Registreren Waarom moet u zich registreren voor deze site? Lees meer

Een #dankjewel is welkom

Donderdag 17 februari, ik lig ziek op bed. Ik heb 40 graden koorts. Ik ijl. Werken lukt niet. Een dag later. De koorts neemt toe. Nog een dag later. Nog steeds ziek op bed. Een week later. Nog steeds ziek op bed. Bij klanten, cliënten en opdrachtgevers was er medeleven; een kaartje, e-mail of telefoontje. Dus een #dankjewel voor mijn klanten, cliënten en opdrachtgevers.
Wij verwachten veel van de cliënt, maar wat verwachten zij van de professional?
Wij verwachten veel van de cliënt, maar wat verwachten zij van de professional?

Waarom een verhaal over #dankjewel? Dank je wel betekent contact hebben met iemand; en dank je wel zeggen betekent vaak eerst ontvangen en dan bedanken. Dank je wel is tweerichtingsverkeer; een zender en een ontvanger. In #dankjewel zijn geen grenzen tussen zender en ontvanger. Het kan van blank en bruin, allochtoon en autochtoon, hulpverlener en cliënt of tussen de sociaal makelaar en de burger.

Dit blog gaat voor mij over open en eerlijk zijn naar elkaar, met elkaar (durven) meeleven en niet binnen de gebaande werkpaden blijven.

- Durf jij je eigen mobiele telefoonnummer aan een cliënt te geven?
- Stuur jij je cliënt wel eens een kaartje als hij/zij ziek is?
- Vertel jij wel eens iets persoonlijks aan jouw cliënt?
- Stuur je wel eens een niet zakelijk e-mail?
- Zeg jij wel eens dank je wel tegen de cliënt?

De sector Zorg en Welzijn is gericht om persoonlijk en maatschappelijk functioneren van mensen die belemmeringen ervaren zoveel mogelijk op te heffen. Vaak verwachten wij als professionals dat de cliënten zich openstellen, maar vergeten we dit zelf te doen. Wij verwachten veel van de cliënt, maar wat verwachten zij van de professional?

'Als cliënt verwachtte ik van de professional dat hij daadwerkelijk betrokken was en mij verder wilde helpen. Niet omdat het zijn baan was, maar omdat hij het beste met mij voor had. Ik verwachtte oprechte interesse. Niet dat hij boven mij stond, maar dat hij naast mij stond.'

Durven wij als professionals in Zorg en Welzijn echt naast onze cliënten te gaan staan? Of vinden we het prettiger om 'de waarheid/wijsheid' in pacht te hebben en te vertellen hoe de ander het moet doen?

Een mooi voorbeeld van persoonlijke aandacht vond ik na de training tot Ervaringscoach in het kader van het cliëntgestuurde project Doen & Laten. Alle ervaringscoaches ontvingen een certificaat van deelname. Mijn collega's en ik van De Participatieformule hadden ook voor iedereen een persoonlijke kaart geschreven. Een ervaringscoach: 'Het certificaat kan mij gestolen worden, maar een kaartje met een persoonlijke tekst dat heb ik geen tien jaar meer ontvangen'

Voor mij is de kracht ligt de kracht van Zorg en Welzijn in aandacht voor elkaar hebben. Echt luisteren. De tijd nemen. Buiten gebaande paden durven lopen. Appen met cliënten. Een kaartje sturen. Iets over mezelf vertellen. En dank je wel zeggen als ze mij inspireren!

Hoe laat jij jouw betrokkenheid zien naar cliënten toe?

Gerelateerde tags

Of registreer je om te kunnen reageren.

Zorgwelzijn is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden