Onbegrepen gedrag

Bij Herstelacademie Korak pakken mensen de regie over hun leven terug

Sommige ervaringen zetten het leven compleet op zijn kop. In de regio Apeldoorn kunnen mensen die uit balans zijn geraakt terecht bij Korak. Deze herstelacademie wordt gedragen door ervaringsdeskundigen en peerwerkers. Hoe zien aanbod en aanpak eruit? En wat kunnen sociaal werkers daarvan leren?
Hoogleraar Hilde Geurts over rigiditeit autisme

Rigiditeit bij autisme: dit is de functie en zo doorbreek je de denkpatronen

Iemand die vastloopt in (negatieve) denkpatronen, die niet lijkt mee te bewegen met logische adviezen of in paniek raakt als een routine wijzigt. Rigiditeit is voor een deel van de mensen met autisme een noodzakelijk overlevingsmechanisme, maar voor hulpverleners soms lastig te begrijpen. Hoogleraar klinische neuropsychologie Hilde Geurts maakt het inzichtelijk.

Marcello’s verhaal is zijn gereedschap: ‘Maar soms moet je ook een klootzak durven zijn’

Marcello van den Anker hoorde op zijn negende dat hij ‘zwakbegaafd’ was en raakte zo’n 20 jaar verslaafd aan drank en drugs. Inmiddels werkt hij al jaren als ervaringswerker, waarbij hij het contact met mensen met onbegrepen gedrag herstelt. 'Ik heb liever dat mensen geïrriteerd raken van mijn berichten dan dat er helemaal niets gebeurt.'
Jeugdhulp

Lees- luister- en kijktips: de pijn van de kinderen van Bureau Bijzondere Jeugdzorg

Als professional wil je jezelf blijven ontwikkelen. Zorg+Welzijn tipt je hieronder een boeiende podcast, een indrukwekkend boek en een interessante docuserie. Met deze keer een podcast over een zwarte bladzijde in de Nederlandse geschiedenis van zorg en welzijn en een docu over jongvolwassenen die door niemand begrepen worden.

Jongeren confronteren met hun gedrag: dit is wél de juiste manier

Een maand geleden raakte een ggz-kliniek in opspraak, onder andere vanwege de manier waarop zij jongeren confronteren met hun gedrag. Confrontatie kan positieve gedragsverandering in gang zetten, maar alleen op de goede manier. Hoogleraar Annemiek Harder weet hoe.
Vader met baby op schoot.

Kinderwensverkenning voorkomt veel misverstanden

Terwijl één op de vijf seksueel actieve vrouwen met een onbedoelde zwangerschap te maken krijgt, ligt dit percentage bij mensen in kwetsbare omstandigheden veel hoger. Precilla Bovens, wijkcoach Moeders van Rotterdam en aandachtfunctionaris Nu Niet Zwanger, vertelt met veel praktische voorbeelden over haar werkwijze.
Jeugdhulp
Alles heeft een betekenis. Dit emoji-woordenboek helpt je om online codetaal van de jeugd ontcijferen

Dossier: Online jongerenwerk

Onze realiteit is hybride. We zijn onlife, zoals de Italiaanse filosoof Luciano Floridi het noemt. De fysieke en digitale realiteit lopen in elkaar over, dat geldt voornamelijk voor jongeren. Wat betekent dit voor het sociaal werk? Dit en meer lees je in het dossier Online jongerenwerk.

11 tips voor meer werkplezier

De meeste sociaal werkers hebben veel plezier in hun werk, maar de werkdruk is ook erg hoog en ze voelen zich niet altijd voldoende gewaardeerd. Het hervinden of vergroten van je werkplezier kan een tegengif zijn. Arbeids- en organisatiepsycholoog Erwin Klappe* geeft 11 tips om je weerbaar te maken tegen een burn-out.

GGZ-bestuurder Audrey van Schaik: ‘Gemeentes aan zet bij aanpak onbegrepen gedrag’

De grootste opgave voor de aanpak van onbegrepen gedrag ligt bij gemeentes, niet bij de ggz. Dat concludeert ggz-bestuurder Audrey van Schaik na een groot rapport van de Onderzoeksraad voor Veiligheid (OVV). ‘Je moet bemoeizorg willen leveren en soms loop je het risico dat je een klap voor je kop krijgt.’

Zelfzorg nodig om bevlogen te blijven: ‘Maar is het meisje dat als laatste gekozen wordt bij gym’

Zelfzorg is voor sociaal werkers essentieel om bevlogen te blijven, weet Ilonka Behr, psychosociaal registertherapeut en toegepast psycholoog. Maar wat verstaat zij eigenlijk onder zelfzorg?

Over onbegrepen gedrag

De problemen van verwarde mensen

Er is beperkte opvang voor mensen die onbegrepen gedrag vertonen, omdat het aantal bedden in de ggz is de afgelopen jaren, als gevolg van de ambulantisering, met een derde is afgenomen. Er duiken sindsdien steeds meer berichten op over ‘verwarde personen’ in de wijk. Is dit een logisch gevolg van de ambulantisering? Volgens Onno Hoes, voorzitter van het Schakelteam Personen met Verward Gedrag, wel. ‘De afbouw van de bedden is sneller gegaan dan de opbouw van de alternatieven.’

Lees meer

Een aantal ernstige incidenten rond personen met verward gedrag en de jaarlijkse toename van de meldingen over onbegrepen gedrag leidden september 2015 tot de oprichting van het Aanjaagteam Verwarde Personen. In opdracht van de ministeries van VWS en V&J heeft het Aanjaagteam gewerkt aan een plan om het complexe probleem rondom de toename van het aantal verwarde personen op te lossen. Een tweede team, het Schakelteam Personen met Verward gedrag, gaat in 2017 en 2018 onder leiding van Onno Hoes, het plan implementeren in de samenleving. Hun missie? Hoes: ‘In de ondersteuning, opvang en zorg van mensen met verward gedrag is het van groot belang dat de persoon zelf en zijn familie centraal staan. Dat hulpverleners nauw samen werken en niet loslaten voordat een ander het overgenomen heeft. Zo raakt niemand tussen wal en schip.’

Tussen wal en schip met verward gedrag

En dat tussen wal en schip raken, gebeurt nu nog wel. Hoes: ‘Als mensen al bij een instantie aankloppen met verward gedrag of in beeld komen, krijgen ze soms niet meteen het juiste antwoord. Vaak worden ze bijvoorbeeld doorverwezen, maar doen ze daar iets mee? Zorg als sociaal professional dat je deze mensen zelf met de juiste personen in contact brengt. Het feit dat ze in beeld komen of om hulp vragen, is al heel wat. Laat ze dan niet vallen. Nu zijn hulpverleners soms bang dat ze iets niet mogen of dat er financiële consequenties aan hun handelen zitten. Daar moeten we vanaf. Help mensen eerst en kijk daarna naar de financiële en juridische gevolgen. Doe je dat niet, raken mensen steeds verder van het pad af.’

Het Schakelteam wil dit voorkomen door partijen te verbinden en door te stimuleren en faciliteren om zo een werkbare, sluitende aanpak te krijgen rondom het probleem verwarde personen.  Een aanpak waarin de persoon met verward gedrag en zijn familie centraal staan. De verantwoordelijkheid voor het realiseren van een sluitende aanpak, ligt volgens Hoes bij alle betrokken ketenpartners, zowel lokaal als regionaal, onder regie van de gemeente. De verantwoordelijkheid voor het realiseren van landelijke randvoorwaarden ligt bij de overheden en de landelijke partners, waaronder de zorgverzekeraars.

Personen met verward gedrag geen vaststaande groep

Psychiater en auteur Jules Tielens voegt op deze website overigens een belangrijke kanttekening toe aan het verhaal van Hoes: pas op dat je verwarde personen niet als een vaststaande groep ziet. ‘De verwarde mensen die bij professionals worden aangediend, hebben niet allemaal dezelfde problemen. Als deskundigen moeten we die problematiek eerst afpellen voor we een mening geven. Anders scheren we mensen die, plat gezegd, schijt hebben aan alles over één kam met mensen die niet weten wat ze doen. Bijvoorbeeld tokkies versus mensen in een psychose. Als we de problematiek beter ontleden, weet iedereen beter wat hij moet doen en komen we eerder tot een juiste benadering van de persoon in kwestie.’

Volgens Tielens is het bovendien niet alleen zo dat er meer echt ‘verwarde personen’ op straat te zien zijn. De ‘normale’ mens misdraagt zich ook gemakkelijker. En ook die personen komen soms in aanraking met de politie en worden met het stempel verward gedrag naar bijvoorbeeld een crisisdienst gebracht. ‘Jan en alleman kijkt dan naar deze mensen. Vervolgens wordt een conclusie getrokken. Moet iemand door de psychiatrie behandeld worden of niet? Ook hier is het van belang dat we veel helderder communiceren over wie daarna welke taak heeft want er ontstaat nu vaak erosie aan de verantwoordelijkheden.’