Registreren Waarom moet u zich registreren voor deze site? Lees meer

‘Wmo-arrangement gemakkelijker gezegd dan gedaan’

Gemeenten zijn goed op weg om zelfredzaamheid en participatie in de Wmo vorm te geven. Toch blijkt de praktijk weerbarstig. Een grote meerderheid van de cliënten krijgt nog steeds een individuele voorziening in plaats van een algemeen Wmo-arrangement. Dat blijkt uit de tweede evaluatie van de Wmo door het Sociaal en Cultureel Planbureau.
‘Wmo-arrangement gemakkelijker gezegd dan gedaan’
Foto: ANP

De oudere die moeilijk uit huis komt, krijgt nog steeds een eigen taxivoorziening om mobiel te blijven. In het kader van de Wmo zou een algemene (welzijn)voorziening de individuele voorziening moeten vervangen. Dat gebeurt echter in de meeste gevallen niet, concluderen de onderzoekers van het Sociaal en Cultureel Planbureau. 'Opmerkelijk is dat het gebruik van informele zorg wel toeneemt, maar dat heeft niet tot gevolg dat de formele Wmo-ondersteuning afneemt', aldus Mariska Kromhout, projectleider Wmo-evaluatie bij het SCP.

Wmo doelen

De tweede Evaluatie van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2010-2012 is uitgevoerd door het Sociaal en Cultureel Planbureau in opdracht van het ministerie van VWS. De onderzoeksvraag is: Is het gemeenten gelukt de doelen van de Wmo dichterbij te brengen?

In de nieuwe Wmo (2015) krijgen gemeenten meer taken op het gebied van maatschappelijke ondersteuning, jeugdzorg en arbeidsparticipatie. Lees hier welke risico's het Sociaal Cultureel Planbureau ziet voor de toekomst >>

Keukentafelgesprek

De conclusie is dat gemeenten goed op weg zijn om de Kanteling – nieuwe manier van werken door gemeenten gericht op zelfredzaamheid van burgers – door te zetten. Gemeenten wijzen cliënten erop gebruik te maken van hun eigen kracht en van hun sociale netwerk. Het keukentafelgesprek is door de meeste gemeenten overgenomen als instrument om de ondersteuningsvraag te achterhalen. 'Je zou dan verwachten dat het aantal aanvragen voor individuele ondersteuning daalt in de meest "gekantelde" gemeenten', zegt SCP-onderzoeker Mariska Kromhout. 'Maar dat zien we niet. Terwijl het idee juist is om te verwijzen naar andere manieren van ondersteuning, zoals het sociale netwerk of het welzijnswerk. In acht van de tien gevallen krijgt de cliënt nog steeds een individuele voorziening. In de praktijk is het misschien ook lastig om iemand die een rolstoel nodig heeft, naar het buurthuis te verwijzen.'

Mantelzorger

Uit het onderzoek blijkt ook dat de mantelzorger nog slecht in beeld is bij het keukentafelgesprek. Hoewel gemeenteambtenaren zelf aangeven dat ondersteuning aan mantelzorgers bij het keukentafelgesprek wel degelijk aan de orde komt, zegt twee derde van de mantelzorgers daar niets van te weten. Kromhout: 'Het is een signaal aan gespreksvoerders van de gemeente er op te letten dat de behoeften van mantelzorgers ook aan de orde moeten komen in het overleg met de cliënt.'

Psychische problemen

Een belangrijk risicogroep in de verdere uitvoering van de – nieuwe – Wmo zijn mensen met psychiatrische problemen, verslaafden en daklozen. Mensen met psychische problematiek zijn bij gemeenten relatief slecht in beeld. Niet alleen als het gaat om het zicht op hun hulpbehoefte, maar ook om de voorzieningen. 'Gemeenten zouden meer moeten investeren om de noden van deze groepen in kaart te brengen. Zeker gezien de nieuwe Wmo, waarmee gemeenten verantwoordelijk worden voor nog meer mensen met psychische problematiek.'

Mantelzorgers zijn vaak overbelast, krijgen vaak niet de erkenning die ze moeten krijgen of zien zichzelf niet als een 'mantelzorger'. Veel Nederlanders zorgen voor een zieke partner, kind, ouder of andere naaste. Een zware taak naast hun gewone dagelijkse baan, die vaak als vanzelfsprekend gezien wordt. Ook door de mantelzorger zelf. Lees meer in het dossier Mantelzorg >>

Carolien Stam

Gerelateerde tags

3 reacties

  • L. van de Loo

    'Iemand die een rolstoel nodig heeft verwijzen naar het welzijnswerk' kunnen zij die persoon dan weer leren lopen??????

  • G.J.W. Bakker-Camu

    En wat te denken van de toename in aantal ouderen die zorg/ ondersteuning behoeven. Gemeenten doen hun best, maar de aanwas blijft.

  • D.A. Prins

    Aardig artikel. Doet niet helemaal recht aan de praktijk; een gelijk niveau aan voorzieningen kan ook duiden op aanzuigende werking, achterstallig onderhoud, aantal cliënten... Mogelijk worden appels met peren vergeleken. Zeker waar het alternatief voor een rolstoel een buurthuis blijkt te zijn... Te makkelijk!

Of registreer je om te kunnen reageren.

Zorgwelzijn is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden