Verward gedrag

Dit zijn de drie genomineerden voor de Zorg+Welzijn Award 2021

Bianca van der Neut, Denise Bosma en Eva Geelen zijn door de jury van de Zorg+Welzijn Award bestempeld als échte verschilmakers. Zij zijn dan ook de drie kanshebbers om de Zorg+Welzijn Award 2021 in ontvangst te nemen.
Verward gedrag

Doordrenkt: openhartige gesprekken over suïcidale gedachten

Zeeland is de provincie met gemiddeld het hoogste aantal zelfdodingen. Daar bovenop is praten over suïcidale gedachten is nog altijd een taboe. Journalist Maarten Dallinga maakte daarom in opdracht van GGD Zeeland de podcastserie genaamd Doordrenkt. 'Je vraagt niet zomaar "Denk je wel eens aan de dood?". Ik hoop met deze serie dit gesprek meer op gang te brengen.’
Zelfredzaamheid

‘Help burgers meer mentale veerkracht te ontwikkelen’

Nu het aantal coronabesmettingen weer oploopt, mensen hun baan verliezen, de schulden oplopen en de eenzaamheid toeneemt, moeten gemeenten en sociaal werkers mensen leren hun psychische veerkracht te vergroten. Dat vindt Jaap van der Stel, lector geestelijke gezondheidszorg aan de Hogeschool Leiden.
Verward gedrag
blurry foto van twee keer hetzelfde meisje

Corona: ‘We hebben allemaal behoefte aan vitamine S’

Nu we in ieder geval tot eind april thuis moeten blijven, rijst de vraag: hoe lang blijven we psychisch gezond thuis? Wanneer worden we gek, in al haar verschijningsvormen? Hoogleraar sociale psychologie aan de VU Paul van Lange geeft antwoord.
Verward gedrag
vrouw alleen in slaapkamer

Corona: ‘Het RIVM zegt niet dat je niet naar cliënten mag’

Het aantal overlastmeldingen bij de politie neemt langzaam toe. Bauke Koekkoek denkt dat het huidige sociale isolement en de afstand die professionals genomen hebben voor veel mensen niet vol te houden is. ‘De reflex is nu: “Er is corona, dus gaan we niet meer bij de mensen langs”. En vervolgens wordt er niet meer nagedacht.’
Verward gedrag

‘Er is geen tsunami van ggz-patiënten in de samenleving’

Na vijf jaar van opbouw van ambulante hulp in de ggz zijn de patiënten er niet echt op vooruit gegaan, blijkt uit de monitor Ambulantisering. Volgens Professor Hans Kroon moeten er stappen worden gezet om eenzaamheid en gebrek aan zorg bij complexe ggz-patiënten nu eindelijk te verbeteren. Samenwerking met de wijkteams kan het verschil maken.
Eenzaamheid

THEMA ‘Bij kinderen van deze ouders ligt isolement op de loer’

Kinderen die opgroeien met een ouder met psychische of verslavings- problematiek blijven nog te vaak onzichtbaar, en daarmee in eenzaamheid worstelen, zegt ontwikkelingspsycholoog Catelijne Mostert die gespecialiseerd is in ondersteuning aan deze kinderen en hun ouders. 'Wat al deze kinderen nodig hebben, is dat ze gezien en gehoord worden.'
Eenzaamheid

Focus nodig in het beleid tegen eenzaamheid

De nadruk in het beleid tegen eenzaamheid ligt inmiddels op preventie ervan onder ouderen, jongeren en kwetsbare groepen. Movisie zet in een publicatie op een rij wat werkt bij een preventieve aanpak. ‘Naar de cijfers kijken, die bespreken en focus aanbrengen in welke doelgroepen ondersteuning nodig hebben.’
Verward gedrag

Cliëntencolumn: Hoe doorbreken we de impasse in de ggz?

Het Trimbos-instituut onderzoekt de ambulantisering in de ggz en heeft daarover een nieuw rapport uitgebracht. De resultaten zijn zorgwekkend: intensivering en uitbreiding van ambulante zorg blijft uit; er is geen verbetering in de kwaliteit van leven van mensen om wie het gaat; eenzaamheid is nog altijd een groot probleem.

