Participatie

Langer thuis wonen

Maatschappelijke woonvorm: van droom tot gedeelde ambitie

Wonen, zorg en onderwijs in één gebouw. Gert van Uffelen en Michiel Wijnen ontwikkelen woonvormen die bijdragen aan leefbaarheid in wijken en, sociale, wensen van bewoners. Dat kunnen mensen met een zorgvraag zijn of mensen/kinderen voor wie ontmoeting belangrijk is. ‘Wij zijn ervan overtuigd dat maatschappelijke woonvormen leiden tot minder problemen voor bewoners en minder druk op de zorg.’
Wet- en regelgeving

Column: ‘Waarom wilt u een douche-zitje? Een po-stoel is goedkoper!’

Het VN Verdrag Handicap is in Nederland nu vijf jaar van kracht. Volgens dit verdrag moeten mensen met een lichamelijke, verstandelijke of psychische beperking – net als mensen zonder handicap - hun talenten kunnen inzetten binnen alle domeinen van de samenleving. Tussen theorie en praktijk gaapt nog een kloof. Sociaal professionals kunnen die helpen dichten.
Participatie
William Schrikker Initiatiefprijs 2021

Help jij kinderen met een beperking? Dan maak je kans op…

Ken jij (of ben je onderdeel van) een initiatief dat kinderen en jongeren met een beperking helpt met participeren in samenleving? Dan loont het wellicht om het initiatief aan te melden voor de William Schrikker Initiatiefprijs 2021. Deelnemers maken kans op een financieel steuntje in de rug van 15.000 euro.
Participatie

TEGENDRAADS ‘WE BLIJVEN PRIKKEN TOT HET GEREGELD IS’

Praat niet over, maar mét ons. Dat is het motto van Wij staan op!, een organisatie van mensen met een handicap die zich inzet voor een toegankelijke en inclusieve samenleving. Amber van Ginniken (31) is er vanaf het begin bij. 'Wij geven mensen met een handicap een stem en een gezicht.'
Participatie

WIJ SAMEN ‘We hebben hetzelfde ideaal: denken vanuit het individu’

In het DigiBeet en Katten Café in Alkmaar kun je onder het genot van een kop koffie en een lekker broodje hulp krijgen bij je digitale vragen. Onder toeziend oog van een aantal katten word je bediend door mensen met een verstandelijke beperking.
Professionalisering

Laatste kans: wie gun jij de Zorg+Welzijn Award 2021?

We hebben vanwege de coronacrisis een bewogen jaar achter de rug. Wie heeft zich afgelopen jaar extra ingezet voor mensen die dat zo hard nodig hadden en maakte zo het verschil in het ingewikkelde sociaal domein? Ken jij die persoon? Dan kan hij of zij misschien wel de winnaar worden van de Zorg+Welzijn Award 2021.
Participatie
Marcel Kolder is blogger bij Zorg+Welzijn

Column: Parkeeraanslag voor onze gehandicaptenbus

Drie keer ben ik afgelopen jaar in Amsterdam met onze gehandicaptenbus belast met een flinke naheffing parkeerbelasting. En dat terwijl ik me via het systeem van parkeerbeheer wel had aangemeld. Dat is verplicht als je als bezoeker met een gehandicaptenparkeerkaart gratis wilt parkeren in de stad. We zijn naar de rechter gegaan.
LVB

Er wordt te laat hulp verleend en op de verkeerde manier

Huishouden, werk, sociale contacten en vrije tijd. Voor de 1,2 miljoen mensen met een verstandelijke beperking is meedoen op alle terreinen problematisch. Bij de hulp en ondersteuning wordt te veel de nadruk gelegd op zelfredzaamheid. En daar gaat het mis, concluderen onderzoekers van het Sociaal en Cultureel Planbureau. ‘Een verstandelijke beperking wordt vaak niet herkend.’
Zelfredzaamheid

‘Overheidssites toegankelijker maken vraagt nog veel werk’

De urgentie om overheidswebsites digitaal toegankelijker te maken voelen partijen wel. Tegelijk is er nog veel werk te verzetten. Toegankelijkheidsdeskundigen Ron Beenen en Jules Ernst leggen uit wat precies. En: waarom een pdf op een website heel vervelend is voor mensen met een visuele beperking.
Participatie
Christine Kuiper is adviseur Sociale Innovatie bij Movisie

Column: Oogcontact op recept

In onze samenleving heerst de neiging om mensen op te splitsen in twee groepen: ‘ons soort mensen’ en ‘anderen’. Maar nu er steeds meer mensen die levensbrede hulp nodig hebben gewoon in ‘onze’ wijken komen wonen, moeten we die splitsing misschien uit de weg gaan, vindt Christine Kuiper. Maar hoe doen we dat?

Over participatie

Wat is de Participatiewet?

Iedereen die kan werken, maar die het zonder ondersteuning niet redt op de arbeidsmarkt, valt sinds 1 januari 2015 onder de Participatiewet. Doel van deze wet is dat meer mensen, ook mensen met een arbeidsbeperking, werk vinden. In de Participatiewet wet zijn de voormalige Wet sociale werkvoorziening, de Wet werk en bijstand en de Wajong samengevoegd. Gemeenten zijn verantwoordelijk voor de uitvoering van de Participatiewet.

Lees meer

Sinds de invoering van de Participatiewet op 1 januari 2015 zijn gemeenten verantwoordelijk om mensen die ondersteuning nodig hebben, aan de slag te krijgen op de arbeidsmarkt. Om dit te kunnen realiseren, zijn er in de wet een aantal instrumenten opgenomen die gemeenten moeten helpen zoals loonkostensubsidie en beschut werk. Naast het bieden van ondersteuning die gericht is op arbeidsinschakeling, hebben gemeenten ook de taak om inwoners die onder de Participatiewet vallen, wanneer dat nodig blijkt, inkomensondersteuning te bieden. Gemeenten bepalen zelf welke inwoners voor welke vorm van ondersteuning in aanmerking komen.

Om daadwerkelijk te zorgen dat mensen die ondersteuning nodig hebben in dienst genomen worden door een werkgever, kunnen gemeenten werkgevers een loonkostensubsidie verstrekken. Deze subsidie kan uitgekeerd worden als een werkgever iemand in dienst neemt die per uur niet volledig productief zijn en daardoor eigenlijk niet het wettelijk minimum loon kunnen verdienen.

Beschut werk en banenafspraak

Een ander onderdeel van de Participatiewet is de opbouw van beschut werk. Beschut werk is bedoeld voor mensen die zo veel begeleiding nodig hebben op hun werkplek (bijvoorbeeld door hun lichamelijke of psychische beperking) dat het niet realistisch is om van een reguliere werkgever te verwachten dat hij hen in dienst neemt. Daarom is er vanuit het rijk budget beschikbaar gesteld om in totaal 30.000 beschutte werkplekken te realiseren. Dit gaat echter nog niet zo voorspoedig als gehoopt. Zo was er in 2015 bijvoorbeeld budget om 1600 plekken te realiseren, uiteindelijk zijn dat er maar 44 geworden. De Tweede Kamer heeft daarom vastgesteld dat gemeenten vanaf 1 januari 2017 verplicht zijn om beschut werk aan te gaan bieden. Binnen vijf jaar moeten de plekken die in 2015 en 2016 niet gerealiseerd werden, alsnog beschikbaar komen. Het totaal van 30.000 plekken moet in 2048 gehaald zijn.

En dan is er nog de banenafspraak. In 2013 is, in het sociaal akkoord, afgesproken dat werkgevers voor 2026 stapsgewijs 100.000 extra banen creëren voor mensen met een ziekte of een handicap. De overheid creëert daar bovenop ook 25.000 banen. Deze banenafspraak staat los van het bieden van beschut werk. Wanneer de doelstellingen van de banenafspraak niet gehaald worden, kan er een dwingend quotum afgesproken worden. Dat quotum houdt in dat op termijn elke werkgever met 25 en meer werknemers een formele verplichting krijgt arbeidsplaatsen open te stellen aan mensen met een arbeidsbeperking en moet betalen voor niet vervulde plekken.

Tegenprestatie en basisinkomen

Naast regels, subsidiemogelijkheden en afspraken voor en met werkgevers, zijn er in de Particpatiewet ook verplichtingen opgenomen voor burgers. Eén van die verplichtingen is de tegenprestatie naar vermogen. Dit betekent dat gemeenten inwoners die een bijstandsuitkering ontvangen, kunnen verplichten hier een tegenprestatie voor te leveren. Denk hierbij bijvoorbeeld aan het verplicht uitvoeren van vrijwilligerswerk. De enige voorwaarden die het rijk stelt aan de tegenprestatie, is dat de tegenprestatie het re-integratiebeleid niet mag doorkruisen en dat er geen tegenprestatie gevraagd mag worden van alleenstaande ouders die de volledige zorg hebben voor één of meer kinderen tot vijf jaar.

Om na te gaan of mensen met een bijstandsuitkering sneller uitstromen naar werk en daardoor dus minder (lang) afhankelijk zijn van een uitkering, wordt er nu in verschillende gemeenten getest of een basisinkomen zou werken. Er zijn hiervoor verschillende experimenten in gang. Vanuit het rijk wordt een experiment gesubsidieerd. In dit experiment mogen bijstandsgerechtigden deelnemen op vrijwillige basis en worden ze ingedeeld in drie groepen: een ontheffings-, een intensiverings- en een vrijlatingsgroep. Op die manier kunnen gemeenten testen hoe gedrag van bijstandsgerechtigden verandert naarmate ze meer of minder verplichtingen krijgen en wel of geen geld mogen bijverdienen naast hun uitkering. Een aantal gemeenten, zoals Terneuzen en Zwolle, die dit experiment te ingewikkeld vinden, ontwikkelen zelf experimenten waarbij de regeldrang minder hoog is.

Uitgelicht congres

Congres Armoede en Schulden

ReeHorst

Congres Ervarings deskundigheid

ReeHorst

Congres Wijkteams in het sociaal domein

ReeHorst