Registreren Waarom moet u zich registreren voor deze site? Lees meer

U bent al generalist

In het dagelijks werk kom ik door het hele land heel wat partijen en professionals tegen die zeggen al generalist te zijn. Ik verwelkom dat en ik vraag altijd verder. En inderdaad, er is een heel aantal mensen dat over de schutting heen kijkt, de grenzen opzoekt en met elkaar leert. Dat is ook niet zo gek. Want veel organisaties zijn zich al langer bewust van de noodzaak van verandering en hebben stappen gezet die hun medewerkers in de gelegenheid stellen breed te kijken.
'Het is beter een richting te kiezen waarbij men kan bijdragen aan betere en goedkopere hulp'
'Het is beter een richting te kiezen waarbij men kan bijdragen aan betere en goedkopere hulp'

En toch is er iets anders aan de hand. Want als het zo is dat iedereen al generalist is, dan is de vraag waarom het stelsel nog zo beroerd werkt als je meer dan één probleem hebt, wel op zijn plaats. Of de vraag hoe het kan dat besprekingen over casuïstiek nog steeds dezelfde elementen bevatten. Te veel hulpverleners in een gezin, te weinig samenwerking onderling, wijzen naar elkaar, gezinnen die in het systeem worden rondgepompt en te weinig merkbaar resultaat voor de burger.

Volgens mij zullen we uiteindelijk met elkaar moeten onderkennen dat er heel veel geld wordt verdiend in het sociale domein en dat het vooral omzetbelangen zijn die innovatie en transformatie in de volle breedte tegenhouden. Want generalistisch denken en kijken betekent immers nog niet dat je ook generalistisch mag handelen. Generalistisch handelen vereist dat eigen verantwoordelijkheid en eigen regie bij de gezinnen wordt gelegd. En dat zou zomaar kunnen betekenen dat aanbod niet meer wordt afgenomen. Ook aanbod dat jarenlang  'aan de man' is gebracht. Dat is pijnlijk, temeer omdat het hier ook over banen gaat.

De reactie die ik vaak zie, is om per sector te 'herschotten' door van allerlei wijkteams op te richten die naast elkaar moeten opereren. Of door een terugtrekkende beweging te maken richting specialisme in de hoop dat de organisatie op die manier overeind kan blijven. Of door met een beperkt aantal partijen afspraken te maken over doorverwijzing. Maar ik denk niet dat het gaat helpen. Straks is er domweg veel minder geld. Het is daarom beter mee te gaan in innovatie en transformatie door een richting te kiezen waarbij men kan bijdragen aan betere en goedkopere hulp. En de ommezwaai die dat vereist, zit in het besef dat het straks niet meer om het aanbod gaat. Maar om de burger.

2 reacties

  • C Pels

    Goede vraag! Het antwoord luidt dat mijn werk straks niet meer nodig is. En dat is prima.

  • P. de Jager

    en wat betekent dit hele verhaal voor u als specialist wijk-en jeugdteams?

Of registreer je om te kunnen reageren.

Zorgwelzijn is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden