Registreren Waarom moet u zich registreren voor deze site? Lees meer

Roep om salarisverhoging verpleging en onderwijs: Het dogma van publieke armoede

Om de welvaart te verhogen moet het nieuwe kabinet de salarissen van verpleegkundigen en leraren verhogen. Desnoods ten koste van andere medewerkers in deze sectoren. Dit stelde J. van Duijn van beleggingsgroep Robeco in zijn nieuwjaarstoespraak. Als de regering dit nalaat, is de kans groot dat de kwaliteit van de zorg en het onderwijs nog verder verschraalt. Goed idee?
Roep om salarisverhoging verpleging en onderwijs: Het dogma van publieke armoede

Joanne Hogervorst, voorlichter NVZ (vereniging
van ziekenhuizen):
‘Ik reageer wellicht wat kort door de bocht. Maar
wij vinden het geen goed idee. Altijd duikt dat vastgeroeste beeld weer op -
zeker rond de cao-onderhandelingen - dat in de zorgsector iedereen te laag
betaald zou worden. Het is ook een typische Pavlov-reactie van de vakbonden. We
kijken regelmatig naar het salarispeil, meestal alleen voor intern gebruik. Maar
we hebben nu een groot onderzoek laten doen, ook omdat we wilden weten hoe het
nieuwe functiewaarderingssysteem FWG 3.0 in de praktijk uitwerkt. Ik kan u nu
geen cijfers geven, omdat we afspraken over de primeur hebben gemaakt. Over twee
weken komen we met de uitkomsten naar buiten. Wat dan zal blijken - dat kan ik
wel zeggen - is dat we in de ziekenhuissector een goede salarisstructuur kennen.
De salarissen in ziekenhuizen kunnen de concurrentie met het bedrijfsleven prima
aan.’



Ronald Florisson, woordvoerder Robeco: ‘Van Duijn zei dit
tijdens de persconferentie op een vraag van een journalist. In zijn visie is er
nog altijd een spanning tussen private rijkdom en publiek armoede. Met name in
de zorg en het onderwijs liggen de salarissen nog altijd lager dan in de
marktsector. Zijn advies is dat de overheid in een tijd van laagconjunctuur de
economie draaiende moet houden, onder meer door de salarissen te verhogen. Je
trekt dan meer mensen aan én ze hebben meer geld om uit te geven. Vooral mensen
op de werkvloer verdienen relatief te weinig. Die zouden dus meer moeten gaan
verdienen. Tegelijkertijd is het wel goed om de bureaucratie die in die sectoren
ontstaan is af te bouwen.’



Fons van Leeuwen, voorlichter AbvaKabo FNV: ‘Het eerste
deel van de uitlatingen van de heer Van Duijn klinkt mij als muziek in de oren.
Wij zijn het helemaal met hem eens dat er veel meer geld voor de salarissen in
de publieke sector uitgetrokken dient te worden. Maar waar wij niet voor zijn,
is dat er aparte cao’s zouden gaan gelden voor verschillende functiegroepen in
de zorg of het onderwijs. Al die mensen werken in hetzelfde ziekenhuis of
instelling en allemaal hebben ze recht op meer salaris om het werk aantrekkelijk
te houden. Wat natuurlijk wel kan, is dat werkgevers bepaalde werknemers -
bijvoorbeeld verpleegkundigen - in een hogere functiegroep plaatsen. Dan krijgen
ze binnen een en dezelfde cao een hoger salaris.’



Mariëlle Rompa, directeur Arcares: ‘Het is altijd
plezierig als mensen uit het bedrijfsleven zich zorgen maken over de publieke
sector. Maar zo eenvoudig als de heer Van Duijn het voorstelt ligt het
natuurlijk niet. De laatste jaren hebben we al een forse inhaalslag gemaakt,
waardoor de salarissen die wij betalen al redelijk marktconform zijn. Bovendien
speelt mee dat we in een tijd leven dat loonmatiging het parool is. Dus ik denk
niet dat het zinvol is om eenzijdig te roepen dat de lonen omhoog moeten. Willen
we de kwaliteit van de zorg op peil houden, dan moeten we vooral veel tijd en
aandacht geven aan opleidingen van onze mensen. Zodat ze goed gekwalificeerd hun
werk kunnen blijven doen.’



Erik Baars, woordvoerder NU’91: ‘Wij onderschrijven die
uitspraken helemaal. Het is terecht om de salarissen van verpleegkundigen te
verhogen. Want die zijn veel te laag. Zelf pleiten wij al langer voor een aparte
cao voor verpleegkundigen en verzorgenden. Voor de mensen, zeg maar, die direct
bij het primaire proces betrokken zijn. Nu is het zo dat bij
cao-onderhandelingen iedereen, dus ook andere beroepsgroepen in de zorg, mee
profiteren van onze inzet. Wij vinden eigenlijk dat die groepen hun eigen
boontjes maar moeten doppen en zichzelf moeten organiseren. Niet voor niets zijn
wij een categorale bond, voor de mensen op de werkvloer. Andere werknemers nemen
wij niet eens als lid aan.’



Henk Strating, plaatsvervangend directeur MO Groep: ‘Op
ons congres, vorig najaar, hebben we nog onderzoek gepresenteerd waaruit bleek
dat die vermeende salarisachterstand in het welzijnswerk goeddeels ingelopen is.
Dus dat beeld klopt niet echt. En ook op het punt van de beleidsfuncties loopt
de welzijnswereld als het ware wat uit de pas. Met name rond automatisering en
personeelszaken hebben wij eerder te weinig mensen in dienst. Vandaar dat wij in
de lopende cao-onderhandelingen pleiten voor de mogelijkheid van een tijdelijke
arbeidsmarkttoeslag. Niet alleen voor specifieke functies maar ook in regio’s,
de randstad bijvoorbeeld, waar het heel moeilijk is om aan beleidsmedewerkers te
komen. Wij zijn als MO Groep dus voor differentiatie als de arbeidsmarkt daarom
vraagt.’/ Marty PN van Kerkhof

Administrator

Gerelateerde tags

Of registreer je om te kunnen reageren.

Zorgwelzijn is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden