Registreren Waarom moet u zich registreren voor deze site? Lees meer

VNG ziet af van aanbeveling tarieven huishoudelijke hulp

De Vereniging Nederlandse Gemeenten weigert gemeenten op te roepen reële tarieven te bieden voor huishoudelijke hulp. De VNG is niet blij met de mogelijkheid dat alfahulpen door de wetswijziging in de Wmo in loondienst komen en daardoor de huishoudelijke hulp duurder wordt.
VNG ziet af van aanbeveling tarieven huishoudelijke hulp

Dat blijkt uit het interview dat Zorgvisie heeft gehad met de woordvoerder van de VNG over dit probleem. Branchevereniging voor Verpleging en Verzorging ActiZ, de VNG en het ministerie van VWS overlegden de afgelopen tijd over een gezamenlijke oproep aan gemeenten om reële prijzen vast te stellen voor huishoudelijke hulp. Veel gemeenten zijn bezig deze opnieuw aan te besteden. De VNG ziet af van een gezamenlijke verklaring.

Soepeler
‘Het doel van zo’n verklaring was om aanbestedingsprocedures voor huishoudelijke hulp soepeler te laten verlopen. Heel veel gemeenten zitten er al middenin, dus het is niet meer zo zinvol’, zegt woordvoerster Frea Broekman tegen Zorgvisie. ‘De VNG zelf heeft gemeenten al eerder opgeroepen reële tarieven te hanteren en naar kwaliteit te kijken.'

Alfahulpen
Er is ook inhoudelijke onenigheid, erkent Broekman. Een recente wijziging in de Wmo geeft cliënten het recht te kiezen voor een thuishulp in loondienst. Dat beperkt de mogelijkheid om goedkopere, zelfstandige alfahulpen in te zetten.'Als wij die verklaring ondertekenden, zou dat impliceren dat de VNG de wetswijziging ondersteunt”, zegt Broekman. ‘Wij moeten de wet uitvoeren, maar dat is iets anders dan van harte uitdragen dat je heel veel alfahulpen in loondienst laat komen.’

Verlies
Brancheorganisatie Actiz wil dat de tarieven voor huishoudelijke hulp kostendekkend zijn. Drie weken geleden bleek dat een derde van de instellingen in de ouderen en thuiszorg in 2007 verlies heeft geleden. Volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek is de invoering van de Wmo de oorzaak. Het bedrijfsresultaat zakte van 429 miljoen in 2006 naar 142 miljoen in 2007. Vooral organisaties die huishoudelijke hulp leverden kwamen in de rode cijfers terecht.

Tekort
De brancheorganisatie houdt een enquête onder haar leden over de geboden tarieven. ActiZ wil weten of gemeenten zich wat aantrekken van een landelijke kostprijsberekening door PricewaterhouseCoopers. Die concludeerde eind vorig jaar dat de kostprijs van uur huishoudelijke Wmo-hulp gemiddeld € 21,54 is, terwijl gemeenten gemiddeld 19,14 bieden. Thuiszorgorganisaties komen volgens deze berekening 2,40 euro tekort om de kosten voor de hulp te dekken.

Meer weten? Lees dan ook de gratis Zorg + Welzijn Nieuwsbrief. Daarvoor kunt u zich hier aanmelden. 

Bron: Zorgvisie

Carolien Stam

4 reacties

  • no-profile-image

    karina klement

    het is godsbedroefd dat het in ons land zover moet komen...als de regering de gemeenten niet de vrije hand hadden gegeven in het hele WMO gebeuren dan was het nooit zo uit de klauwen gelopen...de diknekken denken allemaal aan hun goed gevulde broekzakken en hun "welverdiende" vakantie en goedverzorgd pensioen maar het visitekaartje achter de voordeur kan barsten...alsof de gemeentes kunnen inschatten wat een mens wel of niet aan zorg of hulp nodig heeft....in de meeste gevallen bellen ze alleen even met de cliënt en denken dan te kunnen beslissen of iemand alphahulp of HH2 nodig heeft...en af en toe komt er dan ene kakmadam of jandoedel met een mapje onder de arm zit even op een stoel maakt een babbel en denkt na een kwartiertje te kunnen inschatten wat een mens nodig heeft/wel of niet zelf kan...waarschijnlijk is dit hun remedie tegen de vergrijzing van Nederland...maar of het menselijk is...nee absoluut niet.

  • no-profile-image

    John van Hal, wethouder Wmo gemeente Rucphen

    Het is inderdaad zeer jammer dat het Rijk zich op een dusdanige manier met de Wmo bemoeid dat gemeenten niet in staat worden gesteld om zelf naar goede oplossingen te zoeken. Door het verplicht stellen van de (Europese) aanbesteding voor de hulp bij de huishouding worden er andere manieren van aanbieden van hulp belemmert. Dit is zeer jammer ik ben er namelijk van overtuigt dat als we samen met aanbieders zoeken naar efficientere inzet van middelen, maar ook de aansturing van de mensen die het werk verrichten bij de klanten, dat er met de huidige middelen kwalitatief hoogwaardige hulp geboden kan worden. Ik wil er dan ook voor pleiten dat het Rijk eens naar gemeenten luistert en niet teveel afgaat om signalen die er in de lobby door bepaalde partijen worden afgegeven. Het lijkt nu teveel op paniek voetbal.

    Graag ben ik bereid om hieraan mee te werken en ik wil dan ook de staatsecretaris en de kamercommissie uitnodigen om eens met elkaar van gedachten te wisselen over dit onderwerp.

    John van Hal,
    wethouder gemeente Rucphen

  • no-profile-image

    Jetty Voermans

    Thuiszorg heeft boter op zijn hoofd.
    Een derde van de thuiszorginstellingen draait met verlies, zo bleek vorige week uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS). De reactie van de thuiszorginstellingen liet zich raden; het is allemaal weer de schuld van gemeenten. Die laten de instellingen sinds de invoering van de WMO (Wet Maatschappelijke Ondersteuning) in 2007 ver onder de kostprijs werken. Een schande, zo liet voorzitter Aad Koster van koepelorganisatie Actiz in de media weten.
    Het is de zoveelste keer dat hiermee ronduit een vertekend beeld van de werkelijkheid wordt geschetst. Het is tijd om een en ander recht te zetten!
    Zoals bekend bleken de kosten voor de AWBZ op den duur onbeheersbaar en konden de thuiszorginstellingen de grenzen van het AWBZ- zorgaanbod te gemakkelijk oprekken. Zodoende konden veel te dure krachten - en bovendien veel te ruimhartig- worden ingezet bij licht huishoudelijk werk. Deze inefficiënte en dure hulp kon jarenlang straffeloos worden geleverd omdat het toezicht op de uitgaven in de AWBZ (Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten), waar de huishoudelijke hulp tot die tijd onder viel, vrijwel ontbrak. Nu gemeenten verantwoordelijk zijn voor de huishoudelijke hulp zijn de uitvoeringskosten omlaag gegaan. Zij gaan wel zorgvuldig om met gemeenschapsgeld en controleren of de uitvoering correspondeert met de vraag. Tot nog toe toont de cliënt zich tevreden over de WMO.
    Het ziet er meer naar uit dat de thuiszorgmanagers de ellende over zichzelf hebben afgeroepen. Van meet af aan heeft de thuiszorg zich verzet tegen overheveling van een beperkt onderdeel van de AWBZ; de huishoudelijke verzorging. Met schaalvergroting en megalomane nevenactiviteiten dachten de instellingen het hoofd boven water te houden. Hardnekkig wilden ze vasthouden aan de oude praktijk met inzet van zwaardere (dus dure) zorg dan de cliënt nodig heeft. En voor het resterende schoonmaakwerk werden goedkope alfahulpen ingezet.
    De succesvolle lobby van thuiszorg richting Den Haag leidde ertoe dat de oorspronkelijke opzet van de WMO door de Tweede Kamer zo grondig werd aangepast, dat de wet pas een jaar na de geplande datum in werking trad. Halverwege 2006 bleek bovendien dat de AWBZ-administratie bij de thuiszorginstellingen een chaos was en dat controle door de zorgkantoren vrijwel ontbrak. Er moest zelfs een speciale ‘ task force’ door het ministerie van VWS ingesteld worden om tijdig boven water te krijgen welke doelgroep er nu eigenlijk overgeheveld kon worden naar de WMO. De instellingen konden zelf blijkbaar niet aangeven om welke klanten en zorguren het zou gaan.
    Hoe bestaat het om gemeenten nu verantwoordelijk te stellen voor de problemen? Het budget voor de huishoudelijke verzorging betreft slechts een marginaal onderdeel van het totale AWBZ-budget waar de zorginstellingen hun omzetten uit halen. Hoe kan het dan dat door het afstoten van deze beperkte taak, de instellingen in grote problemen zijn gekomen? En waarom rijzen de kosten van de AWBZ nog steeds de pan uit? Hier moet meer aan de hand zijn dan mismanagement bij de aanbesteding van huishoudelijke verzorging. Tijd voor een parlementaire enquête zou ik zeggen. Ik werk daar van harte aan mee!
    1 augustus 2009
    Jetty Voermans,
    Wethouder gemeente Zeevang en voormalig projectleider WMO bij de VNG.

  • no-profile-image

    hennies

    het wiel wordt vaak opnieuw uitgevonden in dit land, waarin veel geld aan zgn zorgmanagers, en allerlei vergaderingen wordt verknoeid.
    verenigde nederlandse gemeenten.(VNG)
    strijdt als een ambtenaar, zonder sociaal inzicht.
    (stel je voor die vrouwen allemaal in loondienst, die hebben toch geen recht op ziektegeld of vakantie geld en als ze af en oud zijn hoeven ze ook geen pensioen) kortzichtig . liever nu geld overhouden zoals in de afgelopen jaar, ja en wat heeft de gemeente aan besteed??? is dit wellicht terecht gekomen bij die futter die nog steeds op zijn direkteurs stoeltje zit of is er een ander gat in de gemeente begroting meegevuld.
    zou het niet meer voldoening geven om in de toekomst te kijken , want wat je nu bezuinigd moet je later in geld weer aanpassen. het komt dan alleen uit een ander potje van de gemeenschapskas.
    als je kijkt naar het aanbestedings prijs zie je als leek nog wel dat een commercieel bedrijf dit een schijntje vindt. daar kun je geen winst mee maken.

Of registreer je om te kunnen reageren.

Zorgwelzijn is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden