Onbegrepen gedrag

GGZ-bestuurder Audrey van Schaik: ‘Gemeentes aan zet bij aanpak onbegrepen gedrag’

De grootste opgave voor de aanpak van onbegrepen gedrag ligt bij gemeentes, niet bij de ggz. Dat concludeert ggz-bestuurder Audrey van Schaik na een groot rapport van de Onderzoeksraad voor Veiligheid (OVV). ‘Je moet bemoeizorg willen leveren en soms loop je het risico dat je een klap voor je kop krijgt.’
Fotocredit: © master1305 / Stock.adobe.com Onbegrepen gedrag.

Mythes over onbegrepen gedrag doorprikken met Diana Roeg: ‘Meldingen zijn géén feiten’

De media-aandacht is groot, maar volgens gezondheidswetenschapper Diana Roeg volkomen onterecht. ‘Onbegrepen gedrag is géén diagnose, géén delict’, benadrukt ze. ‘Als we op deze manier blijven omgaan met mensen, doen we ze echt tekort.’

Gerben Bergsma: ‘Onbegrepen gedrag is helemaal niet zo complex’

‘Onbegrepen gedrag hoeft niet te bestaan.’ Dat is de stelling van Gerben Bergsma, die hulpverleners traint in hoe te handelen in complexe situaties. ‘Als je met elkaar een tijdje puzzelt, kom je er altijd achter waarom de cliënt ontregelend gedrag laat zien.’
Onbegrepen gedrag

Ervaringsdeskundige Ronald: ‘Iedereen die op me afkwam was een bedreiging’

Ronald van Assen (54) deed boodschappen als het regende, in de hoop dat camera’s hem dan niet zagen. Iedereen die op hem afkwam was een bedreiging. Nu durft hij mensen weer te vertrouwen.
Onbegrepen gedrag

Dex: ‘De stemmen in mijn hoofd zeiden dat ik dood moest’

Dex (21) heeft diverse diagnoses: psychotisch, autisme, suïcidaal, en meer. ‘Je bent te complex voor ons, zeiden ze bij de specialistische ggz. Dan voel je je meteen te veel.’
Onbegrepen gedrag

Mensen met onbegrepen gedrag gedwongen opnemen moet kunnen, stelt kabinet

Het demissionaire kabinet wil dat de rechter mensen met onbegrepen gedrag een verplichte behandeling in een forensische kliniek kan opleggen. Zo moet voorkomen worden dat zij na een veroordeling weer snel een gevaar worden voor de samenleving. Het nieuws volgt een week nadat de inspectie concludeerde dat de zorg voor verwarde mensen ondermaats is.
Onbegrepen gedrag

Onbegrepen gedrag op het station: niet handhaven maar zorgen

Ziekenhuizen, bibliotheken en OV-bedrijven hebben steeds vaker te maken met mensen met onbegrepen gedrag. Zij trainen medewerkers om daarmee om te gaan en zoeken samenwerking met hulpverlening en politie. Na een pilot met de inzet van interventiemedewerkers onbegrepen gedrag gaat de NS hun kennis breder onder medewerkers verspreiden. Wat leerden ze?
Onbegrepen gedrag
Niet lullen maar poetsen: Rotterdamse aanpak tegen woningvervuiling zeer succesvol

Niet lullen maar poetsen: Rotterdamse aanpak tegen woningvervuiling zeer succesvol

Bomvolle huizen waar lopen nauwelijks meer mogelijk is. Vol met postzegels, speelgoed of papier. Huizen die al heel lang niet schoon zijn gemaakt, waar afval en ongedierte een eigen leven leiden. Ragna Keller van het team Woningvervuiling en Advies in Rotterdam kijkt nergens meer van op.
Onbegrepen gedrag
Dossier: Omgaan met onbegrepen gedrag

Dossier: Omgaan met onbegrepen gedrag

Het aantal meldingen over mensen die verward gedrag vertonen, blijft groeien. In 2012 ontving de politie 44.000 meldingen, in 2023 ging het om bijna 142.000 meldingen. Hoe reageer je als hulpverlener op mensen met verward gedrag? Hoe kom je erachter welk verhaal daarachter schuilgaat? Hoe verbeter je de samenwerking met andere professionals? In dit dossier delen we belangrijke inzichten en praktische tips.
Onbegrepen gedrag
Praten met een radeloze cliënt: deze politieonderhandelaar geeft je tips

Een jongen wil zelfmoord plegen en roept ‘oppleuren’. Hoe reageer je?

Politieonderhandelaars onderhandelen in crisissituaties zoals gijzelingen of zelfmoordpogingen. Politieonderhandelaar Peter van Os kreeg contact met een man die op de 8e verdieping in een open raam stond en met een 15-jarige jongen die op een dakkapel zat. ‘Vertragen is de sleutel. Accepteren dat de ander de touwtjes in handen heeft.’

Over onbegrepen gedrag

De problemen van verwarde mensen

Er is beperkte opvang voor mensen die onbegrepen gedrag vertonen, omdat het aantal bedden in de ggz is de afgelopen jaren, als gevolg van de ambulantisering, met een derde is afgenomen. Er duiken sindsdien steeds meer berichten op over ‘verwarde personen’ in de wijk. Is dit een logisch gevolg van de ambulantisering? Volgens Onno Hoes, voorzitter van het Schakelteam Personen met Verward Gedrag, wel. ‘De afbouw van de bedden is sneller gegaan dan de opbouw van de alternatieven.’

Lees meer

Een aantal ernstige incidenten rond personen met verward gedrag en de jaarlijkse toename van de meldingen over onbegrepen gedrag leidden september 2015 tot de oprichting van het Aanjaagteam Verwarde Personen. In opdracht van de ministeries van VWS en V&J heeft het Aanjaagteam gewerkt aan een plan om het complexe probleem rondom de toename van het aantal verwarde personen op te lossen. Een tweede team, het Schakelteam Personen met Verward gedrag, gaat in 2017 en 2018 onder leiding van Onno Hoes, het plan implementeren in de samenleving. Hun missie? Hoes: ‘In de ondersteuning, opvang en zorg van mensen met verward gedrag is het van groot belang dat de persoon zelf en zijn familie centraal staan. Dat hulpverleners nauw samen werken en niet loslaten voordat een ander het overgenomen heeft. Zo raakt niemand tussen wal en schip.’

Tussen wal en schip met verward gedrag

En dat tussen wal en schip raken, gebeurt nu nog wel. Hoes: ‘Als mensen al bij een instantie aankloppen met verward gedrag of in beeld komen, krijgen ze soms niet meteen het juiste antwoord. Vaak worden ze bijvoorbeeld doorverwezen, maar doen ze daar iets mee? Zorg als sociaal professional dat je deze mensen zelf met de juiste personen in contact brengt. Het feit dat ze in beeld komen of om hulp vragen, is al heel wat. Laat ze dan niet vallen. Nu zijn hulpverleners soms bang dat ze iets niet mogen of dat er financiële consequenties aan hun handelen zitten. Daar moeten we vanaf. Help mensen eerst en kijk daarna naar de financiële en juridische gevolgen. Doe je dat niet, raken mensen steeds verder van het pad af.’

Het Schakelteam wil dit voorkomen door partijen te verbinden en door te stimuleren en faciliteren om zo een werkbare, sluitende aanpak te krijgen rondom het probleem verwarde personen.  Een aanpak waarin de persoon met verward gedrag en zijn familie centraal staan. De verantwoordelijkheid voor het realiseren van een sluitende aanpak, ligt volgens Hoes bij alle betrokken ketenpartners, zowel lokaal als regionaal, onder regie van de gemeente. De verantwoordelijkheid voor het realiseren van landelijke randvoorwaarden ligt bij de overheden en de landelijke partners, waaronder de zorgverzekeraars.

Personen met verward gedrag geen vaststaande groep

Psychiater en auteur Jules Tielens voegt op deze website overigens een belangrijke kanttekening toe aan het verhaal van Hoes: pas op dat je verwarde personen niet als een vaststaande groep ziet. ‘De verwarde mensen die bij professionals worden aangediend, hebben niet allemaal dezelfde problemen. Als deskundigen moeten we die problematiek eerst afpellen voor we een mening geven. Anders scheren we mensen die, plat gezegd, schijt hebben aan alles over één kam met mensen die niet weten wat ze doen. Bijvoorbeeld tokkies versus mensen in een psychose. Als we de problematiek beter ontleden, weet iedereen beter wat hij moet doen en komen we eerder tot een juiste benadering van de persoon in kwestie.’

Volgens Tielens is het bovendien niet alleen zo dat er meer echt ‘verwarde personen’ op straat te zien zijn. De ‘normale’ mens misdraagt zich ook gemakkelijker. En ook die personen komen soms in aanraking met de politie en worden met het stempel verward gedrag naar bijvoorbeeld een crisisdienst gebracht. ‘Jan en alleman kijkt dan naar deze mensen. Vervolgens wordt een conclusie getrokken. Moet iemand door de psychiatrie behandeld worden of niet? Ook hier is het van belang dat we veel helderder communiceren over wie daarna welke taak heeft want er ontstaat nu vaak erosie aan de verantwoordelijkheden.’