Over verward gedrag

De problemen van verwarde mensen

Het aantal bedden in de ggz is de afgelopen jaren, als gevolg van de ambulantisering, met een derde afgenomen. Er duiken sindsdien steeds meer berichten op over ‘verwarde personen’ in de wijk. Is dit een logisch gevolg van de ambulantisering? Volgens Onno Hoes, voorzitter van het Schakelteam Personen met Verward Gedrag, wel. ‘De afbouw van de bedden is sneller gegaan dan de opbouw van de alternatieven.’

Lees meer

Een aantal ernstige incidenten rond personen met verward gedrag en de jaarlijkse toename van de meldingen hierover leidden september 2015 tot de oprichting van het Aanjaagteam Verwarde Personen. In opdracht van de ministeries van VWS en V&J heeft het Aanjaagteam gewerkt aan een plan om het complexe probleem rondom de toename van het aantal verwarde personen op te lossen. Een tweede team, het Schakelteam Personen met Verward gedrag, gaat in 2017 en 2018 onder leiding van Onno Hoes, het plan implementeren in de samenleving. Hun missie? Hoes: ‘In de ondersteuning, opvang en zorg van mensen met verward gedrag is het van groot belang dat de persoon zelf en zijn familie centraal staan. Dat hulpverleners nauw samen werken en niet loslaten voordat een ander het overgenomen heeft. Zo raakt niemand tussen wal en schip.’

Tussen wal en schip

En dat tussen wal en schip raken, gebeurt nu nog wel. Hoes: ‘Als mensen al bij een instantie aankloppen of in beeld komen, krijgen ze soms niet meteen het juiste antwoord. Vaak worden ze bijvoorbeeld doorverwezen, maar doen ze daar iets mee? Zorg als sociaal professional dat je deze mensen zelf met de juiste personen in contact brengt. Het feit dat ze in beeld komen of om hulp vragen, is al heel wat. Laat ze dan niet vallen. Nu zijn hulpverleners soms bang dat ze iets niet mogen of dat er financiële consequenties aan hun handelen zitten. Daar moeten we vanaf. Help mensen eerst en kijk daarna naar de financiële en juridische gevolgen. Doe je dat niet, raken mensen steeds verder van het pad af.’

Het Schakelteam wil dit voorkomen door partijen te verbinden en door te stimuleren en faciliteren om zo een werkbare, sluitende aanpak te krijgen rondom het probleem verwarde personen.  Een aanpak waarin de persoon met verward gedrag en zijn familie centraal staan. De verantwoordelijkheid voor het realiseren van een sluitende aanpak, ligt volgens Hoes bij alle betrokken ketenpartners, zowel lokaal als regionaal, onder regie van de gemeente. De verantwoordelijkheid voor het realiseren van landelijke randvoorwaarden ligt bij de overheden en de landelijke partners, waaronder de zorgverzekeraars.

Geen vaststaande groep

Psychiater en auteur Jules Tielens voegt op deze website overigens een belangrijke kanttekening toe aan het verhaal van Hoes: pas op dat je verwarde personen niet als een vaststaande groep ziet. ‘De verwarde mensen die bij professionals worden aangediend, hebben niet allemaal dezelfde problemen. Als deskundigen moeten we die problematiek eerst afpellen voor we een mening geven. Anders scheren we mensen die, plat gezegd, schijt hebben aan alles over één kam met mensen die niet weten wat ze doen. Bijvoorbeeld tokkies versus mensen in een psychose. Als we de problematiek beter ontleden, weet iedereen beter wat hij moet doen en komen we eerder tot een juiste benadering van de persoon in kwestie.’

Volgens Tielens is het bovendien niet alleen zo dat er meer echt ‘verwarde personen’ op straat te zien zijn. De ‘normale’ mens misdraagt zich ook gemakkelijker. En ook die personen komen soms in aanraking met de politie en worden met het stempel verward naar bijvoorbeeld een crisisdienst gebracht. ‘Jan en alleman kijkt dan naar deze mensen. Vervolgens wordt een conclusie getrokken. Moet iemand door de psychiatrie behandeld worden of niet? Ook hier is het van belang dat we veel helderder communiceren over wie daarna welke taak heeft want er ontstaat nu vaak erosie aan de verantwoordelijkheden.’

Uitgelicht congres

Congres Zorgmijders

ReeHorst

Congres Mensen met verward gedrag

ReeHorst