Seksueel misbruik

Jeugdhulp
Geweld in jeugdzorg wordt vaker besproken, maar meer actie is nodig

Geweld in jeugdzorg wordt vaker besproken, maar meer actie is nodig

Gebeurt er wel genoeg met de aanbevelingen van de commissie die geweld in de jeugdzorg onderzocht, vraagt onderzoeksleider Micha de Winter zich af. Jeugdzorg Nederland ziet positieve ontwikkelingen. ‘Maar voor de grote stappen zijn stelselmatige veranderingen nodig.’
Huiselijk geweld

Disclosure: als een kind zélf vertelt over mishandeling

Als het over kindermishandeling en seksueel misbruik gaat, gaat het al snel over het signaleren ervan. Maar kinderen kunnen ook zelf vertellen over wat er thuis gebeurt. Dat heet in de vakliteratuur “disclosure”. Hoe verloopt dat proces? En wat kan kinderen helpen?
Huiselijk geweld

‘Haal mishandeld kind niet uit het gezin’

‘Ga langs bij gezinnen waar mishandeling en misbruik speelt en creëer adempauzes voor het kind.’ Dat is het dringende advies van Iene Noorlander, ervaringsdeskundige en ambulant begeleider van kinderen in de knel.
Jeugdhulp

‘Het is geweld als de jongere het geweld vindt’

De commissie de Winter publiceerde vorige week een grootschalig rapport over geweld in de jeugdzorg vanaf 1945 tot nu. Met pittige conclusies voor alle professionals die zich dag en nacht inzetten om jongeren te helpen. Hoe nu verder?
Huiselijk geweld
Blijf de tijd nemen voor slachtoffers van kindermishandeling, investeer in het vertrouwen en wees terughoudend met medicatie.

‘Een goede professional wint én geeft vertrouwen’

Tot haar negentiende werd Iene Noorlander misbruikt en mishandeld, door vader én moeder. Het was een moeder van een vriendinnetje die voelde dat er iets niet klopte. Zij liet Iene vaak logeren. ‘Die bezoekjes waren voor mij zo belangrijk. Levensreddend. Daarna kon ik er thuis weer een tijdje tegen.’

Over seksueel misbruik

Hoe signaleer je misbruik en wat doe je na signalering?

De cijfers over seksueel misbruik zijn schokkend. Zo blijkt uit onderzoek dat ieder jaar 62.000 Nederlandse kinderen op enige wijze voor het eerst te maken krijgen met misbruik en dat 1 op de 8 vrouwen en 1 op de 25 mannen aangeeft ooit verkracht te zijn. En deze cijfers zijn nog maar het topje van de ijsberg want van de meeste gevallen wordt geen aangifte gedaan.

Lees meer

Het thema seksueel misbruik roept heel veel op, juist daarom willen mensen er niet van weten en kijken ze liever weg. Dat geldt voor professionals, maar vaak ook voor de mensen die er zelf mee te maken hebben gehad. Niet gek, weet klinisch psycholoog Iva Bicanic, die al ruim twintig jaar met slachtoffers van seksueel misbruik werkt. ‘We willen eigenlijk niet geloven dat er mensen zijn die hun geslachtsdelen, handen of vingers in gaatjes van kinderen stoppen. Maar we moeten ons realiseren dat het gebeurt en dat de omvang en impact ervan enorm is.’

Rol voor sociaal professionals

Volgens Bicanic is misbruik iets van alle tijden. Primaire preventie is bijna niet mogelijk, er is wereldwijd nog geen effectieve methode gevonden om dit mogelijk te maken. In secundaire preventie is nog wel een stap te zetten. Is er misbruik gaande? Dan moeten we zorgen dat het zo snel mogelijk naar buiten komt. Hierin is ook een rol weggelegd voor sociaal werkers. Bicanic: ‘Realiseer je, en accepteer, als sociaal professional dat misbruik bestaat in alle vormen en maten en dat de omvang ervan enorm is. Realiseer je ook dat het heel breed is en het ook online en hands off kan plaatsvinden. Het gaat niet alleen om de klassieke gevallen van meisjes die van hun fiets worden getrokken en worden verkracht, maar ook om bijvoorbeeld een kind dat gedwongen wordt om porno te kijken.’

Wat te doen als je signalen opvangt

Heb je als sociaal werker het vermoeden dat een iemand slachtoffer is (geweest) van misbruik? Dan ais de eerste stap om Veilig Thuis of het Landelijk Experticecentrum Kindermishandeling (LECK) te consulteren voor de forensisch-medische expertise. Zij kunnen je adviseren over wat te doen en het LECK kan helpen om eventuele foto’s van letsel te interpreteren. Bicanic: ‘Ga je vervolgens het gesprek aan met het slachtoffer? Maak dan altijd een exact verslag van wat je doet. De kans op het stellen van suggestieve vragen is groot en natuurlijk zou het daarom het beste zijn als iemand die daartoe bevoegd is het eerste gesprek voert, zoals politie. Maar in de praktijk werkt het niet zo dat politie altijd direct in beeld is. Schrijf daarom exact uit wat er gezegd en gevraagd is, niet alleen door het slachtoffer, maar ook door jezelf. Dat kan later van pas komen. Als het seksueel geweld korter dan een week geleden heeft plaats gevonden, is het advies te bellen naar het Centrum Seksueel Geweld. Daar werkt de politie samen met (medische) hulpverleners. Als je 0800-0188 belt, word je naar één van de vijftien locaties van het Centrum Seksueel Geweld geleid.’

Uitgelicht congres

Congres Seksueel Geweld

ReeHorst