Participatie

Zelfredzaamheid

‘Mentale gezondheid beschermen met meer aandacht voor leefomgeving’

Ruim veertig procent van alle Nederlanders ontwikkelen in de loop van hun leven mentale problemen die hun functioneren aantasten. Oplossingen worden vaak gezocht in de ggz en bij de huisarts, maar mentale gezondheid beschermen en bevorderen moet vooral gebeuren in de leefomgeving. Dat stellen onderzoekers van het Trimbos-instituut. Zij geven bouwstenen voor mentale gezondheidsbevordering en preventie.
Wijkteam

Column: Gemakkelijke oplossingen bestaan niet

Mensen in een kwetsbare positie vinden en krijgen waar nodig tijdig, passend en samenhangende ondersteuning in aansluiting op hun wensen en kunnen. Maar ondanks alle (wetenschappelijke) kennis, ervaringen in de praktijk en goede bedoelingen vallen er nog altijd mensen tussen wal en schip, schrijft Silke van Arum van Movisie.
Jeugdhulp

Te hoge winsten in de jeugdzorg? Zo moeten we de cijfers…

Dat jeugdzorgaanbieders gemiddeld genomen veel winst lijken te maken zorgde deze week voor veel ophef. Hoe moeten we de cijfers die Kurtosis verzamelde nu precies duiden? Onderzoeker Wolter van Dam licht ze toe. 'Bij een op de vijf aanbieders zien we onrechtmatigheden, die vragen om een verklaring.'
Wijkteam
Werken in wijkteam jeugd

Werken in een wijkteam Jeugd: wat komt daar allemaal bij kijken?

Werken in een wijkteam gaat gepaard met veel uitdagingen. Hoe ga je daarmee om? En hoe zorg je ervoor dat je blijft leren en ontwikkelen, als individu én als team? In het recent gepubliceerde studieboek ‘Werken in wijkteams jeugd’ zetten verschillende experts de belangrijkste informatie, adviezen en tips op een rij.
Professionalisering

Evelien Tonkens: ‘De samenleving weet weinig van wat sociaal werkers doen’

De rellen in verschillende steden zijn een perfecte kans om je oor te luister te leggen bij sociaal werkers. Of het nu gaat om de vraag waar de agressie vandaan komt of over de discussie dat veel jongeren niet voldoende leren om gevoelens van agressie te beheersen. Hoogleraar Evelien Tonkens houdt deze actuele discussie aan tegen de morele verantwoordelijkheid van sociaal werkers.
Professionalisering

Column: De sociaal werker als geluidsversterker

Er klinken momenteel veel verschillende stemmen in de samenleving. Sommige stemmen worden makkelijk gehoord, anderen wat minder. Of wat het geluid eigenlijk wil zeggen wordt niet begrepen. Al die stemmen kunnen verwarren, afleiden en misleiden. Welke rol kun jij als sociaal werker in deze verwarring spelen, vraagt Jacqueline Schilling zich af.
23 november 2021 Integraal werken

Sjef van der Klein, Sociaal Werker van het Jaar 2018, vertelt in onze podcastserie Kippenvel aan de hand van een concrete casus hoe hij dankzij een goede samenwerking de meest urgente problemen van een cliënt wist op te lossen. 'Ik denk: uitkering, woningbouw, huisarts... Ik zeg dat ik bij haar blijf en haar ga helpen.'

Jeugdhulp

Hoe praat je met jongeren over seksueel geweld?

Meer jongeren kregen te maken met seksueel geweld tijdens de avondklok, bleek uit onderzoek van Rutgers en SOA Aids Nederland. Karlijn de Blécourt van Rutgers vertelt hoe je een gesprek hierover aangaat met jongeren.
Wijkteam

Zorg+Welzijn Q&A: Hoe kunnen wijkteams meer collectief gaan werken?

Wat is collectief werken precies? Waarom moeten wijkteams meer collectief gaan werken? En wat vraagt dat van professionals? Zorg+Welzijn gaat in een Q&A op zoek naar de antwoorden op onder meer deze vragen. Heb jij ook vragen over collectief en preventief werken? Laat het ons weten.
Jeugdhulp

Online jongerenwerk kost méér uren, niet minder

Social media inzetten om als jongerenwerker je doelen te behalen is een must, in een tijd waarin zestig procent van de jongeren elke dag minimaal drie uur hun smartphone gebruikt. Hoe ben je online effectief? ‘Deel heel regelmatig content, juist in de avond.’

Over participatie

Wat is de Participatiewet?

Iedereen die kan werken, maar die het zonder ondersteuning niet redt op de arbeidsmarkt, valt sinds 1 januari 2015 onder de Participatiewet. Doel van deze wet is dat meer mensen, ook mensen met een arbeidsbeperking, werk vinden. In de Participatiewet wet zijn de voormalige Wet sociale werkvoorziening, de Wet werk en bijstand en de Wajong samengevoegd. Gemeenten zijn verantwoordelijk voor de uitvoering van de Participatiewet.

Lees meer

Sinds de invoering van de Participatiewet op 1 januari 2015 zijn gemeenten verantwoordelijk om mensen die ondersteuning nodig hebben, aan de slag te krijgen op de arbeidsmarkt. Om dit te kunnen realiseren, zijn er in de wet een aantal instrumenten opgenomen die gemeenten moeten helpen zoals loonkostensubsidie en beschut werk. Naast het bieden van ondersteuning die gericht is op arbeidsinschakeling, hebben gemeenten ook de taak om inwoners die onder de Participatiewet vallen, wanneer dat nodig blijkt, inkomensondersteuning te bieden. Gemeenten bepalen zelf welke inwoners voor welke vorm van ondersteuning in aanmerking komen.

Om daadwerkelijk te zorgen dat mensen die ondersteuning nodig hebben in dienst genomen worden door een werkgever, kunnen gemeenten werkgevers een loonkostensubsidie verstrekken. Deze subsidie kan uitgekeerd worden als een werkgever iemand in dienst neemt die per uur niet volledig productief zijn en daardoor eigenlijk niet het wettelijk minimum loon kunnen verdienen.

Beschut werk en banenafspraak

Een ander onderdeel van de Participatiewet is de opbouw van beschut werk. Beschut werk is bedoeld voor mensen die zo veel begeleiding nodig hebben op hun werkplek (bijvoorbeeld door hun lichamelijke of psychische beperking) dat het niet realistisch is om van een reguliere werkgever te verwachten dat hij hen in dienst neemt. Daarom is er vanuit het rijk budget beschikbaar gesteld om in totaal 30.000 beschutte werkplekken te realiseren. Dit gaat echter nog niet zo voorspoedig als gehoopt. Zo was er in 2015 bijvoorbeeld budget om 1600 plekken te realiseren, uiteindelijk zijn dat er maar 44 geworden. De Tweede Kamer heeft daarom vastgesteld dat gemeenten vanaf 1 januari 2017 verplicht zijn om beschut werk aan te gaan bieden. Binnen vijf jaar moeten de plekken die in 2015 en 2016 niet gerealiseerd werden, alsnog beschikbaar komen. Het totaal van 30.000 plekken moet in 2048 gehaald zijn.

En dan is er nog de banenafspraak. In 2013 is, in het sociaal akkoord, afgesproken dat werkgevers voor 2026 stapsgewijs 100.000 extra banen creëren voor mensen met een ziekte of een handicap. De overheid creëert daar bovenop ook 25.000 banen. Deze banenafspraak staat los van het bieden van beschut werk. Wanneer de doelstellingen van de banenafspraak niet gehaald worden, kan er een dwingend quotum afgesproken worden. Dat quotum houdt in dat op termijn elke werkgever met 25 en meer werknemers een formele verplichting krijgt arbeidsplaatsen open te stellen aan mensen met een arbeidsbeperking en moet betalen voor niet vervulde plekken.

Tegenprestatie en basisinkomen

Naast regels, subsidiemogelijkheden en afspraken voor en met werkgevers, zijn er in de Particpatiewet ook verplichtingen opgenomen voor burgers. Eén van die verplichtingen is de tegenprestatie naar vermogen. Dit betekent dat gemeenten inwoners die een bijstandsuitkering ontvangen, kunnen verplichten hier een tegenprestatie voor te leveren. Denk hierbij bijvoorbeeld aan het verplicht uitvoeren van vrijwilligerswerk. De enige voorwaarden die het rijk stelt aan de tegenprestatie, is dat de tegenprestatie het re-integratiebeleid niet mag doorkruisen en dat er geen tegenprestatie gevraagd mag worden van alleenstaande ouders die de volledige zorg hebben voor één of meer kinderen tot vijf jaar.

Om na te gaan of mensen met een bijstandsuitkering sneller uitstromen naar werk en daardoor dus minder (lang) afhankelijk zijn van een uitkering, wordt er nu in verschillende gemeenten getest of een basisinkomen zou werken. Er zijn hiervoor verschillende experimenten in gang. Vanuit het rijk wordt een experiment gesubsidieerd. In dit experiment mogen bijstandsgerechtigden deelnemen op vrijwillige basis en worden ze ingedeeld in drie groepen: een ontheffings-, een intensiverings- en een vrijlatingsgroep. Op die manier kunnen gemeenten testen hoe gedrag van bijstandsgerechtigden verandert naarmate ze meer of minder verplichtingen krijgen en wel of geen geld mogen bijverdienen naast hun uitkering. Een aantal gemeenten, zoals Terneuzen en Zwolle, die dit experiment te ingewikkeld vinden, ontwikkelen zelf experimenten waarbij de regeldrang minder hoog is.

Uitgelicht congres

Congres Armoede en Schulden

ReeHorst

Congres Ervarings deskundigheid

ReeHorst