Verward gedrag

Wet verplichte ggz toepassen

Ruim een jaar Wet verplichte ggz: hoe staat het ervoor?

De Wet verplichte ggz werd ruim een jaar geleden ingevoerd. Het doel: onvrijwillige zorg terugdringen. Lukt dat al? Philippe Delespaul, hoogleraar Innovatie in de Geestelijke Gezondheidszorg aan de Universiteit van Maastricht, is nog niet enthousiast.
Verward gedrag

Eigen Kracht-conferenties vragen moed van professionals

Eigen Kracht-conferenties inzetten binnen de gedwongen psychiatrie is vaak complex maar zeker niet kansloos. Dat concludeert Ellen Meijer in haar promotieonderzoek. ‘Met name professionals moeten veel meer gefaciliteerd worden om een partnerschap met de cliënt en zijn netwerk aan te gaan en meer leren vertrouwen op de plannen die zíj maken.’
Integraal werken

‘Samenwerken met sociaal domein kan problemen ggz oplossen’

Intrakoop onderzocht de financiën van de ggz-sector in 2019. Een van de conclusies is dat het financieel beter gaat met de ggz-sector als geheel, maar dat er wél meer organisaties verlies draaien. ‘Er is meer vraag naar ggz-zorg dan dat er aangeboden wordt. Het klinkt raar, maar ik zie dat als een indicatie van geslaagd beleid.’
Integraal werken
'We moeten nog heel wat stappen zetten voor sluitende aanpak van verward gedrag'

‘We moeten nog heel wat stappen zetten voor sluitende aanpak van…

De samenwerking van professionals rond mensen met verward gedrag neemt toe. Dat ziet Henk van Dijk, landelijk programmaleider personen met verward gedrag. 'Maar er moeten nog heel wat stappen voorwaarts gezet worden wil het beter gaan.'
Wijkteam
samenwerken-3-AdobeStock

Niet classificeren, maar luisteren

De GGZ kan niet zonder het sociaal domein. En sociaal werkers mogen echt zelfbewuster worden. Hoogleraar Floortje Scheepers: ‘Ik denk dat een sociaal-maatschappelijk werker beter in staat is iemand in zijn of haar dagelijkse context weer op de been te helpen.’
Verward gedrag

‘Nog te weinig verbinding tussen ggz en sociaal domein’

'Mensen met een ernstige psychische aandoening hebben veel meer zorgbehoefte op maatschappelijk gebied dan we denken.' Dat zegt hoogleraar Stynke Castelein. Om aan die zorg te voldoen, hebben de ggz en het sociaal domein elkaar nodig. ‘Maar die verbinding is er nog te weinig.’
Verward gedrag

GGZ in de wijk: van anonieme verwijzing naar échte samenwerking

De afbouw van bedden in de ggz, zou automatisch moeten leiden tot meer psychische zorg in de wijk. Maar bij de vormgeving daarvan, moet de afbouw van bedden niet het uitgangspunt zijn.

Over verward gedrag

De problemen van verwarde mensen

Het aantal bedden in de ggz is de afgelopen jaren, als gevolg van de ambulantisering, met een derde afgenomen. Er duiken sindsdien steeds meer berichten op over ‘verwarde personen’ in de wijk. Is dit een logisch gevolg van de ambulantisering? Volgens Onno Hoes, voorzitter van het Schakelteam Personen met Verward Gedrag, wel. ‘De afbouw van de bedden is sneller gegaan dan de opbouw van de alternatieven.’

Lees meer

Een aantal ernstige incidenten rond personen met verward gedrag en de jaarlijkse toename van de meldingen hierover leidden september 2015 tot de oprichting van het Aanjaagteam Verwarde Personen. In opdracht van de ministeries van VWS en V&J heeft het Aanjaagteam gewerkt aan een plan om het complexe probleem rondom de toename van het aantal verwarde personen op te lossen. Een tweede team, het Schakelteam Personen met Verward gedrag, gaat in 2017 en 2018 onder leiding van Onno Hoes, het plan implementeren in de samenleving. Hun missie? Hoes: ‘In de ondersteuning, opvang en zorg van mensen met verward gedrag is het van groot belang dat de persoon zelf en zijn familie centraal staan. Dat hulpverleners nauw samen werken en niet loslaten voordat een ander het overgenomen heeft. Zo raakt niemand tussen wal en schip.’

Tussen wal en schip

En dat tussen wal en schip raken, gebeurt nu nog wel. Hoes: ‘Als mensen al bij een instantie aankloppen of in beeld komen, krijgen ze soms niet meteen het juiste antwoord. Vaak worden ze bijvoorbeeld doorverwezen, maar doen ze daar iets mee? Zorg als sociaal professional dat je deze mensen zelf met de juiste personen in contact brengt. Het feit dat ze in beeld komen of om hulp vragen, is al heel wat. Laat ze dan niet vallen. Nu zijn hulpverleners soms bang dat ze iets niet mogen of dat er financiële consequenties aan hun handelen zitten. Daar moeten we vanaf. Help mensen eerst en kijk daarna naar de financiële en juridische gevolgen. Doe je dat niet, raken mensen steeds verder van het pad af.’

Het Schakelteam wil dit voorkomen door partijen te verbinden en door te stimuleren en faciliteren om zo een werkbare, sluitende aanpak te krijgen rondom het probleem verwarde personen.  Een aanpak waarin de persoon met verward gedrag en zijn familie centraal staan. De verantwoordelijkheid voor het realiseren van een sluitende aanpak, ligt volgens Hoes bij alle betrokken ketenpartners, zowel lokaal als regionaal, onder regie van de gemeente. De verantwoordelijkheid voor het realiseren van landelijke randvoorwaarden ligt bij de overheden en de landelijke partners, waaronder de zorgverzekeraars.

Geen vaststaande groep

Psychiater en auteur Jules Tielens voegt op deze website overigens een belangrijke kanttekening toe aan het verhaal van Hoes: pas op dat je verwarde personen niet als een vaststaande groep ziet. ‘De verwarde mensen die bij professionals worden aangediend, hebben niet allemaal dezelfde problemen. Als deskundigen moeten we die problematiek eerst afpellen voor we een mening geven. Anders scheren we mensen die, plat gezegd, schijt hebben aan alles over één kam met mensen die niet weten wat ze doen. Bijvoorbeeld tokkies versus mensen in een psychose. Als we de problematiek beter ontleden, weet iedereen beter wat hij moet doen en komen we eerder tot een juiste benadering van de persoon in kwestie.’

Volgens Tielens is het bovendien niet alleen zo dat er meer echt ‘verwarde personen’ op straat te zien zijn. De ‘normale’ mens misdraagt zich ook gemakkelijker. En ook die personen komen soms in aanraking met de politie en worden met het stempel verward naar bijvoorbeeld een crisisdienst gebracht. ‘Jan en alleman kijkt dan naar deze mensen. Vervolgens wordt een conclusie getrokken. Moet iemand door de psychiatrie behandeld worden of niet? Ook hier is het van belang dat we veel helderder communiceren over wie daarna welke taak heeft want er ontstaat nu vaak erosie aan de verantwoordelijkheden.’

Uitgelicht congres

Congres Zorgmijders

ReeHorst

Congres Mensen met verward gedrag

ReeHorst