Integraal werken

Zorgmijders

Z+W TV: Bemoeizorg moet terugkomen

Hoe ernstiger de problematiek, hoe groter de kans dat mensen zorgmijdend worden. Dat stelt psychiater en hoogleraar Niels Mulder. Om te voorkomen dat deze mensen in een vicieuze cirkel terechtkomen van steeds groter wordende problemen, is de generieke module assertieve en verplichte zorg gepubliceerd.
Wijkteam

Waarom wijkteams en burgerinitiatieven meer moeten samenwerken

Het Nederlands Jeugdinstituut wil wijkprofessionals prikkelen om burgerinitiatieven te stimuleren en versterken. Gelijkwaardige samenwerking is daarbij belangrijk, benadrukt projectleider Jitty Runia van het Nederlands Jeugdinstituut. ‘De initiatiefnemers van burgerinitiatieven hebben ontzettend veel kennis over de wijk en zijn verbonden met haar inwoners.’
Professionalisering

‘Versnippering in zorg maakt samenwerking huisarts en sociaal domein steeds moeilijker’

Huisarts Marnix van der Leest heeft zijn werk fundamenteel zien veranderen sinds de transitie van de jeugdzorg. Ook het groeiend aantal ouderen dat langer thuis blijft wonen heeft impact op zijn werk. ‘De grote hoeveelheid betrokken partijen maakt communiceren moeilijker.’
Jeugdhulp

Als het thuis goed gaat, dan gaat het ook beter op…

Laagdrempelige toegang, het voorkomen van thuiszitters, minder doorverwijzingen én veel meer ouderbetrokkenheid. De meerwaarde van specialistische jeugdhulp binnen de schoolmuren is groot, zegt Lenneke Wolswinkel, projectleider Specialistische Jeugdhulp in Speciaal Onderwijs (SJSO) van jeugdhulpaanbieder Levvel in Amsterdam.
Sociaal werk doordacht

Waarom we sociaal werk uit de koker moeten halen

In het boek ‘Sociaal werk doordacht’ gaan twintig lectoren op zoek naar de identiteit van sociaal werk, in de breedste zin van het woord. Die brede benadering is om meerdere redenen belangrijk. Ook voor de dagelijkse praktijk van sociaal werkers.
Integraal werken
vingerpoppetjes

Samenwerken doe je zo

Positieve gezondheid wordt steeds vaker als uitgangspunt genomen in het sociaal werk. En dat vraagt domeinoverstijgende samenwerkingsverbanden. De HAN onderzocht wijknetwerken en maakte aan de hand van succesfactoren en missers een toolbox voor samenwerken in de wijk.

THEMA ‘Samen’ in Leidse wijk Stevenshof

Een gezonde leefstijl, eenzaamheid tegengaan en de grijze woonwijk opfleuren. Dat gebeurt in de Leidse wijk Stevenshof. Organisaties en bewoners hebben de koppen bij elkaar gestoken en vinden elkaar in 'de kracht van het collectief'.
Wijkteam
Wijkteams waken over kwetsbare mensen

Corona: Wijkteams waken over kwetsbare mensen

Wijkteams zijn tijdens de coronacrisis aangewezen op digitaal werken. Samenwerken is belangrijker dan ooit, hoorde onderzoeker Alissa van Zijl toen ze een belrondje maakte langs professionals. ´Burgers zien het niet, maar de wijkteams waken over kwetsbare mensen.´
Integraal werken

‘Luister beter naar de professionals’

Hoe kunnen sociale wijkteams beter functioneren? Samen met collega-onderzoekers van NJi en Vilans zocht Hilde van Xanten, adviseur van Movisie, het antwoord in evaluatierapporten over wijkteams. Haar boodschap aan gemeentelijke beleidsmakers. ‘Luister beter naar de professionals of ze ook echt kunnen realiseren wat er met het beleid wordt beoogd.’
Wijkteam

‘Een caseload is geen cijfer’

Veel wijkteams en gemeenten hebben behoefte aan een cijfer: hoeveel cases kunnen we dit jaar behandelen? Deze cijfermatige manier van denken is een verkeerd uitgangspunt. De caseload van een wijkteam is afhankelijk van allerlei factoren: populatie, financiën, ervaring van teamleden, takenpakket en vooral de visie op welke zorg wie moet leveren.

Over integraal werken

Hoe werk je effectief integraal?

Integraal werken is inmiddels een vast onderdeel van de werkwijze van sociaal professionals want met de veranderingen in zorg, welzijn, werk & inkomen hebben professionals met verschillende expertises elkaar steeds meer nodig.

Lees meer

Integraal werken. Het is een begrip dat veel genoemd wordt, maar wat houdt het nou precies is? Hilde van Xanten, senior adviseur sociale zorg bij Movisie: ‘Volgens mij zijn er twee dimensies van integraal werken. Aan de ene kant zijn er de organisatorische aspecten om tot een gezamenlijk ondersteuningsplan en uitvoering te komen. Het gaat dan bijvoorbeeld over het ontwikkelen van werkwijzen en afspraken over het benutten van verschillende expertises. Aan de andere kant gaat integraal werken over een aanpak waarin er aandacht is voor alle leefgebieden van een cliënt als één samenhangend geheel, waar de cliënt en zijn netwerk ook veel over te zeggen heeft. Nu zit het nog vaak op de samenwerking van de professionals, het moet door ontwikkelen naar echte samenwerking mét de cliënt, die moet en mag meebepalen wat er moet gebeuren.’

Over de wetten heen

Van Xanten is ziet dat er in het land steeds meer aandacht is voor hoe integraal te werken, er wordt geëxperimenteerd en er zijn ook al goede voorbeelden te vinden. Toch is er nog volop ruimte voor verbetering. Niet alleen wat betreft de positie van cliënten bij het integraal werken, maar ook wat betreft de samenwerking tussen professionals en de randvoorwaarden daarvoor. ‘We zien heel vaak dat bijvoorbeeld zorg en ondersteuning én werk en inkomen nog niet natuurlijk samenwerken. Ze vallen in verschillende wettelijke kaders, met eigen regels en werkwijzen en dan wordt het voor professionals lastig om een samenhangend ondersteuningsplan op maat op te stellen. Maar op de plekken waar gemeente en aanbieders samen komen tot één visie, de werkwijzen echt op elkaar afstemmen en de bekostiging daarop laten aansluiten, blijkt het wel mogelijk.’

Sociaal domein en ggz

Ook de samenwerking tussen het sociaal domein en de ggz is nog niet vanzelfsprekend. Daar zijn allerlei redenen voor zoals andere vormen van financiering, andere regels en verantwoordelijkheden en issues rond privacy. Maar toch zou het morgen al anders kunnen én moeten, vindt psychiater Niels Mulder. l jarenlang pleit hij voor een betere samenwerking tussen het sociaal domein de ggz. En ondanks dat die samenwerking mondjesmaat op gang komt, zijn er nog grote stappen te maken. ‘Heel veel cliënten en patiënten hebben te maken met zowel psychische als sociale problemen. Om hen echt goed te helpen, moeten het sociaal domein en de ggz dus samenwerken. Dat gebeurt echt nog te weinig. Het zit nog niet in het systeem en is geen basisprincipe.’

Verschuil je niet

Toch blijft de echte samenwerking vanwege de eerder genoemde redenen vaak nog achterwege. Maar je achter die redenen verschuilen is volgens Mulder niet nodig. ‘Theoretisch gezien kunnen we die samenwerking morgen al verbeteren. Er staat ons niks in de weg. Als professional moet je zelf je professionele vrijheid en verantwoordelijkheid gebruiken om te doen wat goed is. De zuilen en de schotten die er nu zijn, en die een samenwerking misschien bemoeilijken, hebben we zelf in het leven geroepen en kunnen we dus ook zelf weer laten wegvallen. Dat kan op verschillende niveaus. Voor de bovenste twee niveaus, regionale samenwerking en landelijke akkoorden, is tijd nodig. Maar het eerste niveau, dat van de cliënt, is een niveau waar we met elkaar morgen al het schot kunnen laten vallen. Ik kan morgen al de samenwerking zoeken met een collega uit het sociaal domein om zo samen mijn patiënt of cliënt te helpen. Het schot tussen de samenwerking van sociaal domein en ggz hoeft er op dit niveau echt niet te zijn. Dat houden we zelf in stand.’

Uitgelicht congres

Congres Ervarings deskundigheid

ReeHorst