Registreren Waarom moet u zich registreren voor deze site? Lees meer

Voorzorgsmaatregelen tegen mond- en klauwzeer trekken zware wissel op thuiszorg: ‘We willen zorg bieden, maar het kan niet’

De mkz-crisis dreigt de thuiszorginstellingen in de regio waar mond- en klauwzeer is uitgebroken boven het hoofd te groeien. De instellingen worstelen al bijna een maand met allerlei beperkingen. De voorzorgsmaatregelen zijn streng. Zo mag een thuiszorgmedewerker die een actief veebedrijf heeft bezocht de daaropvolgende 72 uur niet naar andere boerderijen. Het is puzzelen met de werkschema’s. Medewerkers zien zich genoodzaakt lange dagen te maken. En de druk op mantelzorgers neemt toe. Enkele thuiszorgcliënten zijn inmiddels opgenomen in verzorgings- en verpleeghuizen.

‘Het is puzzelen met werkschema’s. Gelukkig beschikken
we hier over een stel gouden meiden die ook na hun dienst ’s avonds nog wel een
keertje extra langs een klant willen. Maar als dit lang gaat duren houden ze dat
niet vol. Dan moeten we rekening houden met extra ziekteverzuim. En dat kunnen
we op dit moment zeker niet gebruiken.’ Zorgmanager Albi Harmsen van Thuiszorg
Enschede-Haaksbergen staat voor de moeilijke taak de thuiszorg in deze regio op
een aanvaardbaar niveau te houden. Maar de beperkingen die eraan zijn opgelegd,
maken dat bijna onmogelijk. Met welke beperkingen heeft de
thuiszorg momenteel te maken?
‘Als een van onze medewerksters
een actieve boerderij bezoekt, mag ze daarna gedurende 72 uur niet naar een
ander veebedrijf. Ze mag wel meerdere keren per dag dezelfde boerderij bezoeken.
Deze regel gold ook voor de zogeheten hobby-boerderijen, de agrarische bedrijven
met maar een paar schapen, geiten of hangbuikzwijntjes. Voor die bedrijven zijn
de regels inmiddels versoepeld. Onze medewerksters mogen na op hobby-boerderijen
te zijn geweest nu wel naar andere soortgelijke bedrijven, maar niet naar
actieve agrarische veebedrijven. Het vervallen van de regel voor
hobby-boerderijen is al een hele opluchting. Ontzettend veel boerderijen blijken
er een paar dieren op na te houden. Van veel daarvan waren we niet eens op de
hoogte. Soms blijken deze boerderijen dan toch opeens nog ergens twee schapen
blijken te hebben. Dat heeft dan als gevolg dat de medewerksters die daar langs
zijn geweest niet meer inzetbaar zijn voor bezoeken aan actieve bedrijven. De
regel dat onze medewerksters na ieder bezoek aan een boerderij een douche
moesten nemen, is inmiddels ook weer vervallen. Gebruik van een schort en een
muts is in dat geval voldoende.’



Wat betekenen die beperkingen voor de dienstverlening van de
thuiszorg?
‘Het is een hele klus om de planning rond te
krijgen. Het is eigenlijk niet te doen. Wie sturen we waar naartoe, en wat heeft
dat voor gevolgen voor haar inzetbaarheid de rest van de week? Als
thuiszorgcliënten meerdere malen op een dag bezocht moeten worden, gebeurt dat
normaal gesproken door verschillende medewerksters. Die hebben immers ook hun
diensturen. Je kunt ze dus niet ’s morgens, ’s middags en ’s avonds naar
hetzelfde adres laten gaan. Daar komt het probleem nog eens bij dat twintig van
onze 115 medewerksters zelf een boerderij hebben. Die vallen dus zonder meer af.
Eigenlijk hebben we niet voldoende mensen hebben om alle bezoeken af te leggen.
Daarom zijn enkele van onze cliënten, die intensief van de thuiszorg gebruik
maken, inmiddels opgenomen in een verpleeghuis en een verzorgingshuis in
Haaksbergen. Voor die mensen is dat verschrikkelijk vervelend. Ze zijn in
principe in staat om thuis te blijven wonen met ondersteuning van de thuiszorg,
maar nu zijn ze dan toch opgenomen. Het ergste is dat het niet is te zeggen
wanneer ze weer terug kunnen naar hun boerderij. Daarvoor moet deze crisis eerst
achter de rug zijn. Maar nu er ook mond- en klauwzeer in Friesland is
uitgebroken, houd ik mijn hart vast. De zorgcentra in de omgeving hebben direct
aangeboden om mensen op te vangen die door de beperkte thuiszorg niet thuis
kunnen blijven wonen, maar de verpleeg- en verzorgingshuizen zitten ook niet
ruim in hun capaciteit. De meest acute gevallen konden we direct plaatsen, maar
na een paar dagen kwam de vraag al wanneer die mensen weer terug konden, want de
plaatsen konden niet langer worden gemist.

'Veel taken komen nu op de nek van mantelzorgers. Meestal hebben deze
mensen hun familieleden ook zelf verzorgd voor ze de ondersteuning van de
thuiszorg inriepen. Dat was het moment dat ze zorg voor hen te zwaar werd. Voor
een week lukt het nog wel, maar het begint al aardig uitzichtloos te worden.
Voor veel mantelzorgers is het nu al haast niet meer te doen. We willen ze graag
ondersteunen. We willen zorg bieden, maar het kan niet.’



Heeft de overheid voldoende aandacht besteed aan dit
probleem?
‘Ik denk dat ze er geen idee van heeft. De overheid
is druk met het bezweren van deze crisis en heeft haar handen vol aan de
veehouders. Maar we hebben tot nu toe niet gemerkt dat men in Den Haag door
heeft dat deze crisis problemen op hele andere gebieden met zich meebrengt. Ik
zie momenteel ook geen oplossingen. We zouden natuurlijk meer personeel moeten
hebben om dergelijke situaties het hoofd te kunnen bieden, maar deze crisis kon
door niemand worden voorzien. En ook zonder een mond- en klauwzeer epidemie is
het al moeilijk om voldoende personeel aan te trekken.’/Eric de
Kluis

Administrator

Gerelateerde tags

Of registreer je om te kunnen reageren.

Zorgwelzijn is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden