Participatie

Participatie

Hoe stimuleer je ‘gezond leven’? Door talenten te zien, weet deze…

De overheid wil een gezonde levensstijl stimuleren door de voedselomgeving van mensen gezond en duurzaam te maken. Maar leidt een gezonder aanbod automatisch tot gezondere keuzes? Welke invloed heb je als sociaal werker op een gezonde levensstijl van je cliënten? Buurtwerker Montse Lloveras begeleidt een groep vrouwen met gezondheid, bewegen en ontspanning als cruciale thema's.

In De Dichter Bij Stand: een pleidooi voor meer professionele nabijheid

Als de relatie tussen hulpverlener en hulpvrager duurzamer is, dan zal het resultaat van de hulp ook beter en duurzamer zijn. Dat stelt Sander Griek, kunstenaar en ervaringsdeskundig medewerker bij Movisie. Met het project In De Dichter Bij Stand richt hij zich in eerste instantie op klantmanagers en uitkeringsgerechtigden, want in die relatie gaat veel mis. ‘Het begint met gewoon aardig zijn.’
Participatie

‘Mensen met een achterstand hebben niet-herkende kennis, ontdek en benut deze…

De niet-herkende kennis van bijvoorbeeld mensen met een beperking of mensen die uit een crisissituatie komen ontdekken en beter benutten. Dat is de missie van de ontwikkelaars van de TINO-methode. Hun boek De Bende van Super-Anders laat sociaal werkers, andere professionals en beleidsmakers zien waarom dit zo belangrijk is.
Professionalisering

Column: Doen wat werkt bij een ramp

Voor de slachtoffers van de watersnoodramp in ons eigen Limburg kwam massale steun op gang, maar voor vluchtelingenopvang bestaat in Nederland nog nauwelijks draagvlak. Gelukkig weten we wat werkt tegen vooroordelen, schrijft Romy Santpoort van Movisie.
Wijkteam

Hoe buurtmoeders in Amsterdam Nieuw-West de rust bewaren

Buurtmoeders in Amsterdam Nieuw-West zorgden dat het rustig bleef in de wijk, toen er elders in het land rellen uitbraken door coronamaatregelen. Wat doen ze precies en waarom werkt het? Buurtmoeder Ilhame Grinate vertelt.
Participatie

‘Een uitkering aanvragen is een verkapte hulpvraag’

Utrecht gaat een aantal bijstandsregels voor jongvolwassenen versoepelen. De gemeente overtreedt daarmee de Participatiewet. ‘Onacceptabel’ vindt demissionair staatssecretaris Wiersma, maar in het veld zijn ze er blij mee. ‘Als een jongere een uitkering aanvraagt, is er meestal iets aan de hand. Dus zie het als een verkapte hulpvraag.’
Participatie

Hoe begeleid je vrouwelijke nieuwkomers? Nieuwe e-learing ontwikkeld

Vrouwelijke nieuwkomers komen moeilijk aan het werk in Nederland, mede door onbewuste aannames van professionals in zorg en welzijn. Daarom ontwikkelde KIS de interactieve e-learning module Vrouwelijke nieuwkomers op weg naar werk met casuïstiek, video’s en opdrachten. Projectleider Joline Verloove: ‘Vaak zijn professionals zich niet bewust van hun stereotiepe denkbeelden maar als ze zien waarover het gaat, herkennen ze het meestal meteen.’
Professionalisering

Column: De sociaal werker als geluidsversterker

Er klinken momenteel veel verschillende stemmen in de samenleving. Sommige stemmen worden makkelijk gehoord, anderen wat minder. Of wat het geluid eigenlijk wil zeggen wordt niet begrepen. Al die stemmen kunnen verwarren, afleiden en misleiden. Welke rol kun jij als sociaal werker in deze verwarring spelen, vraagt Jacqueline Schilling zich af.
Professionalisering

‘Meer aandacht voor preventie en de sociale omgeving’

Het Trimbos-Instituut bestaat dit jaar 25 jaar, een goed moment om terug te blikken op wat er in die tijd veranderd is op het gebied van mentale zorg en middelengebruik. ‘We zijn een samenleving met grote verschillen, dat baart ons zorgen’, vertelt Bert van der Hoek, voorzitter van de Raad van Bestuur.

Wat jij kan bijdragen aan de mentale kracht van je cliënt

Niet iedereen gaat even goed om met veranderingen en tegenslag. Gelukkig is mentale kracht te ontwikkelen. En daar kunnen mentaal gevoelige mensen van profiteren, aldus de schrijvers van het boek ‘Mentale kracht: je kunt het gewoon trainen’. Ze geven tips.

Over participatie

Wat is de Participatiewet?

Iedereen die kan werken, maar die het zonder ondersteuning niet redt op de arbeidsmarkt, valt sinds 1 januari 2015 onder de Participatiewet. Doel van deze wet is dat meer mensen, ook mensen met een arbeidsbeperking, werk vinden. In de Participatiewet wet zijn de voormalige Wet sociale werkvoorziening, de Wet werk en bijstand en de Wajong samengevoegd. Gemeenten zijn verantwoordelijk voor de uitvoering van de Participatiewet.

Lees meer

Sinds de invoering van de Participatiewet op 1 januari 2015 zijn gemeenten verantwoordelijk om mensen die ondersteuning nodig hebben, aan de slag te krijgen op de arbeidsmarkt. Om dit te kunnen realiseren, zijn er in de wet een aantal instrumenten opgenomen die gemeenten moeten helpen zoals loonkostensubsidie en beschut werk. Naast het bieden van ondersteuning die gericht is op arbeidsinschakeling, hebben gemeenten ook de taak om inwoners die onder de Participatiewet vallen, wanneer dat nodig blijkt, inkomensondersteuning te bieden. Gemeenten bepalen zelf welke inwoners voor welke vorm van ondersteuning in aanmerking komen.

Om daadwerkelijk te zorgen dat mensen die ondersteuning nodig hebben in dienst genomen worden door een werkgever, kunnen gemeenten werkgevers een loonkostensubsidie verstrekken. Deze subsidie kan uitgekeerd worden als een werkgever iemand in dienst neemt die per uur niet volledig productief zijn en daardoor eigenlijk niet het wettelijk minimum loon kunnen verdienen.

Beschut werk en banenafspraak

Een ander onderdeel van de Participatiewet is de opbouw van beschut werk. Beschut werk is bedoeld voor mensen die zo veel begeleiding nodig hebben op hun werkplek (bijvoorbeeld door hun lichamelijke of psychische beperking) dat het niet realistisch is om van een reguliere werkgever te verwachten dat hij hen in dienst neemt. Daarom is er vanuit het rijk budget beschikbaar gesteld om in totaal 30.000 beschutte werkplekken te realiseren. Dit gaat echter nog niet zo voorspoedig als gehoopt. Zo was er in 2015 bijvoorbeeld budget om 1600 plekken te realiseren, uiteindelijk zijn dat er maar 44 geworden. De Tweede Kamer heeft daarom vastgesteld dat gemeenten vanaf 1 januari 2017 verplicht zijn om beschut werk aan te gaan bieden. Binnen vijf jaar moeten de plekken die in 2015 en 2016 niet gerealiseerd werden, alsnog beschikbaar komen. Het totaal van 30.000 plekken moet in 2048 gehaald zijn.

En dan is er nog de banenafspraak. In 2013 is, in het sociaal akkoord, afgesproken dat werkgevers voor 2026 stapsgewijs 100.000 extra banen creëren voor mensen met een ziekte of een handicap. De overheid creëert daar bovenop ook 25.000 banen. Deze banenafspraak staat los van het bieden van beschut werk. Wanneer de doelstellingen van de banenafspraak niet gehaald worden, kan er een dwingend quotum afgesproken worden. Dat quotum houdt in dat op termijn elke werkgever met 25 en meer werknemers een formele verplichting krijgt arbeidsplaatsen open te stellen aan mensen met een arbeidsbeperking en moet betalen voor niet vervulde plekken.

Tegenprestatie en basisinkomen

Naast regels, subsidiemogelijkheden en afspraken voor en met werkgevers, zijn er in de Particpatiewet ook verplichtingen opgenomen voor burgers. Eén van die verplichtingen is de tegenprestatie naar vermogen. Dit betekent dat gemeenten inwoners die een bijstandsuitkering ontvangen, kunnen verplichten hier een tegenprestatie voor te leveren. Denk hierbij bijvoorbeeld aan het verplicht uitvoeren van vrijwilligerswerk. De enige voorwaarden die het rijk stelt aan de tegenprestatie, is dat de tegenprestatie het re-integratiebeleid niet mag doorkruisen en dat er geen tegenprestatie gevraagd mag worden van alleenstaande ouders die de volledige zorg hebben voor één of meer kinderen tot vijf jaar.

Om na te gaan of mensen met een bijstandsuitkering sneller uitstromen naar werk en daardoor dus minder (lang) afhankelijk zijn van een uitkering, wordt er nu in verschillende gemeenten getest of een basisinkomen zou werken. Er zijn hiervoor verschillende experimenten in gang. Vanuit het rijk wordt een experiment gesubsidieerd. In dit experiment mogen bijstandsgerechtigden deelnemen op vrijwillige basis en worden ze ingedeeld in drie groepen: een ontheffings-, een intensiverings- en een vrijlatingsgroep. Op die manier kunnen gemeenten testen hoe gedrag van bijstandsgerechtigden verandert naarmate ze meer of minder verplichtingen krijgen en wel of geen geld mogen bijverdienen naast hun uitkering. Een aantal gemeenten, zoals Terneuzen en Zwolle, die dit experiment te ingewikkeld vinden, ontwikkelen zelf experimenten waarbij de regeldrang minder hoog is.

Uitgelicht congres

Congres Wijkteams

Van der Valk Hotel