Registreren Waarom moet u zich registreren voor deze site? Lees meer

Verborgen jeugdwerkloosheid

Met een boek in mijn hand en een kop hete koffie warm ik mijzelf op in mijn favoriete restaurant. Ik wacht op een vriendin met wie ik een hapje ga eten. Mijn blik glijdt alvast over de menukaart. Bewust eten houdt me steeds vaker bezig, wat resulteert in het dwangmatig heroverwegen van alle gerechten op het menu.
Verborgen jeugdwerkloosheid

De vorige keer blogde Olga over het eerste biertje van uw kind>>
Als mijn vriendin zich bij me voegt, twisten we over vis, vlees, of toch maar vegetarisch als de serveerster onze kant op komt. 'Hebben jullie al een keuze kunnen maken?', vraagt ze. Mijn vriendin mompelt iets over een gezonde maaltijd en de hoeveelheid calorieën. Het volgende moment lepelt de serveerster op hoeveel calorieën er in elk gerecht zitten en welk gerecht beter in balans is qua vitaminen, koolhydraten en gezonde vetten. 'Ik ben afgestudeerd diëtist, maar ik kan daarin geen werk vinden. Ik werk hier nu al vier jaar, dus ik ben blij als ik af en toe mijn kennis nog kan gebruiken.'

Lof heb ik voor hen, respect. Jonge, hoogopgeleide mensen die geen baan vinden op hun eigen niveau: je ziet het steeds vaker. Het lijkt me moeilijk om optimistisch te blijven wanneer je brief na brief verstuurt en je kansen op een goede baan steeds kleiner worden. Deze jongeren tellen niet mee in de jeugdwerkloosheidcijfers. Ik noem dit een vorm van verborgen jeugdwerkloosheid. Gelukkig pakken deze hoogopgeleide jongeren ook andere banen aan, maar daarmee verdringen zij de lager opgeleiden die op hun beurt steeds vaker thuis zitten.

Een negatieve spiraal ontwikkelt zich. Daar moeten we een oplossing voor vinden. Hoe krijgen we jonge mensen weer op de goede werkplekken? Een vraag die misschien niet één twee drie op te lossen is, maar we kunnen wel kijken wat we zelf voor hen kunnen betekenen.

Ik houd me bezig met de participatiesamenleving, leefbaarheid en de transitie en transformatie van de jeugdzorg. Voor deze thema's is frisse denkkracht een verademing. Zouden we hier niet juist jonge, lager- en hoger opgeleide mensen inzetten die het oude systeem niet kennen? Laten we kijken waar we mogelijkheden kunnen creëren om hen een kans te geven op een baan op het juiste niveau. En laten we bovenal gebruik maken van de veranderkracht van de jeugd!

Heeft u hier ideeën over? Neem gerust contact met mij op!

Olga van Keulen werkt als adviseur en onderzoeker bij Brabants Kenniscentrum voor Jeugd. Ze richt zich op vraagstukken op het gebied van leefbaarheid, participatie en implementatie.

K2

Of registreer je om te kunnen reageren.

Zorgwelzijn is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden