Registreren Waarom moet u zich registreren voor deze site? Lees meer

'Keiharde aanpak Marokkaanse probleemjeugd leidt tot onrust'

Uitsluitend hard optreden tegen Marokkaanse jongeren die problemen veroorzaken, heeft een averechts effect. Dat concludeert bestuurskundige Eric Bervoets in zijn proefschrift ‘Tussen respect en doorpakken’ over de aanpak door de politie van Marokkaanse jongeren in Gouda, Utrecht en Amsterdam. ‘Als je niet alleen pleit voor een keiharde aanpak, ben je nog niet meteen een softie.’
'Keiharde aanpak Marokkaanse probleemjeugd leidt tot onrust'

Door Martin Zuithof -‘Tussen respect en doorpakken’
. ‘Als
het harde optreden niet samengaat met voldoende aandacht voor wat er zich in de
wijk afspeelt en voor bewoners die er actief zijn, dan gaat het mis. De politie
moet zich er meer dan nu bewust van zijn dat ze afhankelijk is van het activisme
in de buurt.’



U stelt dat als de politie alleen hard optreedt er rancune ontstaat bij
groepen jongeren. Nou en? ‘Slachteroffergedrag is niet terecht, kun je
zeggen. De politie moet ingrijpen als er grenzen worden overschreden. Maar als
daarmee de jeugd meent dat er rekeningen te vereffenen zijn met de politie en de
sfeer in de wijk er bepaald niet op vooruit gaat, dan hebben alle bewoners er
last van. Ook bewoners die met de politie en de lokale overheid samenwerken,
gooien er sneller het bijltje erbij neer, omdat ze geneigd zijn de rekening bij
de overheid neer te leggen. Bewoners roepen wel heel makkelijk ‘hard aanpakken,
die Marokkanen’. Maar in dat soort probleemwijken liggen de dingen heel
complex.’




U pleit voor nauwe samenwerking met informele netwerken van buurtbewoners.
Wat houdt dat in? ‘Je
hebt Marokkaanse buurtvaders en autochtone buurtplatforms. De politie moet met al
die partijen contact onderhouden, vergaderingen bijhouden, weten wat er speelt.
En niet alleen als er incidenten zijn de wijk mobiliseren. In Gouda heb
je bijvoorbeeld een structureel contact tussen politie en buurtactivisten.
Daar bestaat een soort ruilrelatie: bewoners zijn in staat om hun punten te
agenderen in ruil voor informatie en deskundigheid van de politie.’



Heeft u een voorbeeld van een wijk waar uitsluitend hard optreden tot
brokken leidde? ‘In Kanaleneiland in Utrecht. Er
waren eind jaren negentig incidenten die werden gevolgd door ferm
politieoptreden met zero tolerance als uitgangspunt. De verhalen daarover worden
anno 2006 nog steeds verteld door politie en jongeren. Dat zien ze zelf als
tekenend voor het oud zeer dat sindsdien bestaat. Oudere collega’s vertellen die
verhalen nog steeds aan de jongeren die net van Politieacademie komen.
Marokkaanse jongeren houden er ook een vijandbeeld op na en dat werkt al met al
niet bevorderlijk.’







‘Het is de laatste tijd wat rustiger, maar dat
betekent vaak ook een verplaatsing van het probleem naar buiten de wijk. De
politie gebruikt er een shortlist waardoor men zich op bepaalde groepen en
individuen kan focussen. Die jongeren worden uit de anonimiteit gehaald en een
deel van hen gaat zijn heil buiten de wijk zoeken.’



Politieaanpak Marokkaanse jongeren
voor verbetering vatbaar, persbericht over proefschrift Eric Bervoets.
Magreb Magazine, Marokkaanse jongeren boos op politie,
Marokkaanse jongens vernielen tientallen
auto's


Lees ook: ‘Antropoloog
Van Gemert trekt waarde Marokkaanse buurtvaders in twijfel: 'De hiërarchie
tussen vader en zoon werkt hier niet'
, Zorg + Welzijn 17, 16 oktober
2002

‘Ketenaanpak? Dat blijft vaak een papieren
tijger’ Criminoloog Henk Ferwerda over de Amsterdamse Diamantbuurt
,
Zorg + Welzijn 06, 30 maart 2005

Achterstandswijk

Of registreer je om te kunnen reageren.

Zorgwelzijn is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden