Registreren Waarom moet u zich registreren voor deze site? Lees meer

Brutale mensen

Er wordt weleens gezegd dat brutale mensen de halve wereld hebben. Dat soort ‘oneliners’ passeert een aantal maal per dag de revue, maar bij deze wil ik voor mezelf stil blijven staan. Als ik terugkijk naar waar ik heb gewerkt, lijkt er voor mijn gevoel toch een kern van waarheid in te zitten.
Brutale mensen

Lees hier meer blogs van William Miero >>

Zo hadden we bij een woningcorporatie duidelijke afspraken over waar huurders wel of geen recht op hadden. Een bewonersvereniging kreeg bijvoorbeeld jaarlijks een vast budget voor organisatie- en activiteitenkosten. Hoe groter de buurt, hoe meer budget. Corporatiemedewerkers bewaakten dat goed en moesten ‘nee-verkopen’ als men meer budget wilde dan was afgesproken. Als de voorzitter van de bewonersvereniging stampij ging maken en rechtstreeks naar de directeur ging, bleek de wereld er ineens heel anders uit te zien en kreeg men het gewenste budget.

Ook als ik naar het jongerenwerk kijk, vraag ik mezelf wel eens af of we de juiste keuzes maken. Immers, een groot deel van subsidies gaat naar een zeer kleine groep jongeren. Vooral jongens die zich op een negatieve manier op straat manifesteren. We kiezen ervoor om daar op preventief gebied fors in te investeren. Met die middelen zouden we bij een grotere groep minder overlastgevende jongeren, waarschijnlijk meer resultaat kunnen behalen. Het zijn keuzes die we maken.

Ik vind dat je zeker moet proberen om met (zware)overlastgevers aan de slag te gaan om te pogen de situatie in positieve zin te veranderen. Daar is ook geld voor nodig. Naar mijn idee verzanden goede bedoelingen echter te vaak in ‘pappen en nathouden’. Jongens die blijven schreeuwen en negatief gedrag vertonen, blijven geld voor ondersteuning en activiteiten krijgen. Aan jongeren die het goed doen en zich aan regels houden, wordt meestal niet gevraagd wat ze willen of misschien een dag willen paintballen. Maar dat zijn keuzes die we maken.

Onlangs zei ik ergens dat we als welzijnswerk moesten stoppen om geld en energie in jongens te steken die ondanks alle inzet van de partners, zich negatief blijven manifesteren. De reactie die ik te horen kreeg, was dat het ook mensen zijn, die we niet mogen laten vallen. Persoonlijk vind ik dat je door ‘pappen en nathouden’ jongeren laat vallen.

Het blijft lastig en waarschijnlijk zullen we nooit voorkomen dat schreeuwers de meeste aandacht krijgen. Hoe erg ik het ook vind voor de mensen die zich wel gedragen en zich aan de regels houden. Dat vind ik af en toe lastig te verkopen.

William Miero (1964) houdt zich bezig met advisering, projectontwikkeling en uitvoering op het gebied van Jeugd & Jongerenwerk, Jeugd & Veiligheid en Leefbaarheid. In 1993 is hij als jongerenwerker in Oss begonnen en momenteel actief als zelfstandige met name in de Randstad en midden Nederland. Jeugd is zijn passie en onder het motto 'vrijheid binnen grenzen, voor jongeren en jongerenwerkers' is hij voortdurend met collega's en partners op zoek naar mogelijkheden om jongeren een plek te geven in de samenleving.

William Miero

2 reacties

  • no-profile-image

    Hans Bodaan

    Helemaal eens met de bovenstaande reactie.

    Maar niet alléén straffen ook behandelen.

    De PVV is voor straffen alléén belonen kan ook goed zijn !!

    Geef mensen altijd nog een kans, zet ze op een juistieele verpleegafdeling van een APZ een FPA en kijk ook wat de oorzaak is.

    Na afloop van een maatregel kijken of iemand zelfstandig of met belegeiding verder moet.

    Alleen opsluiten hel[pt niet.

    Naastenliefde is oook zor g voor zieke mensen.

    Wil men niet mensenm weken dan zijn er ook nog langdurig e behandelvoorzieningen.

    Niet bezuinigen maar meer handen aan het bed, investeren in dereguliere en forensische zorg.

    Helpt niet altijd maar het is het proberen waard.

    Een ervaringsdeskundige.

  • no-profile-image

    Atte Houtsma

    Zware overlastgevers moeten op gesloten worden, niet pappen of nat houden, ze verpesten de sfeer in de wijk voor mensen die hun brood verdienen, Wilders heeft gelijk 10 jaar opsluiten en als dit niet helpt levenslang.

Of registreer je om te kunnen reageren.

Zorgwelzijn is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden