Registreren Waarom moet u zich registreren voor deze site? Lees meer

Tegenstrijdig

Zoveel vragen in mijn vorige blog maar helaas weinig antwoorden. Wel fijn om te lezen dat er meer mensen in hetzelfde schuitje zitten. Ik hoop nog steeds op bergen reacties van organisaties die de meerwaarde in gaan zien van frisse, onervaren en vernieuwende starters. Iemand die zegt daar aandacht aan te gaan besteden in bijvoorbeeld het aannamebeleid. We zullen zien.
Tegenstrijdig

Lees hier meer blogs van Maaike Knoppers >>

Het traject dat ik nu ben gestart, bevalt goed. Best een omschakeling, zo'n werkweek van 40 uur maar fijn om veel om handen te hebben. Het ritme zit er al aardig in en op beide plekken begin ik mijn draai te vinden.
 
De functie van gezinsvoogd binnen de William Schrikker is interessant en afwisselend maar ook gecompliceerd. Door mee te lopen met de gezinsvoogd begin ik nu aardig zicht te krijgen op de taken en werkzaamheden die deze functie met zich mee brengt. Een beroep met veel tegenstrijdigheden, vooral wanneer ik let op de verhouding tussen ouder een gezinsvoogd.

Een formeel gesprek waarbij in de ogen van ouders angst zichtbaar is. De wetenschap dat deze persoon in staat is om je kinderen uit huis te plaatsen. Benauwend. En dat terwijl de gezinsvoogd het beste wil voor het kind, net als de ouder toch?

Maar ook de situatie waarbij de verhouding iets soepeler ligt. Dit vooral wanneer binnen het gezin verbetering zichtbaar is. Ouders lijken dan meer ontspannen, het gaat de goede kant op. Ja, de invloed van de gezinsvoogd is groot. Hoe kan je nu als gezinsvoogd vertrouwen winnen terwijl je in deze positie en situatie een gezin binnenkomt, met alle mogelijke gevolgen van dien?
 
Boeiend vind ik vooral dat vertrouwen wel mogelijk is. Hoe sta je zelf in het contact? Wat laat je van jezelf zien als gezinsvoogd? Welke houding neem je aan? Ik zie verschillende mogelijkheden. De een stelt zich rigide op, de ander meer toegankelijk. Ik vind het lastig om wat dat betreft in de positie van 'stagiaire' te zitten en dus nog niet echt te ervaren hoe ik met diverse situaties om ga. Gelukkig krijg ik de gelegenheid om contact met verschillende cliënten te leggen door middel van een op een contact. Maar ook door deel te nemen aan gesprekken en interesse te tonen in het leven van de ander. Buiten mijn persoonlijke kaders denken en oprecht kijken in welke situatie een kind verkeert. Misschien is het niet mijn ideale opvoedingssituatie maar is het liefdevol en is de basis aanwezig? Goed, aan de rest gaan we werken. Ik leer, observeer en reflecteer, wat voor een gezinsvoogd word ik?
 
Binnen Altrecht (Barentsz) ben ik aan de gang als medewerker bij het secretariaat. Leuker en uitdagende dan ik had verwacht! Drie dagen in de week achter de computer en met hele andere zaken bezig dan ik gewend ben, ik leer elke dag en dat voelt goed. Maar ook hier een dubbele positie. Ik werk bij het secretariaat maar ben en blijf toch hulpverlener. In de wandelgangen hoor ik halve verhalen en probeer ik soms iets op te vangen. Hoe gaat het met het meisje dat bij mij aan de receptie was? Welk incident heeft er plaatsgevonden op de groep? Om deze reden heb ik dan ook gesolliciteerd naar een functie binnen Barentsz als sociotherapeut. Mijn functie bij het secretariaat rond ik eind februari af. Eens kijken wat daarna op mij pad komt, wie het weet mag het zeggen.

Maaike Knoppers (1985) woonachtig te Utrecht, heeft in 2010 haar studie Maatschappelijk Werk en Dienstverlening afgerond. Na haar MBO Sociaal Pedagogisch Werk wilde zij meer verdieping in haar werkzaamheden en besloot om deze reden de opleiding Maatschappelijk Werk en Dienstverlening te volgen. Opzoek naar een uitdagende baan bevindt Maaike zich nu op het pad van sollicitaties en netwerken.

Maaike Knoppers

Eén reactie

  • no-profile-image

    Marielle

    Maaike, wat zijn je columns herkenbaar (helaas)! Al in 2009 afgestudeerd en toch nog steeds op zoek. Aan motivatie ontbreekt het niet, talloze brieven geschreven en eveneens gesprekken gevoerd, maar uiteindelijk nekt het gebrek aan ervaring ook mij. Ik herken het verlangen om echt aan de slag te mogen, ontdekken dat het allemaal niet zo makkelijk gaat als je had gedacht en er tegenaan lopen dat je met je enorme motivatie niet kan opboksen tegen het feit dat organisaties gewoon de tijd of het geld niet voor je hebben. Ik zal je columns blijven volgen, en ondertussen maar weer eens aan de volgende brief beginnen...

Of registreer je om te kunnen reageren.

Zorgwelzijn is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden