gedrag. Maar het gaat daarbij nauwelijks over etnische diversiteit, terwijl immigranten en vluchtelingen een verhoogd risico lopen. Een pleidooi voor een preventieve aanpak, op basis van zes aanknopingspunten.
Verward gedrag

Rol buren voor mensen met psychische kwetsbaarheden belangrijk en veelbelovend

Buren blijken met eenvoudige tips een belangrijke rol te kunnen spelen in de destigmatisering en participatie van mensen met psychische kwetsbaarheden. Dat blijkt uit pilotprojecten die Samen Sterk zonder Stigma uitvoerde. Gemeenten kunnen profiteren van de opgedane kennis.
Verward gedrag

Wisselcolumn: Soms lukt het niet

Ik heb in mijn leven, zowel privé als professioneel, meerdere malen meegemaakt dat iemand zo vast liep dat die persoon uiteindelijk geen weg meer zag om te gaan in deze wereld. De eerste keer maakte veel indruk; een schoolvriendinnetje vond haar eigen vader.
Verward gedrag

Column uit de beleidspraktijk: Van opsluitwet naar zorgwet – en breder

Ongeveer anderhalf jaar geleden deed ik in een interview in Sociaal Bestek de oproep om haast te maken met de invoering van de Wet verplichte ggz (Wvggz). Het is naar mijn idee een belangrijke schakel voor een succesvolle aanpak van de problematiek van personen met verward gedrag.
Verward gedrag

Cliëntencolumn: Hoe doorbreken we de impasse in de ggz?

Het Trimbos-instituut onderzoekt de ambulantisering in de ggz en heeft daarover een nieuw rapport uitgebracht. De resultaten zijn zorgwekkend: intensivering en uitbreiding van ambulante zorg blijft uit; er is geen verbetering in de kwaliteit van leven van mensen om wie het gaat; eenzaamheid is nog altijd een groot probleem.
Wijkteam

‘We moeten waken voor nieuwe probleemwijken’

Vraag het aan een woonconsulent, verhuurmedewerker of buurtbeheerder in een woonwijk met veel sociale huur en je hoort vaak hetzelfde: de kwetsbaarheid onder huurders toeneemt. De zorgkant van hun werk vraagt meer aandacht dan voorheen.

Over verward gedrag

De problemen van verwarde mensen

Het aantal bedden in de ggz is de afgelopen jaren, als gevolg van de ambulantisering, met een derde afgenomen. Er duiken sindsdien steeds meer berichten op over ‘verwarde personen’ in de wijk. Is dit een logisch gevolg van de ambulantisering? Volgens Onno Hoes, voorzitter van het Schakelteam Personen met Verward Gedrag, wel. ‘De afbouw van de bedden is sneller gegaan dan de opbouw van de alternatieven.’

Lees meer

Een aantal ernstige incidenten rond personen met verward gedrag en de jaarlijkse toename van de meldingen hierover leidden september 2015 tot de oprichting van het Aanjaagteam Verwarde Personen. In opdracht van de ministeries van VWS en V&J heeft het Aanjaagteam gewerkt aan een plan om het complexe probleem rondom de toename van het aantal verwarde personen op te lossen. Een tweede team, het Schakelteam Personen met Verward gedrag, gaat in 2017 en 2018 onder leiding van Onno Hoes, het plan implementeren in de samenleving. Hun missie? Hoes: ‘In de ondersteuning, opvang en zorg van mensen met verward gedrag is het van groot belang dat de persoon zelf en zijn familie centraal staan. Dat hulpverleners nauw samen werken en niet loslaten voordat een ander het overgenomen heeft. Zo raakt niemand tussen wal en schip.’

Tussen wal en schip

En dat tussen wal en schip raken, gebeurt nu nog wel. Hoes: ‘Als mensen al bij een instantie aankloppen of in beeld komen, krijgen ze soms niet meteen het juiste antwoord. Vaak worden ze bijvoorbeeld doorverwezen, maar doen ze daar iets mee? Zorg als sociaal professional dat je deze mensen zelf met de juiste personen in contact brengt. Het feit dat ze in beeld komen of om hulp vragen, is al heel wat. Laat ze dan niet vallen. Nu zijn hulpverleners soms bang dat ze iets niet mogen of dat er financiële consequenties aan hun handelen zitten. Daar moeten we vanaf. Help mensen eerst en kijk daarna naar de financiële en juridische gevolgen. Doe je dat niet, raken mensen steeds verder van het pad af.’

Het Schakelteam wil dit voorkomen door partijen te verbinden en door te stimuleren en faciliteren om zo een werkbare, sluitende aanpak te krijgen rondom het probleem verwarde personen.  Een aanpak waarin de persoon met verward gedrag en zijn familie centraal staan. De verantwoordelijkheid voor het realiseren van een sluitende aanpak, ligt volgens Hoes bij alle betrokken ketenpartners, zowel lokaal als regionaal, onder regie van de gemeente. De verantwoordelijkheid voor het realiseren van landelijke randvoorwaarden ligt bij de overheden en de landelijke partners, waaronder de zorgverzekeraars.

Geen vaststaande groep

Psychiater en auteur Jules Tielens voegt op deze website overigens een belangrijke kanttekening toe aan het verhaal van Hoes: pas op dat je verwarde personen niet als een vaststaande groep ziet. ‘De verwarde mensen die bij professionals worden aangediend, hebben niet allemaal dezelfde problemen. Als deskundigen moeten we die problematiek eerst afpellen voor we een mening geven. Anders scheren we mensen die, plat gezegd, schijt hebben aan alles over één kam met mensen die niet weten wat ze doen. Bijvoorbeeld tokkies versus mensen in een psychose. Als we de problematiek beter ontleden, weet iedereen beter wat hij moet doen en komen we eerder tot een juiste benadering van de persoon in kwestie.’

Volgens Tielens is het bovendien niet alleen zo dat er meer echt ‘verwarde personen’ op straat te zien zijn. De ‘normale’ mens misdraagt zich ook gemakkelijker. En ook die personen komen soms in aanraking met de politie en worden met het stempel verward naar bijvoorbeeld een crisisdienst gebracht. ‘Jan en alleman kijkt dan naar deze mensen. Vervolgens wordt een conclusie getrokken. Moet iemand door de psychiatrie behandeld worden of niet? Ook hier is het van belang dat we veel helderder communiceren over wie daarna welke taak heeft want er ontstaat nu vaak erosie aan de verantwoordelijkheden.’

Uitgelicht congres

Congres Zorgmijders

ReeHorst

Congres Mensen met verward gedrag

ReeHorst