Registreren Waarom moet u zich registreren voor deze site? Lees meer

Goede praktijken: WEA-methodiek versterkt sociale cohesie in Weert

Stichting PUNT welzijn paste in de Weertse wijk Keent met succes de WEA-methodiek toe, dat de nadruk legt op wederzijdse erkenning en acceptatie. ‘Wie zijn buren kent, voelt zich een stuk veiliger.’
Goede praktijken: WEA-methodiek versterkt sociale cohesie in Weert


Door Veronique van der Waal - Keent kampt met een slecht imago. In de
Weertse wijk wonen veel allochtonen, mensen van sociaal lagere klasse en
ouderen.



De wijk is aan het verpauperen: grote bomen zorgen voor rommel en geven de
straten een donkere aanblik, auto’s staan overal en nergens vanwege een gebrek
aan parkeerplaatsen en verouderde gebouwen versterken het sombere karakter van
de wijk.



De bewoners van Keent kennen elkaar niet of nauwelijks. De Turkse mevrouw
van nummer 18 leeft achter gesloten gordijnen en de tuin van die oude meneer op
de hoek ligt er onverzorgd bij. Mevrouw Smit ergert zich aan haar buurman die
zijn bestelbus altijd bij haar voor de deur zet. Doet hij dit om haar te
pesten?



Sociale cohesieDe gemeente Weert en wooncoöperatie
Wonen Weert vinden dat het zo niet langer kan. Ze willen de verpaupering van
Keent een halt toeroepen met het project ‘Keent kiest kwaliteit’.
Aandachtspunten van het project zijn onder meer de opzet van een brede school,
renovatie van oude panden en de bouw van meer koopwoningen in de wijk.



Beide partijen zien ook het belang van de versterking van de sociale
cohesie, zodat Stichting PUNT welzijn bij het project wordt betrokken. Deze
welzijnsinstelling wil - en kan, dankzij subsidie van de provincie - de
interculturele wijkparticipatie vergroten via de zogenaamde WEA-methodiek.


Wederzijdse erkenning en acceptatie. Het klinkt zo eenvoudig en volgens
opbouwwerkster Leyla Cakir van Stichting PUNT welzijn ís het ook eenvoudig.
‘Welzijnswerkers passen WEA vaak al onbewust toe, maar vergeten het te benoemen.
Doe wat je zegt, zeg wat je doet en laat vooral zién wat je doet.’



‘De straat is van ons allen’Als eerste stap
inventariseert het buurtwerk de problemen in de wijk. ‘We hebben in samenwerking
met een extern bureau huisbezoeken afgelegd en de bewoners geïnterviewd over hoe
zij hun wijk zien. Weet je wie je buren zijn? Voel je je veilig in de wijk? Wat
kan beter? Vervolgens zijn we met gemeente en wooncoöperatie om de tafel gaan
zitten om te kijken hoe we de situatie zouden kunnen verbeteren.’

Dit resulteert in het deelproject ‘De straat is van ons allen’, waarbij
de Van Halenstraat tegelijkertijd op meerdere fronten wordt aangepakt. ‘In
samenwerking met de bewoners’, benadrukt Leyla Cakir, ‘want die moet je er
serieus bij betrekken. We hebben het immers over hún straat.’



Het idee is om de bewoners gezamenlijk de voortuinen onder handen te laten
nemen. Tegelijkertijd wordt de parkeerproblematiek in de straat aangepakt,
enkele gebouwen gerenoveerd en overlast veroorzakende bomen gekapt.

‘De buurtbewoners waren aanvankelijk sceptisch. Ze vroegen zich af of
het niet alleen maar mooie woorden waren’, vertelt Leyla Cakir. ‘We hebben
daarom veel gesprekken gevoerd, bijeenkomsten georganiseerd en de bewoners zelf
hun tuin laten ontwerpen.’



Meer informatie: www.puntwelzijn.nl
en www.kleurrijkwelzijn.nl

Het gehele artikel is te lezen in Zorg + Welzijn Magazine 3, maart
2007. Drie maanden na publicatie wordt het op de website
geplaatst.

Administrator

Gerelateerde tags

Of registreer je om te kunnen reageren.

Zorgwelzijn is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden